$DNA$ ના અર્ધરૂઢિગત સ્વયંજનનની ક્રિયાનું પ્રાયોગિક પ્રમાણ વર્ણવો.

(N/A) $DNA$ ના અર્ધરૂઢિગત સ્વયંજનનનું પ્રાયોગિક પ્રમાણ સૌપ્રથમ મેથ્યુ મેસેલ્સન અને ફ્રેન્કલિન સ્ટાલે $1958$ માં ઇશ્વેરેશિયા કોલાઈ $(E. coli)$ નો ઉપયોગ કરીને આપ્યું હતું.
$(i)$ તેઓએ $E. coli$ ને એવા માધ્યમમાં ઉછેર્યા જેમાં નાઇટ્રોજનના એકમાત્ર સ્ત્રોત તરીકે $^{15}NH_4Cl$ ($^{15}N$ એ નાઇટ્રોજનનો ભારે સમસ્થાનિક છે) હતું. પરિણામે,નવા સંશ્લેષિત $DNA$ અને અન્ય નાઇટ્રોજનયુક્ત સંયોજનોમાં $^{15}N$ નો સમાવેશ થયો.
આ ભારે $DNA$ અણુને સીઝિયમ ક્લોરાઇડ $(CsCl)$ ઘનત્વ ઢાળમાં સેન્ટ્રિફ્યુગેશન દ્વારા સામાન્ય $DNA$ થી અલગ કરી શકાય છે. ($^{15}N$ એ કિરણોત્સર્ગી સમસ્થાનિક નથી; તેને માત્ર ઘનત્વના તફાવતને આધારે જ $^{14}N$ થી અલગ કરી શકાય છે.)
$(ii)$ ત્યારબાદ,તેઓએ કોષોને સામાન્ય $^{14}NH_4Cl$ ધરાવતા માધ્યમમાં સ્થાનાંતરિત કર્યા અને કોષોના ગુણન દરમિયાન વિવિધ ચોક્કસ સમયના અંતરાલે નમૂનાઓ લીધા. નિષ્કર્ષિત $DNA$ ને સેન્ટ્રિફ્યુજ કરવામાં આવ્યું અને $CsCl$ ઢાળનો ઉપયોગ કરીને તેની ઘનત્વ માપવામાં આવી.
સેન્ટ્રિફ્યુજમાં,વધુ દ્રવ્યમાન ઘનત્વ ધરાવતા અણુઓ ઓછી ઘનત્વ ધરાવતા અણુઓ કરતા ઝડપથી અવસાદન પામે છે,જેનાથી હાઇબ્રિડ,ભારે અને હલકા $DNA$ અણુઓને અલગ કરી શકાય છે.