Secondary growth Questions in Gujarati

(D) વિધાન ખોટું છે કારણ કે સેપવુડનું સૌથી જૂનું સ્તર હાર્ટવુડ (અંતઃકાષ્ઠ) ની નજીક હોય છે,વાસ્ક્યુલર કેમ્બિયમની બહાર નહીં. સેપવુડનું સૌથી નવું સ્તર વાસ્ક્યુલર કેમ્બિયમની બરાબર બહાર આવેલું હોય છે.
કારણ ખોટું છે કારણ કે સેપવુડ એ દ્વિતીયક જલવાહકનો પરિઘવર્તી,જીવંત ભાગ છે,જ્યારે પ્રકાંડનો મધ્ય ભાગ હાર્ટવુડ દ્વારા રોકાયેલો હોય છે,જે અવાહક અને મૃત હોય છે.

(C) છાલ એ એક બિન-તકનીકી શબ્દ છે જે વાહિએધાની બહારની તમામ પેશીઓનો ઉલ્લેખ કરે છે,જેમાં દ્વિતીયક અન્નવાહક (secondary phloem) નો પણ સમાવેશ થાય છે.
તેથી,વિધાન સાચું છે.
કારણ જણાવે છે કે છાલ માત્ર ત્વક્ષૈધા (phellogen) ની પ્રવૃત્તિને કારણે બને છે.
જોકે,છાલમાં દ્વિતીયક અન્નવાહકનો પણ સમાવેશ થાય છે,જે વાહિએધા દ્વારા ઉત્પન્ન થાય છે,ત્વક્ષૈધા દ્વારા નહીં.
આમ,કારણ ખોટું છે.

(C) વિધાન સાચું છે કારણ કે ફેલોજન (ત્વક્ષેધા) બહારની તરફ કોષો મુક્ત કરે છે,જે પૂરક કોષો (વાતછિદ્રો બનાવે છે) અને કોર્ક (ત્વક્ષા) માં વિભેદિત થાય છે.
જોકે,કારણ ખોટું છે કારણ કે ફેલોજન સંપૂર્ણપણે દ્વિતીયક મૂળ ધરાવે છે,કારણ કે તે દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન બાહ્યક કોષો અથવા પરિચક્ર કોષો જેવા સ્થાયી પેશીઓના વિભેદન (dedifferentiation) દ્વારા ઉદ્ભવે છે.

(C) વનસ્પતિના અંગના ઘેરાવામાં વધારો વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા દ્વારા થાય છે.
મૂળની અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશી $(RAM)$,પ્રરોહની અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશી $(SAM)$ અને આંતરવિષ્ટ વર્ધનશીલ પેશી વનસ્પતિની પ્રાથમિક વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે અને તે મુખ્યત્વે વનસ્પતિની ધરીની લંબાઈમાં વધારો કરે છે.
દ્વિદળીઓ અને અનાવૃત બીજધારીઓમાં,પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશીઓ,વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા જીવનમાં પાછળથી ઉદભવે છે. આ એવા વર્ધનશીલ પેશીઓ છે જે તે અંગના ઘેરાવામાં વધારો કરે છે જેમાં તેઓ સક્રિય હોય છે. આને વનસ્પતિની દ્વિતીય વૃદ્ધિ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(D) વનસ્પતિના વ્યાસ કે ઘેરાવામાં થતા વધારાને દ્વિતીય વૃદ્ધિ કહેવામાં આવે છે.
દ્વિતીય વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશીઓ જેવી કે વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધાની સક્રિયતાને કારણે થાય છે.
તેનાથી વિપરીત,પ્રાથમિક વૃદ્ધિ એટલે વનસ્પતિની લંબાઈમાં થતો વધારો,જે અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશીઓની સક્રિયતા દ્વારા થાય છે.

(D) કલમ એ એક બાગાયતી તકનીક છે જેમાં એક છોડના પેશીઓને બીજા છોડમાં દાખલ કરવામાં આવે છે જેથી બંનેના વાહક પેશીઓ એકબીજા સાથે જોડાઈ શકે.
સફળ કલમ માટે,તે આવશ્યક છે કે કલમ (scion) અને સ્ટોક (stock) બંનેના વાહિએધા (vascular cambium) એકબીજાના સંપર્કમાં હોય.
દ્વિતીય વૃદ્ધિ,જેમાં વાહિએધાની પ્રવૃત્તિનો સમાવેશ થાય છે,તે બંને છોડના વાહક પેશીઓના જોડાણને સરળ બનાવવા માટે જરૂરી છે.
તેથી,કલમ સામાન્ય રીતે દ્વિદળી છોડમાં કરવામાં આવે છે જે દ્વિતીય વૃદ્ધિ દર્શાવે છે.

(C) કલમ (Grafting) એ એક બાગાયતી તકનીક છે જેમાં વનસ્પતિના પેશીઓને એવી રીતે જોડવામાં આવે છે કે જેથી તેઓ સાથે મળીને વૃદ્ધિ કરી શકે.
સફળ કલમ માટે,સ્ટોક અને સાયનનું વાહિએધા (Vascular cambium) એકબીજા સાથે જોડાયેલું હોવું જોઈએ જેથી તેઓ સંલગ્ન થઈ શકે.
યુસ્ટેલિક વનસ્પતિઓ (સામાન્ય રીતે દ્વિદળી અને અનાવૃત બીજધારી) માં વાહિપુલોનું વલય હોય છે જેમાં એધા હાજર હોય છે,જે દ્વિતીય વૃદ્ધિ અને કલમ માટે જરૂરી વાહક જોડાણ શક્ય બનાવે છે.
એટક્ટોસ્ટેલિક વનસ્પતિઓ (એકદળી) માં એધાનો અભાવ હોય છે અને તેથી તેમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ થઈ શકતી નથી,જેના કારણે કલમ કરવી અશક્ય છે.

(A) કોર્ક એ એક દ્વિતીય પેશી છે જે કાષ્ઠીય વનસ્પતિઓમાં ફેલોજન (ત્વક્ષેધા) દ્વારા નિર્મિત થાય છે। તે વ્યાવસાયિક રીતે $Quercus$ $suber$ નામના વૃક્ષની છાલમાંથી મેળવવામાં આવે છે, જેને સામાન્ય રીતે કોર્ક ઓક તરીકે ઓળખવામાં આવે છે।

(A) જૂટ એ એક ખરબચડો, વણવા માટેનો રેસો છે જેનો ઉપયોગ મુખ્યત્વે કોથળા, ગાલીચા અને પડદા બનાવવા માટે થાય છે.
તે $Corchorus capsularis$ અથવા $Corchorus olitorius$ (કુળ: $Tiliaceae$) માંથી મેળવવામાં આવે છે.
આ રેસાઓને વનસ્પતિના પ્રકાંડના દ્વિતીયક અન્નવાહકમાંથી 'રેટિંગ' (retting) નામની પ્રક્રિયા દ્વારા અલગ કરવામાં આવે છે, જેમાં પ્રકાંડને સ્થિર પાણીમાં પલાળી રાખવામાં આવે છે જેથી સૂક્ષ્મજીવો દ્વારા રેસાની આસપાસના પેશીઓનું વિઘટન થઈ શકે.

(A) સાચી જોડ નીચે મુજબ છે:
$(a)$ વાતછિદ્રો (Lenticels) એ છાલમાં રહેલા છિદ્રો છે જે $(iii)$ વાયુઓનું વિનિમય કરવામાં મદદ કરે છે.
$(b)$ ત્વક્ષૈધા (Cork cambium) ને $(i)$ ત્વક્ષૈધા (Phellogen) તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
$(c)$ દ્વિતીય બાહ્યક (Secondary cortex) ને $(iv)$ ઉપત્વક્ષા (Phelloderm) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
$(d)$ બૂચ (Cork) ના કોષો મૃત હોય છે અને તેમની કોષદીવાલમાં $(ii)$ સુબેરીનનું જમા થવું જોવા મળે છે.
આમ,સાચો ક્રમ $(a)-(iii), (b)-(i), (c)-(iv), (d)-(ii)$ છે.

(C) વિકલ્પ $A$ ખોટો છે કારણ કે ઘાસના પર્ણોની અધિસ્તરમાં આવેલા મોટા રંગહીન ખાલી કોષોને ભેજગ્રાહી કોષો કહેવામાં આવે છે.
વિકલ્પ $B$ ખોટો છે કારણ કે દ્વિદળી પર્ણોમાં,વાહિપુલો જાડી દીવાલવાળા કોષોના સ્તર દ્વારા ઘેરાયેલા હોય છે જેને પુલકંચુક કહેવાય છે,સંયુક્ત પેશી નહીં.
વિકલ્પ $C$ સાચો છે કારણ કે મજ્જા કિરણોના કોષો જે વર્ધનશીલ બનીને એધાવલયનો ભાગ બનાવે છે તેને આંતરપુલીય એધા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
વિકલ્પ $D$ ખોટો છે કારણ કે છાલમાં મસૂર આકારના છિદ્રો બનાવવા માટે અધિસ્તરને તોડતા છૂટા મૃદુત્તક કોષોને પૂરક કોષો કહેવામાં આવે છે,જે વાતછિદ્રો (lenticels) બનાવે છે.

(N/A) $\Rightarrow$ મધ્યકાષ્ઠ (Heartwood): જૂના વૃક્ષોમાં,દ્વિતીયક જલવાહક પેશીનો મોટો ભાગ ઘેરો બદામી રંગનો હોય છે,જેનું કારણ પ્રકાંડના કેન્દ્રિય અથવા સૌથી અંદરના સ્તરોમાં ટેનિન,રેઝિન,તેલ,ગુંદર,સુગંધિત પદાર્થો અને આવશ્યક તેલ જેવા કાર્બનિક સંયોજનોનો જમાવ છે. આ પદાર્થો તેને સખત,ટકાઉ અને સૂક્ષ્મજીવો તથા કીટકોના હુમલા સામે પ્રતિરોધક બનાવે છે. આ પ્રદેશમાં અત્યંત લિગ્નીનયુક્ત દીવાલો ધરાવતા મૃત ઘટકો હોય છે અને તેને મધ્યકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે. મધ્યકાષ્ઠ પાણીનું વહન કરતું નથી પરંતુ તે વૃક્ષને યાંત્રિક આધાર આપે છે.
$\Rightarrow$ રસકાષ્ઠ (Sapwood): દ્વિતીયક જલવાહક પેશીનો પરિઘવર્તી પ્રદેશ આછા રંગનો હોય છે અને તેને રસકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે. તે મૂળથી પર્ણ સુધી પાણી અને ખનિજોના વહનમાં ભાગ લે છે.

(N/A)

મધ્યકાષ્ઠ (Heartwood)	રસકાષ્ઠ (Sapwood)
$(1)$ તે જૂના વૃક્ષોમાં દ્વિતીયક જલવાહકનો કેન્દ્રીય,ઘેરો અને સખત ભાગ છે.	$(1)$ તે દ્વિતીયક જલવાહકનો પરિઘવર્તી,આછો અને નરમ ભાગ છે.
$(2)$ તેની વાહિનીઓ ટાયલોસિસ દ્વારા બંધ થઈ જાય છે અને તેમાં ટેનિન,રેઝિન,તેલ અને ગુંદર ભરાયેલા હોય છે.	$(2)$ તેની વાહિનીઓ કાર્યશીલ હોય છે અને તેમાં જીવંત કોષો,નલિકાઓ અને તંતુઓ હોય છે.
$(3)$ તે ખૂબ જ ટકાઉ છે અને સૂક્ષ્મજીવોના હુમલા સામે પ્રતિરોધક છે.	$(3)$ તે ઓછું ટકાઉ છે અને સૂક્ષ્મજીવોના હુમલા માટે સંવેદનશીલ છે.
$(4)$ તે પ્રકાંડને યાંત્રિક આધાર આપે છે.	$(4)$ તે પાણી અને ખનિજોના વહનમાં સામેલ છે.
$(5)$ તે પાણીનું વહન કરતું નથી.	$(5)$ તે સક્રિયપણે પાણી અને પોષક તત્વોનું વહન કરે છે.

(C) એધાવલય બે પ્રકારની વર્ધનશીલ પેશીઓના જોડાણથી બને છે:
$1$. ઇન્ટ્રાફેસિક્યુલર એધા: આ પ્રાથમિક એધા છે જે વાહિપુલોની અંદર,જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે આવેલું હોય છે.
$2$. આંતરપુલીય એધા: આ એક દ્વિતીયક વર્ધનશીલ પેશી છે જે બે વાહિપુલોની વચ્ચે આવેલા મજ્જા કિરણોમાંથી ઉદભવે છે.
આ બંને સાથે મળીને એક સળંગ વલય બનાવે છે જેને એધાવલય કહેવામાં આવે છે,જે દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.

(N/A) ફેલોજન (કોર્ક કેમ્બિયમ) એ વર્ધનશીલ પેશી (meristematic tissue) છે,જેનો અર્થ છે કે તેના કોષો નવા કોષો ઉત્પન્ન કરવા માટે સક્રિય રીતે વિભાજન પામે છે.
તેની સામે,ફેલોડર્મ (દ્વિતીયક બાહ્યક) એ સ્થાયી પેશી (permanent tissue) છે,જેનો અર્થ છે કે તેના કોષો વિભેદિત થઈ ગયા છે અને હવે સક્રિય રીતે વિભાજન પામતા નથી.

(A) બાહ્યવલ્ક ત્રણ સ્તરોનું બનેલું છે: ત્વક્ષા (બૂચ),ફેલોજન (ત્વક્ષેધા),અને ઉપત્વક્ષા (દ્વિતીય બાહ્યક).
પરિઘ (બહારની બાજુ) થી કેન્દ્ર તરફ જતાં,ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$1$. $Phellem$ (બૂચ): આ ફેલોજન દ્વારા નિર્મિત સૌથી બહારનું સ્તર છે.
$2$. $Phellogen$ (ત્વક્ષેધા): આ ત્વક્ષા અને ઉપત્વક્ષાની વચ્ચે આવેલું વર્ધનશીલ સ્તર છે.
$3$. $Phelloderm$ (દ્વિતીય બાહ્યક): આ ફેલોજન દ્વારા નિર્મિત સૌથી અંદરનું સ્તર છે.
તેથી,પરિઘથી સાચો ક્રમ $Phellem \rightarrow Phellogen \rightarrow Phelloderm$ છે.

(B) વૃક્ષની છાલ ઉતારવાનો અર્થ એ છે કે વાહક એધાની બહારના તમામ પેશીઓ દૂર કરવા.
આમાં દ્વિતીય અન્નવાહક અને ત્વક્ષોત્તરનો સમાવેશ થાય છે.
ત્વક્ષોત્તર એ ત્વક્ષો (Cork),ત્વક્ષૈધા (Cork cambium) અને ત્વક્ષામુદ (Phelloderm) ની બનેલી હોય છે.
તેથી,સાચો જવાબ દ્વિતીય અન્નવાહક અને ત્વક્ષોત્તર છે.

(N/A) દ્વિદળી વનસ્પતિઓના પ્રકાંડ અને મૂળમાં,અંગોની પ્રાથમિક રચના પૂર્ણ થયા પછી,પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશી (lateral meristem) જેને એધા (cambium) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે,તેની સક્રિયતા દ્વારા નવા કોષો ઉમેરાય છે,જેનાથી સંબંધિત અંગનો ઘેરાવો વધે છે. આ પ્રક્રિયાને દ્વિતીય વૃદ્ધિ કહેવામાં આવે છે.

(N/A) એકદળી વનસ્પતિઓમાં વાહિપુલો બંધ પ્રકારના હોય છે. આ વાહિપુલોમાં એધા (Cambium) હોતી નથી. એધા એ વર્ધનશીલ પેશી છે. કલમ પદ્ધતિમાં,સ્ટોક અને સાયનનું જોડાણ આ વર્ધનશીલ પેશીની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે. એકદળી વનસ્પતિઓમાં એધાનો અભાવ હોવાથી,તેઓ સફળતાપૂર્વક કલમનું જોડાણ કરી શકતા નથી. તેથી,એકદળી વનસ્પતિઓમાં કલમ શક્ય નથી.

(D) જૂના વૃક્ષોમાં,પ્રકાંડના કેન્દ્રીય અથવા સૌથી અંદરના સ્તરો મૃત ઘટકોના બનેલા હોય છે જેની દીવાલો ખૂબ જ લિગ્નિનયુક્ત હોય છે,જેને હાર્ટવુડ (હાર્ડવુડ) કહેવામાં આવે છે.
$1$. હાર્ટવુડ ઘેરા બદામી રંગનું હોય છે કારણ કે પ્રકાંડના કેન્દ્રીય સ્તરોમાં ટેનિન,રેઝિન,તેલ,ગુંદર,સુગંધિત પદાર્થો અને આવશ્યક તેલ જેવા કાર્બનિક સંયોજનો જમા થાય છે.
$2$. આ પદાર્થો હાર્ટવુડને સખત,ટકાઉ અને સૂક્ષ્મજીવો તથા કીટકોના હુમલા સામે પ્રતિરોધક બનાવે છે.
$3$. વિધાન $(a)$ સાચું છે કારણ કે દ્વિતીયક ચયાપચયકો વાહિનીઓના લ્યુમેનમાં જમા થાય છે,જે તેમને અવરોધે છે.
$4$. વિધાન $(b)$ સાચું છે કારણ કે આ કાર્બનિક સંયોજનો કેન્દ્રીય સ્તરોમાં (હાર્ટવુડ) જમા થાય છે.
$5$. વિધાન $(c)$ અને $(d)$ ખોટા છે કારણ કે આ જમાવટ કેન્દ્રીય સ્તરોમાં થાય છે,બહારના કે પરિઘવર્તી સ્તરોમાં નહીં.
$6$. વિધાન $(e)$ ખોટું છે કારણ કે હાર્ટવુડ મૃત ઘટકોનું બનેલું હોય છે,કાર્યશીલ જલવાહક ઘટકોનું નહીં.
તેથી,વિધાન $(a)$ અને $(b)$ સાચા છે.

(A) વસંતકાષ્ઠ,જેને પૂર્વકાષ્ઠ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તે વસંત ઋતુ દરમિયાન બને છે જ્યારે એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે.
$(a)$ સાચું: તેને પૂર્વકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે.
$(b)$ ખોટું: વસંત ઋતુમાં એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને તે પહોળી વાહિનીઓ ધરાવતા જલવાહક ઘટકોનું નિર્માણ કરે છે.
$(c)$ સાચું: વસંતકાષ્ઠ રંગમાં આછું હોય છે.
$(d)$ સાચું: વસંતકાષ્ઠ અને શરદકાષ્ઠ મળીને વૃક્ષમાં વાર્ષિક વલયો બનાવે છે.
$(e)$ સાચું: પહોળી વાહિનીઓની હાજરીને કારણે,તેની ઘનતા શરદકાષ્ઠની તુલનામાં ઓછી હોય છે.
તેથી,સાચા વિધાનો $(a), (c), (d)$ અને $(e)$ છે.

(D) વનસ્પતિઓમાં દ્રિતીયક જલવાહકને સામાન્ય રીતે કાષ્ઠ (Wood) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
દ્રિતીયક વૃદ્ધિ દરમિયાન,વાહક એધા (vascular cambium) અંદરની તરફ દ્રિતીયક જલવાહક અને બહારની તરફ દ્રિતીયક અન્નવાહકનું નિર્માણ કરે છે.
સમય જતાં દ્રિતીયક જલવાહકનો જથ્થો વધતો જાય છે અને તે કાષ્ઠમય પ્રકાંડ અથવા મૂળનો મુખ્ય ભાગ બનાવે છે,જેને કાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે.

(B) વૃક્ષની ઉંમર પ્રકાંડના દ્વિતીયક જલવાહકમાં જોવા મળતા વાર્ષિકવલયોની ગણતરી કરીને નક્કી કરવામાં આવે છે.
સમશીતોષ્ણ પ્રદેશોમાં,એધા વસંત ઋતુ દરમિયાન સક્રિય હોય છે અને શિયાળા દરમિયાન નિષ્ક્રિય હોય છે.
આ તફાવતને કારણે સ્પષ્ટ વલયો રચાય છે જેને વાર્ષિકવલય કહેવામાં આવે છે.
દરેક વાર્ષિકવલય વૃક્ષની એક વર્ષની વૃદ્ધિ દર્શાવે છે.

(A) $1$. વસંતકાષ્ઠ (જેને પૂર્વકાષ્ઠ પણ કહેવાય છે) વસંત ઋતુ દરમિયાન બને છે જ્યારે એધાની સક્રિયતા ખૂબ વધારે હોય છે.
$2$. એધાની વધુ સક્રિયતાને કારણે,તે વિશાળ અવકાશ ધરાવતી જલવાહિનીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે.
$3$. આ રીતે બનેલું કાષ્ઠ આછા રંગનું હોય છે અને શરદકાષ્ઠની સરખામણીમાં તેની ઘનતા ઓછી હોય છે.
$4$. તેનાથી વિપરીત,શરદકાષ્ઠ (માજીકાષ્ઠ) શિયાળા કે પાનખર ઋતુમાં બને છે,જેમાં જલવાહક ઘટકો ઓછા અને સાંકડી જલવાહિનીઓ હોય છે,પરિણામે તે ઘેરા રંગનું અને વધુ ઘનતા ધરાવતું હોય છે.

(B) શરદ ઋતુ દરમિયાન બનતા કાષ્ઠને શરદકાષ્ઠ (Autumn wood) અથવા માજીકાષ્ઠ (Late wood) કહેવામાં આવે છે.
તે વસંતકાષ્ઠની સરખામણીમાં ઘેરા રંગનું,વધુ ઘનતા ધરાવતું અને ઓછી તથા સાંકડી જલવાહિનીઓ ધરાવતું હોય છે,કારણ કે તે ઋતુ દરમિયાન વૃદ્ધિનો દર ધીમો હોય છે.

(C) આપેલ આકૃતિમાં,રચના $P$ એ પ્રકાંડના બાહ્યક (cortex) પ્રદેશને દર્શાવે છે.
$Q$ એ આંતરપુલીય એધા (interfascicular cambium) દર્શાવે છે,જે દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન વાહિપુલોની વચ્ચે આવેલા મજ્જા કિરણોમાંથી વિકસે છે.
તેથી,$P$ એ બાહ્યક છે અને $Q$ એ આંતરપુલીય એધા છે.

(C) આપેલ આકૃતિ દ્વિદળી મૂળમાં થતી દ્વિતીય વૃદ્ધિની પ્રક્રિયા દર્શાવે છે.
દ્વિદળી મૂળમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ એ વાહક એધા અને ત્વક્ષૈધાની સક્રિયતાને કારણે થાય છે.
વાહક એધા અન્નવાહક પેશીની બરાબર નીચે આવેલા કોષો,પરિચક્રનો કેટલોક ભાગ અને આદિદારુની ઉપરના કોષોમાંથી ઉદભવે છે,જે એક સંપૂર્ણ,લહેરિયું વલય બનાવે છે જે પાછળથી ગોળાકાર બને છે.
આ એધા અંદરની તરફ દ્વિતીય જલવાહક અને બહારની તરફ દ્વિતીય અન્નવાહક પેશીઓનું નિર્માણ કરે છે.
આ પ્રક્રિયાને કારણે મૂળની જાડાઈમાં વધારો થાય છે,જે દ્વિદળી વનસ્પતિઓનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે.

(NONE) મધ્યકાષ્ઠ એ દ્વિતીયક જલવાહક (secondary xylem) નો આંતરિક અને નિષ્ક્રિય ભાગ છે,જે કાર્બનિક સંયોજનોના જમા થવાને કારણે ઘેરા બદામી રંગનો હોય છે.
તેમાં અત્યંત લિગ્નીનયુક્ત દીવાલો ધરાવતા મૃત તત્વો હોય છે.
ટેનિન,રેઝિન,તેલ,ગુંદર,સુગંધિત પદાર્થો અને આવશ્યક તેલની હાજરીને કારણે તે સૂક્ષ્મજીવો અને કીટકોના હુમલા સામે ખૂબ જ પ્રતિરોધક હોય છે.
આપેલા તમામ વિકલ્પો $(A, B, C, D)$ મધ્યકાષ્ઠના સાચા લક્ષણો છે,તેથી આપેલા વિકલ્પોમાં કોઈ પણ વિધાન ખોટું નથી.

(D) રસકાષ્ઠ (sapwood) એ દ્વિતીયક જલવાહક (secondary xylem) નો પરિઘવર્તી વિસ્તાર છે.
તે રંગમાં આછું હોય છે.
તે દેહધાર્મિક રીતે સક્રિય હોય છે અને મૂળથી પર્ણ સુધી પાણી અને ખનિજોના વહનમાં ભાગ લે છે.
આપેલા તમામ વિધાનો ($A$,$B$,અને $C$) સાચા હોવાથી,ખોટું વિધાન 'આમાંથી કોઈ નહીં' છે.

(A) આપેલ આકૃતિ વાતછિદ્ર (Lenticel) દર્શાવે છે.
વાતછિદ્ર એ કાષ્ઠીય પ્રકાંડ અને મૂળની છાલમાં જોવા મળતા મસૂર આકારના છિદ્રો છે.
તે દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન બને છે જ્યારે ત્વક્ષૈધા (phellogen) અમુક ચોક્કસ સ્થાનો પર ત્વક્ષા કોષોને બદલે શિથિલ રીતે ગોઠવાયેલા મૃદુત્તકીય કોષો ઉત્પન્ન કરે છે,જેને પૂરકકોષો (complementary cells) કહેવાય છે.
આ કોષો અધિસ્તરને તોડીને એક છિદ્ર બનાવે છે,જે પ્રકાંડના આંતરિક પેશીઓ અને બહારના વાતાવરણ વચ્ચે વાયુઓના વિનિમયમાં મદદ કરે છે.

(A) દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,અધિસ્તરની બરાબર નીચે આવેલા બાહ્યકના કોષો વિભેદન પામીને વર્ધનશીલ પેશી બનાવે છે,જેને ત્વક્ષૈધા $(phellogen)$ અથવા કોર્ક કેમ્બિયમ કહેવામાં આવે છે.
આ ત્વક્ષૈધા બે સ્તર જાડી હોય છે અને તે સાંકડા,પાતળી દીવાલવાળા અને લગભગ લંબચોરસ કોષોની બનેલી હોય છે.
તેથી,ત્વક્ષૈધાનો વિકાસ બાહ્યકના કોષોના અવિભેદન (dedifferentiation) દ્વારા થાય છે.

(D) છાલ $(Bark)$ એ એક બિન-તકનીકી શબ્દ છે જે વાહિએધાની બહારની તમામ પેશીઓનો નિર્દેશ કરે છે।
તેમાં દ્વિતીયક અન્નવાહક પેશી અને બાહ્યવલ્ક $(Periderm)$ (જે ત્વક્ષૈધા, ત્વક્ષા અને ઉપત્વક્ષાનો બનેલો છે) નો સમાવેશ થાય છે।
દ્વિતીયક અન્નવાહક પેશી વાહિએધાની બહાર હોય છે અને બાહ્યવલ્ક પણ વાહિએધાની બહાર જ નિર્માણ પામે છે, તેથી આપેલા તમામ વિકલ્પો છાલના ઘટકોનું યોગ્ય વર્ણન કરે છે।
તેથી, સાચો જવાબ $\text{ઉપરના}$ $\text{બધા}$ $\text{જ}$ છે।

(D) દ્વિતીય વૃદ્ધિ પામતા દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,કેન્દ્ર (મજ્જા/જલવાહક) થી પરિઘ (વલ્ક) તરફના પેશીઓનો ક્રમ નીચે મુજબ છે:
$1$. સૌથી અંદરનું સ્તર કાષ્ઠ અથવા દ્વિતીયક જલવાહક છે.
$2$. ત્યારબાદ વાહિએધા આવે છે.
$3$. વાહિએધાની બહારની તરફ દ્વિતીયક અન્નવાહક હોય છે.
$4$. પરિઘ તરફ આગળ વધતા,બાહ્યવલ્ક બને છે,જે ઉપત્વક્ષા (અંદર),ત્વક્ષૈધા (મધ્ય) અને ત્વક્ષા (સૌથી બહાર) ની બનેલી હોય છે.
તેથી,સાચો ક્રમ: કાષ્ઠ (દ્વિતીયક જલવાહક) $\rightarrow$ વાહિએધા $\rightarrow$ દ્વિતીયક અન્નવાહક $\rightarrow$ ઉપત્વક્ષા $\rightarrow$ ત્વક્ષૈધા $\rightarrow$ ત્વક્ષા છે.

(C) આપેલા વિધાનોનું વિશ્લેષણ:
$A$. ફેલેમ (કોર્ક) ના કોષોમાં સુબેરિનનું જમાવટ થાય છે,જે તેમને પાણી માટે અપ્રવેશ્ય બનાવે છે. આ વિધાન સાચું છે.
$B$. ફેલોડર્મ (દ્વિતીયક બાહ્યક) મૃદુતકીય કોષોનું બનેલું હોય છે. આ વિધાન સાચું છે.
$C$. ફેલેમના કોષો મૃત હોય છે અને સુબેરિનના જમાવટને કારણે તેમની કોષદીવાલ જાડી હોય છે. આ વિધાનમાં માત્ર 'જાડી દીવાલવાળા ચોરસ કોષો' તરીકે વર્ણન અધૂરું છે કારણ કે તે મુખ્યત્વે મૃત કોષો છે. તેથી,આ વિધાન ખોટું છે.
$D$. ફેલોજન (કોર્ક કેમ્બિયમ) એ દ્વિતીયક વર્ધનશીલ પેશી છે જે ફેલેમ અને ફેલોડર્મનું નિર્માણ કરે છે. આ વિધાન સાચું છે.
તેથી,ખોટું વિધાન $C$ છે.

(B) દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,પ્રાથમિક જલવાહક અને પ્રાથમિક અન્નવાહકની વચ્ચે વાહિએધાના ટુકડાઓ આવેલા હોય છે,જેને આંતરપુલિય એધા કહેવાય છે. દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,આ આંતરપુલિય એધાની નજીક આવેલા મજ્જા કિરણોના કોષો વર્ધનશીલ બને છે અને આંતરપુલીય એધા બનાવે છે. આમ,વાહિએધાનું એક સળંગ વલય રચાય છે. શરૂઆતમાં,આ વલય તરંગિત દેખાય છે કારણ કે તે વિવિધ સ્ત્રોતોમાંથી ઉદ્ભવે છે,પરંતુ એધાની સક્રિયતાને કારણે તે ટૂંક સમયમાં વર્તુળાકાર બની જાય છે.

(C) દ્વિદળી મૂળમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દર્શાવતી આકૃતિમાં:
$P$ એ દ્વિતીયક જલવાહક દર્શાવે છે,જે વાહિએધા દ્વારા અંદરની તરફ નિર્માણ પામે છે.
$Q$ એ પ્રાથમિક જલવાહક દર્શાવે છે,જે મૂળના કેન્દ્રમાં આવેલું હોય છે.
$R$ એ પ્રાથમિક અન્નવાહક દર્શાવે છે,જે દ્વિતીયક પેશીઓના નિર્માણને કારણે બહારની તરફ ધકેલાય છે.

(D) વનસ્પતિઓમાં પ્રાથમિક વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે વનસ્પતિના શરીરની લંબાઈમાં વધારો કરવા માટે જવાબદાર છે. આ અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશી અને આંતરવિષ્ટ વર્ધનશીલ પેશીની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે.
દ્વિતીય વૃદ્ધિમાં વનસ્પતિના શરીરના ઘેરાવા અથવા વ્યાસમાં વધારો થાય છે. આ પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશીની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે,જેમાં વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધાનો સમાવેશ થાય છે.
તેથી:
- પ્રાથમિક વૃદ્ધિ: $II$ (અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશી) અને $IV$ (આંતરવિષ્ટ વર્ધનશીલ પેશી).
- દ્વિતીય વૃદ્ધિ: $I$ (ત્વક્ષૈધા),$III$ (વાહિએધા) અને $V$ (પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશી).
આમ,સાચો ક્રમ પ્રાથમિક વૃદ્ધિ માટે $II, IV$ અને દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે $I, III, V$ છે.

(C) $1$. વનસ્પતિમાં પ્રાથમિક વૃદ્ધિ એ વનસ્પતિ અક્ષની લંબાઈમાં વધારો (આયામ વૃદ્ધિ) માટે જવાબદાર છે,જે મુખ્યત્વે અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશીઓની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે.
$2$. દ્વિતીય વૃદ્ધિ એ વનસ્પતિ અક્ષની જાડાઈ અથવા ઘેરાવામાં વધારો કરવા માટે જવાબદાર છે,જે પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશી (વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા) ની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે.
$3$. તેથી,$P$ એ પ્રાથમિક વૃદ્ધિ છે અને $Q$ એ દ્વિતીય વૃદ્ધિ છે.

(D) દ્વિતીય વૃદ્ધિ એટલે વનસ્પતિના દેહના ઘેરાવા કે વ્યાસમાં થતો વધારો.
તે મુખ્યત્વે પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશીની સક્રિયતાને કારણે થાય છે.
પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશીમાં વાહિએધાનો સમાવેશ થાય છે,જે દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહક ઉત્પન્ન કરે છે,અને ત્વક્ષૈધા (ફેલોજન),જે બાહ્યવલ્ક ઉત્પન્ન કરે છે.
આમ,વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા બંને પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશીના પ્રકારો હોવાથી,આપેલા તમામ વિકલ્પો દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.

(D) $Pericycle$ (પરિચક્ર) એ વનસ્પતિના મૂળમાં $Endodermis$ (અંતઃસ્તર) અને વાહક પેશીની વચ્ચે આવેલું કોષોનું સ્તર છે.
પાર્શ્વ મૂળના નિર્માણ દરમિયાન,$Pericycle$ ના કોષો વિભાજન પામીને મૂળના આદિપિંડ (root primordium) બનાવે છે.
તે જ રીતે,દ્વિદળી મૂળમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,આદિદારુ (protoxylem) ની સામે આવેલા $Pericycle$ ના કોષો વિભાજન પામીને વાહિએધાના એધાવલયનો ભાગ બનાવે છે.
તેથી,$Pericycle$ એ પાર્શ્વ મૂળ અને વાહિએધા બંનેની શરૂઆત માટે જવાબદાર છે.

(B) શિયાળાની ઋતુ દરમિયાન,પર્યાવરણીય પરિસ્થિતિઓને કારણે વાહિએધાની પ્રવૃત્તિ ઘટી જાય છે.
કેમ્બિયમ ઓછું સક્રિય હોવાથી,તે ઓછા ઝાયલરી તત્વો ઉત્પન્ન કરે છે જેમાં સાંકડી વાહિનીઓ હોય છે.
શિયાળા દરમિયાન બનતા આ પ્રકારના લાકડાને શરદકાષ્ઠ (Autumn wood) અથવા માજીકાષ્ઠ (Late wood) કહેવામાં આવે છે.
તેથી,વિધાન $A$ અને કારણ $R$ બંને સાચા છે,અને કારણ $R$ એ વિધાન $A$ ની સાચી સમજૂતી છે.

(C) વિધાન $A$ સાચું છે: વાયુરંધ્રો (Lenticels) એ મસૂર આકારના છિદ્રો છે જે બાહ્ય વાતાવરણ અને પ્રકાંડની આંતરિક પેશીઓ વચ્ચે વાયુઓના વિનિમયને મંજૂરી આપે છે.
વિધાન $B$ ખોટું છે: ઋતુની શરૂઆતમાં બનતી છાલને પ્રારંભિક અથવા નરમ છાલ કહેવામાં આવે છે,જ્યારે ઋતુના અંતમાં બનતી છાલને મોડી અથવા સખત છાલ કહેવામાં આવે છે.
વિધાન $C$ ખોટું છે: છાલ એ બિન-તકનીકી શબ્દ છે જે વાહક એધાની બહારની તમામ પેશીઓનો સંદર્ભ આપે છે.
વિધાન $D$ સાચું છે: છાલ એ વિવિધ પ્રકારની પેશીઓનો સંદર્ભ આપે છે,જેમાં પરિચર્મ અને દ્વિતીયક અન્નવાહકનો સમાવેશ થાય છે.
વિધાન $E$ ખોટું છે: ફેલોજન (કોર્ક એધા) સામાન્ય રીતે બે સ્તર જેટલું જાડું હોય છે.
તેથી,વિધાન $A$ અને $D$ સાચા છે.

(D) દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,વાહિપુલો ખુલ્લા હોય છે,જેનો અર્થ છે કે તેમાં પ્રાથમિક જલવાહક અને પ્રાથમિક અન્નવાહકની વચ્ચે એધા હાજર હોય છે.
વાહીપુલની અંદર હાજર એધાના આ ચોક્કસ પટ્ટાને અંતઃપુલિય એધા (Intrafascicular cambium) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ત્યારબાદ,દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,અંતઃપુલિય એધાને અડીને આવેલા મજ્જા કિરણોના કોષો વર્ધનશીલ બનીને આંતરપુલીય એધા બનાવે છે.
સાથે મળીને,અંતઃપુલિય અને આંતરપુલીય એધા એક સંપૂર્ણ વલય બનાવે છે જેને વાહિએધા (Vascular cambium) કહેવામાં આવે છે.

(A) કલમ (grafting) એ એક બાગાયતી તકનીક છે જેમાં વનસ્પતિઓના પેશીઓને એવી રીતે જોડવામાં આવે છે કે જેથી તેઓ સાથે મળીને વૃદ્ધિ કરી શકે.
સફળ કલમ માટે,$stock$ (મૂળ ધરાવતો છોડ) અને $scion$ (કલમ તરીકે વપરાતો ભાગ) ની વાહિએધા (vascular cambium) ને સીધા સંપર્કમાં લાવવી જરૂરી છે.
એધાના કોષો વર્ધનશીલ (meristematic) હોય છે અને નવા વાહક પેશીઓ (જલવાહક - $xylem$ અને અન્નવાહક - $phloem$) ઉત્પન્ન કરવા માટે સક્રિયપણે વિભાજન પામે છે,જે $stock$ અને $scion$ ને જોડવા અને કાર્યરત વાહક જોડાણ સ્થાપિત કરવામાં મદદ કરે છે.
એધાના સ્તરોના આ જોડાણ વિના,$scion$ ને $stock$ માંથી પાણી અને પોષક તત્વો પ્રાપ્ત થશે નહીં અને અંતે તે સુકાઈ જશે.

(A) કલમ (Grafting) એ એક બાગાયતી પદ્ધતિ છે જેમાં વનસ્પતિના પેશીઓને એકસાથે જોડવામાં આવે છે જેથી તેમની વૃદ્ધિ સાથે થઈ શકે.
સફળ કલમ માટે,કલમ (scion) અને મૂળ (stock) બંનેની વાહિએધા (vascular cambium) એકબીજાના સંપર્કમાં હોવી જોઈએ,જેથી નવી વાહક પેશીઓ (જલવાહક અને અન્નવાહક) બની શકે જે બંને ભાગોને જોડે છે.
એકદળી વનસ્પતિઓમાં વાહિએધા હોતી નથી (તેમના વાહિપુલો બંધ પ્રકારના હોય છે),જે દ્વિતીય વૃદ્ધિને અટકાવે છે અને સફળ કલમ માટે જરૂરી પેશીઓના જોડાણને અશક્ય બનાવે છે.
તેથી,એકદળી વનસ્પતિઓમાં કલમ કરવી શક્ય નથી.

(C) સાચો જવાબ $C$ છે.
જ્યારે જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે વાહિએધા હાજર હોય,ત્યારે તે વાહીપુલને ખુલ્લો વાહીપુલ કહેવામાં આવે છે.
આ પ્રકારના વાહીપુલ દ્વિદળી પ્રકાંડમાં જોવા મળે છે,કારણ કે તે દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.