Secondary growth Questions in Gujarati

(B) દ્વિતીય વૃદ્ધિ એટલે વનસ્પતિના દેહની જાડાઈ કે ઘેરાવામાં થતો વધારો,જે પાર્શ્વ વર્ધનશીલ પેશીઓ (વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા) ની સક્રિયતાને કારણે થાય છે.
એકદળી વનસ્પતિઓ,જેમ કે ઘાસ,માં સામાન્ય રીતે દ્વિતીય વૃદ્ધિનો અભાવ હોય છે કારણ કે તેમાં સક્રિય વાહિએધા હોતી નથી.
તેની સામે,અનાવૃત બીજધારી (જેમ કે સાયકેડ્સ અને શંકુદ્રુમ) અને દ્વિદળી આવૃત બીજધારી (જેમ કે પર્ણપાતી વૃક્ષો) તેમના બહુવર્ષાયુ સ્વભાવને કારણે નોંધપાત્ર દ્વિતીય વૃદ્ધિ દર્શાવે છે.
તેથી,આપેલા વિકલ્પોમાંથી ઘાસ એ એવી વનસ્પતિ છે જે ખૂબ ઓછી અથવા કોઈ દ્વિતીય વૃદ્ધિ દર્શાવતી નથી.

(D) વાર્ષિક વલયો સમગ્ર વર્ષ દરમિયાન વાહિએધાની ભિન્ન પ્રવૃત્તિને કારણે રચાય છે,જે મોસમી આબોહવાકીય ફેરફારોથી પ્રભાવિત થાય છે.
સમશીતોષ્ણ પ્રદેશોમાં,વસંત ઋતુ દરમિયાન એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે,જે પહોળી વાહિનીઓ ધરાવતા મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે,જેને વસંતકાષ્ઠ અથવા પૂર્વકાષ્ઠ કહેવાય છે,જે રંગમાં આછું હોય છે.
શરદ ઋતુમાં,એધા ઓછી સક્રિય બને છે અને સાંકડી વાહિનીઓ ધરાવતા ઓછા જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે,જેને શરદકાષ્ઠ અથવા માજીકાષ્ઠ કહેવાય છે,જે રંગમાં ઘેરું હોય છે.
આ બંને પટ્ટાઓ મળીને એક વાર્ષિક વલય બનાવે છે.
તેથી,સમશીતોષ્ણ પ્રદેશોના વૃક્ષોમાં વાર્ષિક વલયો ખૂબ જ સ્પષ્ટ હોય છે જ્યાં અલગ મોસમી ફેરફારો જોવા મળે છે.
આમ,'સમશીતોષ્ણ પ્રદેશના વૃક્ષોમાં વાર્ષિક વલયો સ્પષ્ટ હોતા નથી' તે વિધાન ખોટું છે.

(B) કલમ (Grafting) એ એક બાગાયતી પદ્ધતિ છે જેમાં એક વનસ્પતિના પેશીઓને બીજી વનસ્પતિમાં દાખલ કરવામાં આવે છે જેથી વાહકપેશીઓ એકબીજા સાથે જોડાઈ શકે.
દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં કલમ સફળ થાય છે કારણ કે તેમના વાહિપુલો એક વલયમાં ગોઠવાયેલા હોય છે અને તેમાં એધા (Cambium) હોય છે,જે દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે અને કલમમાં વપરાતા બંને ભાગો (Scion અને Stock) વચ્ચે વાહકપેશીઓના જોડાણને શક્ય બનાવે છે.

(A) વિધાન સાચું છે કારણ કે વાહિએધા (vascular cambium) એ પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશી છે જે દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે,જે પ્રકાંડની જાડાઈ (પહોળાઈ) વધારે છે.
કારણ પણ સાચું છે કારણ કે વાહિએધા બે પ્રકારના કોષોની બનેલી હોય છે: ફ્યુસિફોર્મ ઇનિશિયલ્સ,જે અક્ષીય તંત્ર (જલવાહક અને અન્નવાહક તત્વો) બનાવે છે,અને રે ઇનિશિયલ્સ,જે ત્રિજ્યાવર્તી તંત્ર (વાહક મૃદુત્તક કિરણો) બનાવે છે.
આ વિશિષ્ટ કોષોની હાજરી એ બંધારણીય આધાર છે જે એધાને પાર્શ્વીય વર્ધનશીલ પેશી તરીકે કાર્ય કરવા અને દ્વિતીયક પેશીઓ ઉત્પન્ન કરવામાં સક્ષમ બનાવે છે,તેથી કારણ એ વિધાનની સાચી સમજૂતી છે.

(A) કાષ્ઠીય વૃક્ષોમાં,પ્રકાંડનો મધ્ય ભાગ ઘેરા રંગનો હોય છે. રેઝિન,ટેનિન,ગુંદરના જમા થવા અને ટાયલોસિસના નિર્માણને કારણે તે સખત અને મજબૂત હોય છે. આ મધ્યના સખત ભાગને હાર્ટવુડ (મધ્યકાષ્ઠ) કહેવામાં આવે છે. તે દ્વિતીય વૃદ્ધિ દ્વારા બને છે. એધાની સક્રિયતાને કારણે,જૂનું દ્વિતીયક જલવાહક બિનકાર્યક્ષમ બને છે અને હાર્ટવુડ અથવા ડ્યુરામેન બનાવે છે. જેમ જેમ વૃક્ષ વધે છે,તેમ વધુ દ્વિતીયક જલવાહક ઉત્પન્ન થાય છે અને જૂના સ્તરો હાર્ટવુડમાં રૂપાંતરિત થાય છે,જેના કારણે તેનું પ્રમાણ વર્ષોવર્ષ વધતું જાય છે. તેથી,વિધાન અને કારણ બંને સાચા છે,અને કારણ એ વિધાનની સાચી સમજૂતી છે.

(D) વિધાન ખોટું છે કારણ કે દ્વિદળી વનસ્પતિઓના પ્રકાંડમાં,પરિચક્ર સામાન્ય રીતે દ્વિતીય વૃદ્ધિમાં ભાગ લેતું નથી; દ્વિતીય વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે વાહિએધા (vascular cambium) અને ત્વક્ષૈધા (cork cambium) દ્વારા થાય છે.
કારણ સાચું છે કારણ કે દ્વિદળી મૂળમાં પરિચક્ર ખરેખર પાર્શ્વ મૂળના નિર્માણ માટે જવાબદાર છે.
તેથી,વિધાન ખોટું છે,પરંતુ કારણ સાચું છે.

(A) દ્વિદળી મૂળમાં,વાહિએધા દ્વિતીયક ઉદ્ભવ ધરાવે છે.
તે અન્નવાહક સમૂહોની બરાબર નીચે આવેલી પાતળી દીવાલ ધરાવતી મૃદુતક કોષોમાંથી વિકસે છે.
વધુમાં,આદિદારુની ઉપર આવેલી પરિચક્ર પેશીનો એક ભાગ પણ વાહિએધાના નિર્માણમાં ભાગ લે છે.
આ કોષો વર્ધનશીલ બને છે અને એક સળંગ તરંગિત વલય બનાવે છે,જે પાછળથી ગોળાકાર બને છે.

(A) હા,હું આ વિધાન સાથે સહમત છું. દ્વિદળી પ્રકાંડ અને મૂળમાં જ્યારે દ્વિતીય વૃદ્ધિ થાય છે,ત્યારે બાહ્ય અધિસ્તરીય સ્તર તૂટી જાય છે. આંતરિક પેશીઓના રક્ષણ માટે,બાહ્યક પ્રદેશમાંથી કોર્ક કેમ્બિયમ $(Phellogen)$ વિકસે છે. તે પાતળી દીવાલ ધરાવતા,લંબચોરસ કોષોનું બનેલું હોય છે જે બંને બાજુ વિભાજન પામે છે. બહારની તરફ બનતા કોષો કોર્ક $(Phellem)$ માં વિભેદિત થાય છે,જે સુબેરિનના જમા થવાને કારણે પાણી માટે અપ્રવેશ્ય હોય છે. અંદરની તરફ બનતા કોષો દ્વિતીય બાહ્યક $(Phelloderm)$ માં વિભેદિત થાય છે. આમ,કોર્ક કેમ્બિયમ કોર્ક પેશીના નિર્માણ માટે જવાબદાર છે.

(N/A) કાષ્ઠીય દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિમાં વાહક એધાના સતત વલયનું નિર્માણ થાય છે. આંતરપુલિય એધા (વાહક પુલની અંદર હાજર) અને આંતરપુલિય એધા (મજ્જા કિરણોમાંથી બનેલી) જોડાઈને આ વલય બનાવે છે.
એધા વલય સક્રિય બને છે અને બંને બાજુ નવા કોષોનું નિર્માણ કરવાનું શરૂ કરે છે. પરિઘ તરફ બનતા કોષો દ્વિતીય અન્નવાહક તરીકે વિભેદિત થાય છે,જ્યારે કેન્દ્ર (મજ્જા) તરફ બનતા કોષો દ્વિતીય જલવાહક તરીકે વિભેદિત થાય છે. દ્વિતીય જલવાહકનું ઉત્પાદન દ્વિતીય અન્નવાહક કરતા ઘણું વધારે હોય છે,જે પ્રાથમિક અન્નવાહક અને બાહ્યકને બહારની તરફ ધકેલે છે,જેના પરિણામે તેઓ કચડાઈ જાય છે.
વધુમાં,બાહ્યકમાં ત્વક્ષૈધા (phellogen) વિકસે છે,જે બહારની તરફ ત્વક્ષ (phellem) અને અંદરની તરફ દ્વિતીય બાહ્યક (phelloderm) બનાવે છે,જે સામૂહિક રીતે પરિત્વચા (periderm) બનાવે છે.
મહત્વ:
$1$. તે પ્રકાંડનો ઘેરાવો (વ્યાસ) વધારે છે.
$2$. તે વનસ્પતિને વધારાનો યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે.
$3$. તે પાંદડાઓની વધતી જતી સંખ્યાને ટેકો આપવા માટે જલવાહક અને અન્નવાહકની વહન ક્ષમતામાં વધારો કરે છે.

(N/A) બાહ્યવલ્ક એ $3$ સ્તરોનો સમૂહ છે: ત્વક્ષૈધા (phellogen),ત્વક્ષ (phellem) અને ઉપત્વક્ષા (phelloderm).
દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,વાહિએધાના દબાણને કારણે બાહ્ય અધિસ્તર અને બાહ્યક સ્તરો તૂટી જાય છે. આ રક્ષણાત્મક સ્તરોને બદલવા માટે,બાહ્યકના કેટલાક કોષો વર્ધનશીલ બને છે,જે ત્વક્ષૈધા અથવા $phellogen$ બનાવે છે.
$phellogen$ એ પાતળી દીવાલવાળા,સાંકડા અને લંબચોરસ કોષો ધરાવે છે. તે બંને બાજુ કોષો ઉત્પન્ન કરવા માટે વિભાજન પામે છે:
$1$. બહારની તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો $phellem$ (ત્વક્ષ) માં વિભેદિત થાય છે. આ કોષો મૃત અને સુબેરીનયુક્ત હોય છે,જે તેમને પાણી માટે અભેદ્ય બનાવે છે.
$2$. અંદરની તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો $phelloderm$ (દ્વિતીય બાહ્યક) માં વિભેદિત થાય છે,જે જીવંત મૃદુતકીય કોષોના બનેલા હોય છે.
આમ,$phellogen$,$phellem$ અને $phelloderm$ મળીને $periderm$ બનાવે છે.

(N/A) $\rightarrow$ પ્રાથમિક વૃદ્ધિ: અગ્રીય વર્ધનશીલ પેશીની પ્રવૃત્તિને કારણે મૂળ અને પ્રકાંડની લંબાઈમાં થતા વધારાને પ્રાથમિક વૃદ્ધિ કહે છે.
$\rightarrow$ દ્વિતીય વૃદ્ધિ: દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં પ્રાથમિક વૃદ્ધિ પૂર્ણ થયા બાદ વનસ્પતિના દેહની જાડાઈ કે પરિઘમાં થતા વધારાને દ્વિતીય વૃદ્ધિ કહે છે.
$\rightarrow$ દ્વિતીય વૃદ્ધિના પ્રકારો: દ્વિતીય વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે બે પ્રકારની પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશી દ્વારા થાય છે:
$1$. વાહિએધા (Vascular cambium): તે દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહક પેશીના નિર્માણ માટે જવાબદાર છે.
$2$. ત્વક્ષૈધા (Cork cambium/Phellogen): તે બાહ્યવલ્ક અને દ્વિતીય બાહ્યકના નિર્માણ માટે જવાબદાર છે.

(N/A) $\rightarrow$ વાહિએધા: વર્ધનશીલ સ્તર જે બે વહન પેશીઓ - જલવાહક અને અન્નવાહકના નિર્માણ માટે જવાબદાર છે,તેને વાહિએધા કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ યુવાન પ્રકાંડમાં તે જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે એક સ્તર તરીકે ટુકડાઓમાં હાજર હોય છે. ત્યારબાદ તે એક સંપૂર્ણ એધાવલય બનાવે છે.
$(a)$ એધાવલયનું નિર્માણ: દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,પ્રાથમિક જલવાહક અને પ્રાથમિક અન્નવાહકની વચ્ચે હાજર એધાના કોષોને આંતરપુલિય એધા (intrafascicular cambium) કહેવાય છે. આ આંતરપુલિય એધાની નજીકના મજ્જા કિરણોના કોષો વર્ધનશીલ બનીને આંતરપુલીય એધા (interfascicular cambium) બનાવે છે. આમ,એધાનું એક સળંગ એધાવલય રચાય છે.
$(b)$ એધાવલયની સક્રિયતા: એધાવલય સક્રિય થાય છે અને અંદરની અને બહારની બંને બાજુએ નવા કોષો ઉત્પન્ન કરવાનું શરૂ કરે છે.
$\rightarrow$ મજ્જા તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો દ્વિતીયક જલવાહકમાં પરિપક્વ થાય છે અને પરિઘ તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો દ્વિતીયક અન્નવાહકમાં પરિપક્વ થાય છે.
$\rightarrow$ એધા સામાન્ય રીતે બહારની બાજુ કરતા અંદરની બાજુએ વધુ સક્રિય હોય છે. પરિણામે,દ્વિતીયક અન્નવાહક કરતા દ્વિતીયક જલવાહકનું પ્રમાણ વધુ હોય છે અને તે જલ્દીથી એક સઘન જથ્થો બનાવે છે. આ તબક્કે દ્વિતીયક જલવાહક પ્રકાંડનો મુખ્ય ભાગ બની જાય છે.
$\rightarrow$ દ્વિતીયક જલવાહકના સતત નિર્માણ અને સંચયને કારણે પ્રાથમિક અને દ્વિતીયક અન્નવાહક ધીમે ધીમે દબાઈ જાય છે.
$\rightarrow$ જોકે,પ્રાથમિક જલવાહક કેન્દ્રમાં અથવા તેની આસપાસ લગભગ અકબંધ રહે છે.

(N/A) $\rightarrow$ જેમ જેમ વાહિએધાની પ્રવૃત્તિને કારણે પ્રકાંડની જાડાઈ વધે છે,તેમ બાહ્ય બાહ્યક (cortical) અને અધિસ્તરના સ્તરો તૂટી જાય છે અને નવા રક્ષણાત્મક કોષોના સ્તરો પૂરા પાડવા માટે તેમને બદલવાની જરૂર પડે છે. તેથી,વહેલા કે મોડા બાહ્યક પ્રદેશમાં ત્વક્ષેધા અથવા ફેલોજન નામની બીજી વર્ધનશીલ પેશી વિકસે છે.
$\rightarrow$ ફેલોજન બે સ્તર જાડું હોય છે,તે સાંકડા,પાતળી દીવાલવાળા અને લગભગ લંબચોરસ કોષોનું બનેલું હોય છે. ફેલોજન બંને બાજુએ કોષોનું નિર્માણ કરે છે.
$\rightarrow$ બહારના કોષો છાલ કે ત્વક્ષામાં વિભેદિત થાય છે જ્યારે અંદરના કોષો દ્વિતીય બાહ્યક કે ઉપત્વક્ષામાં વિભેદિત થાય છે.
$\rightarrow$ કોષદીવાલમાં સુબેરિનના જમા થવાને કારણે કોર્ક પાણી માટે અપ્રવેશ્ય હોય છે.
$\rightarrow$ દ્વિતીય બાહ્યકના કોષો મૃદુતકીય (parenchymatous) હોય છે.
$\rightarrow$ ફેલોજન,ફેલેમ અને ફેલોડર્મને સામૂહિક રીતે બાહ્યવલ્ક તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ ત્વક્ષેધાની પ્રવૃત્તિને કારણે,ફેલોજનની બહારના બાકીના સ્તરો પર દબાણ વધે છે અને અંતે આ સ્તરો મૃત્યુ પામે છે અને ખરી પડે છે.
$\rightarrow$ છાલ (Bark): છાલ એ એક બિન-તકનીકી શબ્દ છે જે વાહિએધાની બહારની તમામ પેશીઓનો સંદર્ભ આપે છે,જેમાં દ્વિતીયક અન્નવાહકનો પણ સમાવેશ થાય છે.
$\rightarrow$ વહેલી અને મોડી છાલ: છાલ એ બાહ્યવલ્ક અને દ્વિતીયક અન્નવાહક જેવી અનેક પેશીઓના પ્રકારોનો સંદર્ભ આપે છે. મોસમની શરૂઆતમાં બનતી છાલને વહેલી અથવા નરમ છાલ કહેવામાં આવે છે. મોસમની અંતમાં,માજી છાલ અથવા સખત છાલ બને છે.
$\rightarrow$ વાતછિદ્રો (Lenticels): અમુક પ્રદેશોમાં,ફેલોજન કોર્ક કોષોને બદલે બહારની બાજુએ નજીકથી ગોઠવાયેલા મૃદુતકીય કોષો બનાવે છે. આ મૃદુતકીય કોષો ટૂંક સમયમાં અધિસ્તરને તોડી નાખે છે,જે લેન્સ આકારના છિદ્ર બનાવે છે જેને વાતછિદ્રો કહેવાય છે.

(N/A) $\rightarrow$ દ્વિદળી મૂળમાં,વાહિએધા સંપૂર્ણપણે દ્વિતીયક ઉદ્ભવ ધરાવે છે. તે અન્નવાહક સમૂહોની બરાબર નીચે આવેલા પેશીઓ અને આદિદારુની ઉપર આવેલા પરિચક્રના ભાગમાંથી ઉદ્ભવે છે,જે એક સંપૂર્ણ અને સતત તરંગિત એધાવલય બનાવે છે,જે પાછળથી ગોળાકાર બની જાય છે.
$\rightarrow$ આગળની ઘટનાઓ દ્વિદળી પ્રકાંડ માટે વર્ણવેલ ઘટનાઓ જેવી જ હોય છે. એધા વલય સક્રિય બને છે અને અંદરની અને બહારની બંને બાજુએ નવા કોષો ઉત્પન્ન કરવાનું શરૂ કરે છે. કેન્દ્ર તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો દ્વિતીયક જલવાહક તરીકે પરિપક્વ થાય છે અને પરિઘ તરફ ઉત્પન્ન થયેલા કોષો દ્વિતીયક અન્નવાહક તરીકે પરિપક્વ થાય છે. એધા સામાન્ય રીતે બહારની બાજુ કરતા અંદરની બાજુએ વધુ સક્રિય હોય છે. પરિણામે,દ્વિતીયક અન્નવાહક કરતા દ્વિતીયક જલવાહકનું પ્રમાણ વધુ હોય છે અને તે ટૂંક સમયમાં એક ઘટ્ટ જથ્થો બનાવે છે.

(N/A) $\rightarrow$ વસંત ઋતુમાં,એધા (cambium) ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને પહોળી ગુહા ધરાવતી વાહિનીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે.
$\rightarrow$ વસંત ઋતુમાં,પાંદડાઓની સંખ્યા વધે છે,તેથી પાણીના વહન માટે વધુ સંખ્યામાં વાહિનીઓની જરૂર પડે છે.
$\rightarrow$ આ ઋતુ દરમિયાન બનતા લાકડાને વસંતકાષ્ઠ (spring wood) અથવા પૂર્વકાષ્ઠ (early wood) કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ વસંતકાષ્ઠ રંગમાં આછું હોય છે અને તેની ઘનતા ઓછી હોય છે.
$\rightarrow$ શરદકાષ્ઠ (autumn wood): શિયાળામાં,એધા ઓછી સક્રિય હોય છે અને સાંકડી વાહિનીઓ ધરાવતા જલવાહક ઘટકો બનાવે છે; આ લાકડાને શરદકાષ્ઠ અથવા માજીકાષ્ઠ (late wood) કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ શરદકાષ્ઠ ઘેરા રંગનું હોય છે અને તેની ઘનતા વધારે હોય છે.
$\rightarrow$ વાર્ષિક વલયો (Annual Rings): વસંતકાષ્ઠ અને શરદકાષ્ઠ એકાંતરે કેન્દ્રિત વલયો તરીકે દેખાય છે,જે વાર્ષિક વલય બનાવે છે. કાપેલા થડમાં જોવા મળતા વાર્ષિક વલયો વૃક્ષની ઉંમરનો અંદાજ આપે છે.

(A) છાલ એ એક અપ્રવિધીય (Non-technical) શબ્દ છે જે વાહિએધા (Vascular cambium) ની બહારની તમામ પેશીઓ માટે વપરાય છે,જેમાં દ્વિતીયક અન્નવાહકનો પણ સમાવેશ થાય છે.
છાલ એ વિવિધ પ્રકારની પેશીઓ જેવી કે બાહ્યવલ્ક (Periderm) અને દ્વિતીયક અન્નવાહકનો નિર્દેશ કરે છે. ઋતુની શરૂઆતમાં બનતી છાલને પૂર્વછાલ (Early bark) અથવા નરમ છાલ (Soft bark) કહેવામાં આવે છે,જ્યારે ઋતુના અંતમાં બનતી છાલને માજીછાલ (Late bark) અથવા સખત છાલ (Hard bark) કહેવામાં આવે છે.

(N/A) એધાવલય ક્રિયાશીલ બને છે અને અંદરની તેમજ બહારની એમ બંને બાજુએ નવા કોષો ઉત્પન્ન કરવાનું શરૂ કરે છે.
મજ્જા તરફ વિભાજન પામતા એધાના કોષો દ્વિતીયક જલવાહક તરીકે પરિપક્વ થાય છે અને પરિઘ તરફ વિભાજન પામતા કોષો દ્વિતીયક અન્નવાહક તરીકે પરિપક્વ થાય છે.
સામાન્ય રીતે એધા એ બહારની બાજુ કરતાં અંદરની બાજુએ વધુ ક્રિયાશીલ હોય છે. પરિણામે,દ્વિતીયક અન્નવાહકની સાપેક્ષે દ્વિતીયક જલવાહકનું પ્રમાણ વધુ ઉત્પન્ન થાય છે અને તે એક સંઘટિત જથ્થો (Compact Mass) બનાવે છે.
દ્વિતીયક જલવાહકના સતત નિર્માણ અને સંચયને કારણે દબાણ સર્જાય છે,જે પ્રાથમિક અને દ્વિતીયક અન્નવાહકને ધીમે ધીમે કચડી નાખે છે (Gradually Crushed).
પ્રાથમિક જલવાહક લાંબા સમય સુધી કેન્દ્રમાં કે તેની આસપાસ અકબંધ રહે છે.
કેટલીક જગ્યાએ,એધા મૃદુત્તક કોષોની સાંકડી પટ્ટીઓ બનાવે છે જે દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહકમાંથી અરીય દિશામાં પસાર થાય છે. આને દ્વિતીયક મજ્જાકિરણો કહેવામાં આવે છે.

(N/A) વાહિએધાની સક્રિયતાને કારણે પ્રકાંડના ઘેરાવામાં સતત વધારો થવાથી બાહ્ય બાહ્યક (Outer Cortical) અને અધિસ્તરીય સ્તરો પર દબાણ વધે છે,પરિણામે આ સ્તરો તૂટી જાય છે અને તેને બદલે નવા રક્ષણાત્મક કોષીય સ્તરો પૂરા પાડવાની જરૂરિયાત ઊભી થાય છે. તેથી,વહેલા કે મોડા,બાહ્યકના પ્રદેશમાં એક નવી વર્ધનશીલ પેશી વિકસે છે,જેને ત્વક્ષેધા કે $Phellogen$ કહે છે.
ત્વક્ષેધા બે સ્તર જેટલી જાડી હોય છે. તે સાંકડા,પાતળી દીવાલ ધરાવતા અને લગભગ લંબચોરસ કોષોની બનેલી હોય છે. ત્વક્ષેધા બંને બાજુએ કોષો ઉમેરે છે.
બહારની તરફ ઉમેરાતા કોષો ત્વક્ષા કે $Phellem$ માં વિભેદિત થાય છે,જ્યારે અંદરની તરફ ઉમેરાતા કોષો દ્વિતીય બાહ્યક કે $Phelloderm$ માં વિભેદિત થાય છે.
ત્વક્ષાના કોષોની કોષદીવાલમાં સુબેરિનના જમાવડાને કારણે તે પાણી માટે અપ્રવેશશીલ બને છે.
દ્વિતીય બાહ્યકના કોષો મૃદુતકીય હોય છે.
ત્વક્ષેધા $(Phellogen)$,ત્વક્ષા $(Phellem)$ અને ઉપત્વક્ષા $(Phelloderm)$ સામૂહિક રીતે બાહ્યવલ્ક $(Periderm)$ તરીકે ઓળખાય છે.
ત્વક્ષેધાની સક્રિયતાને કારણે તેની પરિઘવર્તી બાજુએ આવેલા બાકીના સ્તરો પર દબાણ વધે છે,જેના કારણે આ સ્તરો મૃત બનીને ધીમે ધીમે નાશ પામે છે.

(N/A)

મધ્યકાષ્ઠ (હાર્ટવુડ)	સેપવુડ (રસકાષ્ઠ)
$(1)$ જૂના વૃક્ષોમાં જ્યાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ પૂરતા પ્રમાણમાં થાય છે,તે મધ્યસ્થ પ્રદેશને મધ્યકાષ્ઠ કહે છે.	$(1)$ દ્વિતીય કાષ્ઠનો બહારનો પ્રદેશ જે યુવાન જલવાહક પેશી ધરાવે છે,તેને સેપવુડ કહે છે.
$(2)$ તેના કોષો ટેનિન,રેઝિન અને અન્ય પદાર્થોથી ભરેલા હોય છે.	$(2)$ તેમાં જીવંત કોષો,જલવાહિનીઓ અને તંતુઓ હોય છે.
$(3)$ તે ટકાઉ અને ઘેરા રંગનું હોય છે.	$(3)$ તે નરમ અને આછા રંગનું હોય છે.
$(4)$ તે પ્રકાંડને યાંત્રિક મજબૂતી આપે છે.	$(4)$ તે પાણી અને ખનિજોના વહનમાં ભાગ લે છે.
$(5)$ તે પાણીનું વહન કરતું નથી.	$(5)$ તે પાણી અને ખનિજોનું વહન કરે છે અને ખોરાકનો સંગ્રહ કરે છે.

(N/A) $(i)$ પૂર્વકાષ્ઠ: વસંત ઋતુ દરમિયાન,એધા (cambium) ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને પહોળી ગુહા ધરાવતી વાહિનીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે. આ લાકડાને વસંતકાષ્ઠ અથવા પૂર્વકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે.
$(ii)$ માજીકાષ્ઠ: શિયાળાની ઋતુ દરમિયાન,એધા ઓછી સક્રિય હોય છે અને સાંકડી વાહિનીઓ સાથે ઓછા જલવાહક ઘટકો બનાવે છે. આ લાકડાને માજીકાષ્ઠ અથવા શરદકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે.

(N/A) $(i)$ જે વાહીપુલમાં જલવાહક પેશી અને અન્નવાહક પેશી એક જ ત્રિજ્યા પર ગોઠવાયેલી હોય,તેવા વાહીપુલને સહસ્થ વાહીપુલ કહેવામાં આવે છે.
$(ii)$ મોટાભાગની દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક વૃદ્ધિ પૂર્ણ થયા બાદ પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશીઓ (વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધા) ની સક્રિયતાને કારણે દ્વિતીયક પેશીઓ (દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહક) ના નિર્માણને લીધે વનસ્પતિના ઘેરાવામાં થતા વધારાને દ્વિતીય વૃદ્ધિ કહે છે.

(N/A) $(i)$ પુલીય એધા:
સ્થાન: તે દ્વિદળી પ્રકાંડના વાહિપુલોમાં પ્રાથમિક જલવાહક અને પ્રાથમિક અન્નવાહક પેશીની વચ્ચે આવેલી હોય છે.
કાર્ય: તે દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહકનું નિર્માણ કરીને દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.
$(ii)$ પરિચક્ર:
સ્થાન: તે મૂળ અને પ્રકાંડમાં અંતઃસ્તરની બરાબર અંદર આવેલું કોષોનું સ્તર છે.
કાર્ય: મૂળમાં,તે પાર્શ્વ મૂળના ઉદ્ભવ માટે જવાબદાર છે અને દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન વાહિએધા અને ત્વક્ષૈધાના નિર્માણમાં ફાળો આપે છે.

(N/A) $\Rightarrow$ વ્યાવસાયિક રીતે,કોર્ક વનસ્પતિના કોર્ક કેમ્બિયમ (ફેલોજન) માંથી મેળવવામાં આવે છે,ખાસ કરીને $Quercus$ $suber$ નામની વનસ્પતિમાંથી. બોટલના બૂચ બનાવવા માટે વપરાતું કોર્ક આ પેશીમાંથી મેળવવામાં આવે છે.
$\Rightarrow$ કોર્કનું નિર્માણ કોર્ક કેમ્બિયમની સક્રિયતા દ્વારા થાય છે. કોર્ક કેમ્બિયમના કોષો પરિઘવર્તી (periclinally) વિભાજન પામે છે અને અંદરની તથા બહારની તરફ નવા કોષો ઉમેરે છે.
$\Rightarrow$ બહારની તરફ ઉમેરાતા કોષો કોર્ક અથવા ફેલેમમાં વિભેદિત થાય છે. આ કોષોમાં સુબેરિનનું જમાવટ થવાથી તેઓ સુબેરિનયુક્ત બને છે અને પરિપક્વતાએ મૃત પામે છે.
$\Rightarrow$ આ કોષો આંતરકોષીય અવકાશ વગર હારમાં ત્રિજ્યાવર્તી રીતે ગોઠવાયેલા હોય છે. સુબેરિનની હાજરીને કારણે કોર્ક પાણી અને વાયુઓ માટે અપ્રવેશ્ય બને છે,જે અંદરની પેશીઓને રક્ષણ પૂરું પાડે છે.

$\Rightarrow$ કેન્દ્રિત વલયો,જેને વાર્ષિક વલયો (annual rings) પણ કહેવામાં આવે છે,તે દ્વિદળી વૃક્ષોમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન વાહક એધા (vascular cambium) ની સક્રિયતાને કારણે બને છે.
$\Rightarrow$ વસંત ઋતુમાં,એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને પહોળી વાહિનીઓ ધરાવતા જલવાહક ઘટકો મોટી સંખ્યામાં ઉત્પન્ન કરે છે,જે 'વસંતકાષ્ઠ' (spring wood) બનાવે છે. શિયાળાની ઋતુમાં,એધા ઓછી સક્રિય હોય છે અને સાંકડી વાહિનીઓ ધરાવતા જલવાહક ઘટકો ઓછા પ્રમાણમાં ઉત્પન્ન કરે છે,જે 'શરદકાષ્ઠ' (autumn wood) બનાવે છે.
$\Rightarrow$ વસંતકાષ્ઠનો એક પટ્ટો અને શરદકાષ્ઠનો એક પટ્ટો મળીને એક વાર્ષિક વલય બનાવે છે. આ વાર્ષિક વલયોની સંખ્યા ગણીને વૃક્ષની ઉંમરનો અંદાજ લગાવી શકાય છે. અભ્યાસના આ ક્ષેત્રને ડેન્ડ્રોક્રોનોલોજી (dendrochronology) કહેવામાં આવે છે.

(N/A) $\Rightarrow$ આ એક રચનાત્મક (anatomical) અસાધારણતા છે. આ એક પ્રકારની અનિયમિત દ્વિતીય વૃદ્ધિ (secondary growth) છે,જેમાં સામાન્ય સ્થિતિમાં નિયમિત પુલીય એધા (fascicular cambium) કે ત્વક્ષૈધા (cork cambium) કાર્ય કરતા નથી.
$\Rightarrow$ વૃદ્ધ વૃક્ષોના થડના કિસ્સામાં,બાહ્યક (cortex) ની પ્રવૃત્તિ અને અસામાન્ય વાહિપુલો (vascular bundles) ના નિર્માણને કારણે અનિયમિત દ્વિતીય વૃદ્ધિ થાય છે.
$\Rightarrow$ પરિણામે,આ વધારાના અથવા ગૌણ વાહિપુલો એવો દેખાવ ઉત્પન્ન કરે છે કે જાણે થડ અનેક નાના થડના જોડાણથી બન્યું હોય.

(N/A) તાડ એક એકદળી વનસ્પતિ હોવા છતાં,તે ઘેરાવામાં વધારો દર્શાવે છે. આનું કારણ આધારક પેશી (ground tissue) ના મૃદુતકીય (parenchymatous) કોષોનું વિભાજન અને વિસ્તરણ છે. આમ,વારંવાર થતું કોષવિભાજન અને કોષોનું કદ વધવું એ પ્રકાંડના ઘેરાવામાં વધારો કરે છે. આ પ્રકારની વૃદ્ધિને $diffused$ $secondary$ $growth$ (વિક્ષિપ્ત દ્વિતીય વૃદ્ધિ) કહેવામાં આવે છે.

(N/A) અંતઃપુલિય એધા અને આંતરપુલિય એધા વચ્ચેનો તફાવત નીચે મુજબ છે:
$1$. અંતઃપુલિય એધા વાહકપુલની અંદર,જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે આવેલી હોય છે અને તે પ્રાથમિક ઉદ્ભવ ધરાવે છે.
$2$. આંતરપુલિય એધા વાહકપુલની વચ્ચે આવેલી મજ્જાકિરણો (મૃદુતકીય કોષો) માંથી ઉદ્ભવે છે અને તે દ્વિતીયક ઉદ્ભવ ધરાવે છે.
$3$. આ બંને પ્રકારની એધા સાથે મળીને એધાનું એક સંપૂર્ણ વલય બનાવે છે જેને વાહક એધા વલય કહેવામાં આવે છે,જે દ્વિદળી પ્રકાંડમાં દ્વિતીયક વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.

(A) $(i)$ વાહિપુલોની વચ્ચે આવેલી એધાને આંતરપુલીય એધા કહેવામાં આવે છે,જે મજ્જાકિરણના કોષોના વિભેદન દ્વારા ઉદભવે છે.
$(ii)$ વાહિએધા વિભાજન પામીને મજ્જા તરફ (અંદરની બાજુ) દ્વિતીયક જલવાહક અને પરિઘ તરફ (બહારની બાજુ) દ્વિતીયક અન્નવાહકનું નિર્માણ કરે છે.

(B) $(i)$ વસંતઋતુ દરમિયાન,એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને પહોળી ગુહા ધરાવતી વાહિનીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે,જેને પૂર્વકાષ્ઠ (Early wood) અથવા વસંતકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે. શિયાળામાં,એધા ઓછી સક્રિય હોય છે અને સાંકડી વાહિનીઓ સાથે ઓછા જલવાહક ઘટકો બનાવે છે,જેને માજીકાષ્ઠ (Late wood) અથવા શરદકાષ્ઠ કહેવામાં આવે છે.
$(ii)$ ઋતુની શરૂઆતમાં જે છાલ બને છે તેને પૂર્વછાલ અથવા મુલાયમ છાલ કહેવાય છે. ઋતુના અંતમાં જે છાલ બને છે તેને અંતિમ છાલ અથવા સખત છાલ કહેવામાં આવે છે.

(B) $(i)$ આંતરપુલીય એધા દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન કાયમી મૃદુત્તક કોષોના પુનઃવિભેદન દ્વારા બને છે,તેથી તે દ્વિતીયક વર્ધનશીલ પેશી છે.
$(ii)$ દ્વિતીય વૃદ્ધિ એ દ્વિદળી પ્રકાંડ અને મૂળનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે. એકદળી પ્રકાંડમાં વાહિએધાનો અભાવ હોય છે અને તેથી તેમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ જોવા મળતી નથી.

(N/A) $\Rightarrow$ જેમ જેમ વાહક એધાની સક્રિયતાને કારણે પ્રકાંડની જાડાઈમાં વધારો થાય છે,તેમ તેમ બહારના બાહ્યક અને અધિસ્તરના સ્તરો તૂટી જાય છે અને નવા રક્ષણાત્મક કોષોના સ્તરો પૂરા પાડવા માટે તેમને બદલવાની જરૂર પડે છે.
$\Rightarrow$ તેથી,વહેલા કે મોડા,બાહ્યક પ્રદેશમાં કોર્ક કેમ્બિયમ અથવા ત્વક્ષૈધા (phellogen) નામની બીજી વર્ધનશીલ પેશી વિકસે છે.
$\Rightarrow$ તે થોડા સ્તરો જાડી હોય છે અને સાંકડા,પાતળી દીવાલવાળા અને લગભગ લંબચોરસ કોષોની બનેલી હોય છે.
$\Rightarrow$ ત્વક્ષૈધા બંને બાજુએ કોષોનું નિર્માણ કરે છે; બહારના કોષો ત્વક્ષ (cork/phellem) માં અને અંદરના કોષો દ્વિતીયક બાહ્યક (phelloderm) માં વિભેદિત થાય છે.

(B) જીવંત વૃક્ષની ઉંમર તેના થડમાં રહેલા વાર્ષિક વલયોની સંખ્યા ગણીને નક્કી કરવામાં આવે છે. દરેક વલય સામાન્ય રીતે વૃદ્ધિના એક વર્ષનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. વૃક્ષના વલયો દ્વારા ઉંમર નક્કી કરવાની આ વૈજ્ઞાનિક પદ્ધતિને $Dendrochronology$ (વૃક્ષ-કાલક્રમ વિજ્ઞાન) કહેવામાં આવે છે.

(D) ખોટું વિધાન એ છે કે રસકાષ્ઠ એ સૌથી અંદરનું દ્વિતીયક જલવાહક પેશી છે. વાસ્તવમાં,મધ્યકાષ્ઠ એ દ્વિતીયક જલવાહક પેશીનો સૌથી અંદરનો,બિન-કાર્યક્ષમ ભાગ છે,જ્યારે રસકાષ્ઠ એ પરિઘવર્તી,કાર્યક્ષમ ભાગ છે. રસકાષ્ઠ રંગમાં આછું હોય છે અને પાણી અને ખનિજોના વહનમાં સામેલ હોય છે,જ્યારે મધ્યકાષ્ઠ ટેનિન,રેઝિન અને તેલ જેવા કાર્બનિક સંયોજનોના જમા થવાને કારણે ઘેરા રંગનું હોય છે અને તે માત્ર યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે.

(C) મધ્યકાષ્ઠ એ દ્વિતીયક જલવાહકનો મધ્યસ્થ,અક્રિય ભાગ છે,જે ટેનિન,રેઝિન અને તેલ જેવા કાર્બનિક પદાર્થોના જમા થવાને કારણે ઘેરા રંગનો હોય છે. તે યાંત્રિક આધાર આપે છે પરંતુ જળનું વહન કરતું નથી.
રસકાષ્ઠ એ દ્વિતીયક જલવાહકનો પરિઘવર્તી,સક્રિય ભાગ છે,જે આછા રંગનો હોય છે અને મૂળથી પર્ણો સુધી જળ અને ખનિજોના વહન માટે જવાબદાર છે.
તેથી,'રસકાષ્ઠ એ સૌથી અંદરની દ્વિતીયક જલવાહક છે અને તે આછા રંગની હોય છે' તે વિધાન ખોટું છે,કારણ કે રસકાષ્ઠ એ પરિઘવર્તી (બહારનો) ભાગ છે,જ્યારે મધ્યકાષ્ઠ એ સૌથી અંદરનો ભાગ છે.

(B) કોર્ક કેમ્બિયમ $(Phellogen)$ એ વિભેદન પામેલી પેશી છે,તેથી તે દ્વિતીયક વર્ધનશીલ પેશી છે.
તે થોડા સ્તરો જાડું હોય છે અને બહારની તરફ કોર્ક $(Phellem)$ તથા અંદરની તરફ દ્વિતીયક બાહ્યક $(Phelloderm)$ બનાવે છે.
તેથી,તે બહારની બાજુએ દ્વિતીયક બાહ્યક બનાવે છે તે વિધાન ખોટું છે,કારણ કે તે અંદરની બાજુએ દ્વિતીયક બાહ્યક બનાવે છે.
$Phellem + Phellogen + Phelloderm$ ત્રણેય મળીને પરિચર્મ (periderm) બનાવે છે.

(A) પૂરક કોષો એ પાતળી દીવાલ ધરાવતા,છૂટાછવાયા ગોઠવાયેલા મૃદુતકીય કોષો છે જે વાતછિદ્રોમાં જોવા મળે છે. આ કોષો પ્રકાંડના આંતરિક પેશીઓ અને બાહ્ય વાતાવરણ વચ્ચે વાયુઓના વિનિમયની પ્રક્રિયામાં મદદ કરે છે.

(D) ખજૂરી $(Phoenix \ sp.)$ માં દ્વિતીય વૃદ્ધિ જોવા મળતી નથી. પરિણામે,તેમાં લાકડાનું છાલ,રસકાષ્ઠ અને અંતઃકાષ્ઠમાં વિભેદન હોતું નથી,કારણ કે આ રચનાઓ એવી વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતા છે જેમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ થાય છે.

(D) દ્વિતીય વૃદ્ધિ એટલે વનસ્પતિના દેહના ઘેરાવામાં અથવા વ્યાસમાં થતો વધારો. આ પ્રક્રિયા મુખ્યત્વે પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશીઓની પ્રવૃત્તિ દ્વારા થાય છે. વાહિએધા એ એક પ્રકારની પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશી છે જે દ્વિતીયક જલવાહક અને દ્વિતીયક અન્નવાહકનું નિર્માણ કરે છે,જેના પરિણામે પ્રકાંડ અને મૂળની જાડાઈમાં વધારો થાય છે.

(B) જૂના વૃક્ષોમાં,દ્વિતીયક જલવાહકનો મોટો ભાગ ઘેરો બદામી રંગનો હોય છે,કારણ કે પ્રકાંડના કેન્દ્રના અથવા સૌથી અંદરના સ્તરોમાં ટેનિન,રેઝિન,તેલ,ગુંદર,સુગંધિત પદાર્થો અને આવશ્યક તેલ જેવા કાર્બનિક સંયોજનોનો જમાવ થાય છે.
આ પદાર્થો લાકડાને સખત,ટકાઉ અને સૂક્ષ્મજીવો તથા કીટકોના હુમલા સામે પ્રતિરોધક બનાવે છે.
આ પ્રદેશમાં અત્યંત લિગ્નીનયુક્ત દીવાલો ધરાવતા મૃત ઘટકોનો સમાવેશ થાય છે અને તેને મધ્યકાષ્ઠ (મૂળકાષ્ઠ) કહેવામાં આવે છે.

(C) પેરિડર્મ એ વનસ્પતિઓમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન બનતી રક્ષણાત્મક પેશી છે.
તે ત્રણ અલગ-અલગ સ્તરોની બનેલી છે:
$1$. $Phellem$ (બૂચ): ફેલોજન દ્વારા નિર્મિત બહારનું સ્તર.
$2$. $Phellogen$ (બૂચ એધા): વર્ધનશીલ સ્તર જે ફેલેમ અને ફેલોડર્મનું નિર્માણ કરે છે.
$3$. $Phelloderm$ (દ્વિતીય બાહ્યક): ફેલોજન દ્વારા નિર્મિત અંદરનું સ્તર.
તેથી,પેરિડર્મનું સાચું બંધારણ $Phellem$,$Phellogen$ અને $Phelloderm$ છે.

(A) દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,વાહિપુલોમાં જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે વર્ધનશીલ પેશીનું એક સ્તર હોય છે જેને આંતરપુલિય એધા (intrafascicular cambium) કહેવામાં આવે છે. આ એધા દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે. તેનાથી વિપરીત,એકદળી વનસ્પતિઓમાં બંધ વાહિપુલો હોય છે જેમાં જલવાહક અને અન્નવાહકની વચ્ચે કોઈ એધા હાજર હોતી નથી,જે દ્વિતીય વૃદ્ધિને અટકાવે છે.

(A) એધા (cambium) ની પ્રવૃત્તિ ઘણા દેહધાર્મિક અને પર્યાવરણીય પરિબળોના નિયંત્રણ હેઠળ હોય છે. સમશીતોષ્ણ પ્રદેશોમાં,આબોહવાની સ્થિતિ આખા વર્ષ દરમિયાન સમાન હોતી નથી. વસંત ઋતુમાં,એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને મોટી સંખ્યામાં જલવાહક ઘટકો ઉત્પન્ન કરે છે જેમાં પહોળી ગુહા ધરાવતી વાહિનીઓ હોય છે. આ ઋતુ દરમિયાન બનતા લાકડાને 'સ્પ્રિંગ વુડ' (વસંતકાષ્ઠ) અથવા 'અર્લી વુડ' (પૂર્વકાષ્ઠ) કહેવામાં આવે છે.

(D) સાચો જવાબ $(d)$ છે.
એધાની પ્રવૃત્તિ ઘણા દેહધાર્મિક અને પર્યાવરણીય પરિબળોના જટિલ આંતરક્રિયા હેઠળ હોય છે.
સમશીતોષ્ણ પ્રદેશોમાં,આખા વર્ષ દરમિયાન આબોહવાની સ્થિતિ સમાન હોતી નથી.
વસંત ઋતુ દરમિયાન,એધા ખૂબ જ સક્રિય હોય છે અને પહોળી પોલાણ ધરાવતી વાહિનીઓ સાથે મોટી સંખ્યામાં જલવાહક તત્વો ઉત્પન્ન કરે છે,જેના પરિણામે વસંતકાષ્ઠ (spring wood) અથવા પૂર્વકાષ્ઠ (early wood) બને છે.
તેનાથી વિપરીત,શિયાળા દરમિયાન,એધા ઓછી સક્રિય હોય છે અને સાંકડી વાહિનીઓ સાથે ઓછા જલવાહક તત્વો ઉત્પન્ન કરે છે,જે શરદકાષ્ઠ (autumn wood) અથવા માજીકાષ્ઠ (late wood) બનાવે છે.

(B) સમશીતોષ્ણ કટિબંધના વૃક્ષોમાં વર્ષની બે ઋતુઓ દરમિયાન એધાની પ્રવૃત્તિ જોવા મળે છે.
વસંત ઋતુમાં,એધાની પ્રવૃત્તિ સૌથી વધુ હોય છે,જેના પરિણામે અનુકૂળ સમયગાળો લાંબો હોવાને કારણે વધુ પ્રમાણમાં લાકડું બને છે.
આ પ્રકારના લાકડાને વસંતકાષ્ઠ (spring wood) અથવા પૂર્વકાષ્ઠ (early wood) કહેવામાં આવે છે.
પાનખર ઋતુમાં,એધાની પ્રવૃત્તિ ઘટી જાય છે,જેના પરિણામે ઘેરા રંગના,સાંકડા પટ્ટાવાળું શરદકાષ્ઠ (autumn wood) અથવા માજીકાષ્ઠ (late wood) બને છે.
આ બંને પ્રકારના કાષ્ઠ સંયુક્ત રીતે વાર્ષિક વલયો (annual rings) અથવા વૃદ્ધિ વલયો (growth rings) બનાવે છે.

(D) દ્વિદળી પ્રકાંડમાં,પ્રાથમિક જલવાહક અને પ્રાથમિક અન્નવાહકની વચ્ચે આવેલી એધાને આંતરપુલિય એધા (intrafascicular cambium) કહેવામાં આવે છે. દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન,મજ્જા કિરણોના કોષો,જે આંતરપુલિય એધાના સ્તરે હોય છે,તે વર્ધનશીલ બનીને આંતરપુલીય એધા (interfascicular cambium) બનાવે છે. આ બંને પ્રકારની એધા જોડાઈને એક સંપૂર્ણ અને સતત એધાવલય બનાવે છે,જે દ્વિતીય વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.

(C) અમુક પ્રદેશોમાં,ફેલોજન (ત્વક્ષેધા) કોર્ક કોષોને બદલે બહારની તરફ નજીકથી ગોઠવાયેલા મૃદુતકીય કોષોનું નિર્માણ કરે છે.
આ મૃદુતકીય કોષો જલ્દીથી અધિસ્તરને તોડી નાખે છે,જેનાથી લેન્સ આકારના છિદ્રો બને છે જેને વાતછિદ્રો (Lenticels) કહેવામાં આવે છે.
વાતછિદ્રો બાહ્ય વાતાવરણ અને પ્રકાંડના આંતરિક પેશીઓ વચ્ચે વાયુઓના વિનિમયની મંજૂરી આપે છે.
આ મોટાભાગના કાષ્ઠીય વૃક્ષોમાં જોવા મળે છે.

(D) કોર્ક એ વનસ્પતિઓમાં દ્વિતીય વૃદ્ધિ દરમિયાન બનતી દ્વિતીય પેશી છે. તે વિશિષ્ટ ગુણધર્મો ધરાવે છે જે તેને અત્યંત ઉપયોગી બનાવે છે.
$1$. તે હલકું અને દબનીય છે,જે તેને અસરકારક આંચકા શોષક અને બોટલ માટે ચુસ્ત બૂચ તરીકે કામ કરવા દે છે.
$2$. તે બિન-પ્રતિક્રિયાશીલ છે,એટલે કે તે બોટલની સામગ્રી સાથે સરળતાથી પ્રતિક્રિયા આપતું નથી.
$3$. તે અગ્નિ સામે પૂરતું પ્રતિરોધક છે,જે ઇન્સ્યુલેશનમાં તેની ઉપયોગિતા વધારે છે.
આ સંયુક્ત ગુણધર્મોને કારણે,તેનો આ હેતુઓ માટે વ્યાપકપણે ઉપયોગ થાય છે.

(A) દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં,દ્વિતીયક જલવાહક પેશી બે ભાગોમાં વિભાજિત થાય છે:
$1$. કેન્દ્રિય,ઘેરા રંગનો અને સખત ભાગ જેને હાર્ટવુડ અથવા $Duraman$ (મધ્યકાષ્ઠ) કહેવાય છે. તે અકાર્યક્ષમ છે અને યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે.
$2$. પરિઘવર્તી,આછા રંગનો અને નરમ ભાગ જેને સેપવુડ અથવા $Alburnum$ (રસકાષ્ઠ) કહેવાય છે. તે કાર્યક્ષમ છે અને પાણી તથા ખનિજોના વહનમાં ભાગ લે છે.

(B) $Periderm$ (ત્વક્ષાવરણ) એ એક દ્વિતીયક રક્ષણાત્મક રચના છે જે જૂના પ્રકાંડ અને મૂળમાં અધિસ્તરનું સ્થાન લે છે.
તે ત્રણ અલગ-અલગ સ્તરોનું બનેલું છે:
$1$. કોર્ક કેમ્બિયમ ($Phellogen$ - ત્વક્ષૈધા): પાર્શ્વસ્થ વર્ધનશીલ પેશી.
$2$. કોર્ક ($Phellem$ - ત્વક્ષા): કોર્ક કેમ્બિયમ દ્વારા ઉત્પન્ન થતું બહારનું સ્તર.
$3$. દ્વિતીયક બાહ્યક ($Phelloderm$ - ત્વક્ષાવધિ): કોર્ક કેમ્બિયમ દ્વારા ઉત્પન્ન થતું અંદરનું સ્તર.
તેથી,આ ત્રણેય પેશીઓ માટે સામૂહિક શબ્દ $Periderm$ (ત્વક્ષાવરણ) છે.

(C) વનસ્પતિશાસ્ત્રમાં,લાકડું એટલે વનસ્પતિમાં દ્વિતીયક વૃદ્ધિ દરમિયાન વાહક એધા (vascular cambium) દ્વારા ઉત્પન્ન થતું દ્વિતીયક ઝાયલેમ છે.
એધાની સક્રિયતાને આધારે તેને વસંતકાષ્ઠ (spring wood) અને શરદકાષ્ઠ (autumn wood) માં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે,જે વાર્ષિક વલયો બનાવે છે.
જેમ જેમ વનસ્પતિ પરિપક્વ થાય છે,તેમ દ્વિતીયક ઝાયલેમનું હાર્ટવુડ (મધ્યકાષ્ઠ) અને સેપવુડ (રસકાષ્ઠ) માં વિભેદન થઈ શકે છે.
આમ,લાકડું એ મુખ્યત્વે દ્વિતીયક ઝાયલેમનો જથ્થો છે.