એક આદર્શ વાયુ માટે જેનું પ્રારંભિક દબાણ અને કદ અનુક્રમે $p_{i}$ અને $V_{i}$ છે, તેનું પ્રતિવર્તી સમતાપી વિસ્તરણ થાય છે જ્યાં સુધી તેનું કદ $V_{0}$ ન થાય. ત્યારબાદ, તેને પ્રતિવર્તી સમોષ્મી પ્રક્રિયા દ્વારા તેના મૂળ કદ $V_{i}$ સુધી સંકોચવામાં આવે છે. જો અંતિમ દબાણ $p_{f}$ હોય, તો નીચેનામાંથી કયું/કયા વિધાન સાચું/સાચા છે?

ચોક્કસ વાયુ માટે દબાણ $p$, કદ $V$ અને તાપમાન $T$ વચ્ચેનો સંબંધ $p=\frac{A T-B T^{2}}{V}$ છે, જ્યાં $A$ અને $B$ અચળાંકો છે. જ્યારે દબાણ અચળ રહે ત્યારે તાપમાન $T_{1}$ થી $T_{2}$ સુધી બદલાય ત્યારે વાયુ દ્વારા થયેલ કાર્ય કેટલું હશે?

જ્યારે કદ તેના પ્રારંભિક મૂલ્યના અડધા જેટલું થાય ત્યારે નીચેનામાંથી કઈ પ્રક્રિયા આસપાસના વાતાવરણમાં મહત્તમ ઉષ્મા મુક્ત કરશે?

$327^{\circ} C$ તાપમાને રહેલા બે મોલ ત્રિ-પરમાણ્વીય વાયુ $\left(\gamma = \frac{4}{3}\right)$ નું સમોષ્મી વિસ્તરણ એવી રીતે થાય છે કે તેનું કદ તેના પ્રારંભિક કદ કરતાં $8$ ગણું થાય છે. ત્યારબાદ, સમકદ પ્રક્રિયામાં વાયુનું તાપમાન બમણું કરવામાં આવે છે. આ બે પ્રક્રિયાઓમાં થયેલું કુલ કાર્ય શોધો ($R$ - સાર્વત્રિક વાયુ અચળાંક). ($R$ માં)

આદર્શ વાયુ માટે એક પ્રતિવર્તી ચક્રીય પ્રક્રિયા નીચે દર્શાવેલ છે. અહીં,$P, V$,અને $T$ અનુક્રમે દબાણ,કદ અને તાપમાન છે. થર્મોડાયનેમિક પરિમાણો $q, w, H$,અને $U$ અનુક્રમે ઉષ્મા,કાર્ય,એન્થાલ્પી અને આંતરિક ઉર્જા છે.
સાચો વિકલ્પ (વિકલ્પો) છે:
$(A)$ $q_{AC} = \Delta U_{BC}$ અને $W_{AB} = P_2(V_2 - V_1)$
$(B)$ $W_{BC} = P_2(V_2 - V_1)$ અને $q_{BC} = H_{AC}$
$(C)$ $\Delta H_{CA} < \Delta U_{CA}$ અને $q_{AC} = \Delta U_{BC}$
$(D)$ $q_{BC} = \Delta H_{AC}$ અને $\Delta H_{CA} > \Delta U_{CA}$

હિલિયમના $8$ મોલ ધરાવતા એક પરપોટાને પાણીમાં અમુક ઊંડાઈએ ડુબાડવામાં આવે છે. જ્યારે પાણીના તાપમાનમાં $30 \ ^\circ C$ નો વધારો થાય છે,ત્યારે હિલિયમના પરપોટાના વિસ્તરણ દરમિયાન કેટલી ઉષ્મા ($J$ માં) ઉમેરાઈ હશે?