Root Questions in Gujarati

(C) Nymphaea,Sagittaria,Ceratophyllum અને Vallisneria એ જલજ વનસ્પતિઓ છે જે પાણીમાં ઉગે છે.
Nymphaea,Sagittaria અને Vallisneria એ મૂળ ધરાવતી જલજ વનસ્પતિઓ છે,જેનો અર્થ છે કે તે કાદવમાં જકડાયેલી હોય છે.
Ceratophyllum એ નિમગ્ન,મુક્ત રીતે તરતી જલજ વનસ્પતિ છે.
તે સંપૂર્ણપણે પાણીની અંદર રહે છે પરંતુ કાદવમાં મૂળ ધરાવતી નથી.
Ceratophyllum માં ભ્રૂણીય અવસ્થામાં પણ મૂળનો અભાવ હોય છે.

(C) ઓર્કિડ એ અધિપાદપ (epiphytes) વનસ્પતિઓ છે જે હવાઈ મૂળ ધરાવે છે. આ મૂળમાં વેલેમેન નામની વિશિષ્ટ વાદળી જેવી પેશી હોય છે. વેલેમેનનું મુખ્ય કાર્ય હવામાંથી ભેજનું શોષણ કરવાનું છે,જે આ વનસ્પતિઓના અસ્તિત્વ માટે ખૂબ જ આવશ્યક છે કારણ કે તેઓ જમીનમાં ઉગતા નથી.

(N/A) મૂળનું રૂપાંતરણ એટલે પાણી અને ખનિજોના શોષણ અને વહન જેવા પ્રાથમિક કાર્યો સિવાયના અન્ય કાર્યો કરવા માટે મૂળની રચનામાં થતા ફેરફારો. આ કાર્યોમાં ખોરાકનો સંગ્રહ,યાંત્રિક આધાર અને શ્વસનનો સમાવેશ થાય છે.
$(a)$ વડ: આ વનસ્પતિમાં સ્તંભમૂળ (Prop roots) જોવા મળે છે. આ અસ્થાનિક મૂળ છે જે ડાળીઓમાંથી ઉદ્ભવે છે અને નીચેની તરફ વૃદ્ધિ પામીને વિશાળ વૃક્ષને યાંત્રિક આધાર આપે છે.
$(b)$ સલગમ: આ વનસ્પતિમાં સંગ્રહી મૂળ જોવા મળે છે. ખોરાકનો સંગ્રહ કરવા માટે સોટીમૂળ માંસલ અને ફૂલેલું બને છે.
$(c)$ મેન્ગ્રોવ (ચેર) ના વૃક્ષો: આ વનસ્પતિમાં શ્વસનમૂળ (Pneumatophores) જોવા મળે છે. આ વિશિષ્ટ મૂળ છે જે જમીનમાંથી ઉપરની તરફ (ઋણ ભૂઆવર્તી) વૃદ્ધિ પામે છે,જે કાદવયુક્ત અને ઓક્સિજન રહિત જમીનમાં વાયુઓના વિનિમય (શ્વસન) માટે મદદરૂપ થાય છે.

(N/A)

તંતુમય મૂળ	અસ્થાનિક મૂળ
$(1)$ એકદળી વનસ્પતિઓમાં,બીજના ભ્રૂણમૂળ (radicle) માંથી વિકસતું પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેના સ્થાને પ્રકાંડના તલભાગમાંથી મોટી સંખ્યામાં મૂળ ઉદ્ભવે છે.	$(1)$ આ મૂળ વનસ્પતિના બીજના ભ્રૂણમૂળ સિવાયના કોઈપણ ભાગમાંથી ઉદ્ભવે છે.
$(2)$ તે ઘઉં અને અન્ય ધાન્ય પાકોમાં જોવા મળે છે.	$(2)$ તે વડ,મોન્સ્ટેરા અને અન્ય વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.

(N/A) મૂળતંત્રને તેના ઉદભવના આધારે ત્રણ પ્રકારોમાં વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે:
$1$. સોટીમય મૂળતંત્ર (Tap Root System): મોટાભાગની દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં,ભ્રૂણમૂળના સીધા લંબાણથી પ્રાથમિક મૂળનું નિર્માણ થાય છે,જે જમીનની અંદર વૃદ્ધિ પામે છે. તે વિવિધ ક્રમના પાર્શ્વિય મૂળ ધરાવે છે જેને દ્વિતીયક,તૃતીયક વગેરે મૂળ કહેવામાં આવે છે. ઉદાહરણ: રાઈનો છોડ.
$2$. તંતુમય મૂળતંત્ર (Fibrous Root System): એકદળી વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેના સ્થાને મોટી સંખ્યામાં મૂળ ઉદભવે છે. આ મૂળ પ્રકાંડના તલભાગમાંથી ઉદભવે છે અને તંતુમય મૂળતંત્ર બનાવે છે. ઉદાહરણ: ઘઉંનો છોડ.
$3$. અસ્થાનિક મૂળતંત્ર (Adventitious Root System): કેટલીક વનસ્પતિઓમાં,જેમ કે ઘાસ,મોન્સ્ટેરા અને વડના વૃક્ષમાં,મૂળ ભ્રૂણમૂળ સિવાયના વનસ્પતિના અન્ય ભાગોમાંથી ઉદભવે છે,જેને અસ્થાનિક મૂળ કહેવામાં આવે છે.
મૂળતંત્રના કાર્યો:
$(i)$ જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોનું શોષણ કરવું.
(ii) વનસ્પતિના ભાગોને યોગ્ય આધાર પૂરો પાડવો.
(iii) સંગ્રહિત ખોરાકનો સંગ્રહ કરવો.
(iv) વનસ્પતિ વૃદ્ધિ નિયામકોનું સંશ્લેષણ કરવું.

(N/A) મૂળની ટોચને કેટલાક સ્પષ્ટ પ્રદેશોમાં વહેંચવામાં આવે છે:
$\rightarrow$ મૂળટોપ (Root Cap): મૂળની ટોચ એક ટોપી જેવી રચના દ્વારા આવરિત હોય છે જેને મૂળટોપ કહે છે. તે મૂળની કુમળી ટોચને જમીનમાં આગળ વધતી વખતે રક્ષણ આપે છે.
$\rightarrow$ વર્ધનશીલ ક્રિયાશીલતાનો પ્રદેશ (Region of Meristematic Activity): આ પ્રદેશના કોષો ખૂબ જ નાના,પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા અને ઘટ્ટ જીવરસ ધરાવતા હોય છે. તેઓ વારંવાર વિભાજન પામે છે.
$\rightarrow$ વિસ્તરણ પ્રદેશ (Region of Elongation): વર્ધનશીલ પ્રદેશની નજીકના કોષો ઝડપથી લંબાઈ અને કદમાં વધારો પામે છે અને મૂળની લંબાઈમાં વૃદ્ધિ માટે જવાબદાર છે.
$\rightarrow$ પરિપક્વન પ્રદેશ (Region of Maturation): વિસ્તરણ પ્રદેશના કોષો ક્રમશઃ વિભેદન પામીને પરિપક્વ બને છે. વિસ્તરણ પ્રદેશની નજીકના આ વિસ્તારને પરિપક્વન પ્રદેશ કહે છે. આ પ્રદેશમાં કેટલાક અધિસ્તરીય કોષો ખૂબ જ ઝીણી અને નાજુક,દોરી જેવી રચનાઓ બનાવે છે જેને મૂળરોમ (Root hairs) કહે છે.

(N/A) $\rightarrow$ કેટલાક વનસ્પતિઓમાં મૂળ પાણી અને ખનિજોના શોષણ અને વહન સિવાયના અન્ય કાર્યો કરવા માટે તેમના આકાર અને બંધારણમાં ફેરફાર કરે છે. આને મૂળના રૂપાંતરણો કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ મૂળ આધાર, ખોરાકનો સંગ્રહ અને શ્વસન માટે રૂપાંતરિત થાય છે.
$\rightarrow$ ખોરાક સંગ્રહ માટેના રૂપાંતરણો:
$(a)$ સોટીમય મૂળના રૂપાંતરણો: ગાજરમાં, સોટીમય મૂળ ખોરાકનો સંગ્રહ કરે છે અને શંકુ આકારનું બને છે. મૂળામાં, તે ત્રાકાકાર બને છે. સલગમ અને બીટમાં, તે ભમરડા આકારનું બને છે.
$(b)$ અસ્થાનિક મૂળના રૂપાંતરણો: શક્કરિયામાં, અસ્થાનિક મૂળ ખોરાક સંગ્રહને કારણે ફૂલેલા બને છે, જેને સાદા કંદમૂળ કહેવાય છે. શતાવરી (Asparagus) અને ડહાલિયામાં, ફૂલેલા મૂળના સમૂહો રચાય છે, જેને ગુચ્છાદાર કંદમૂળ કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ આધાર માટેના રૂપાંતરણો:
$(a)$ આધારમૂળ (Stilt roots): આ આધાર આપતા મૂળ છે જે મકાઈ અને શેરડી જેવી વનસ્પતિઓમાં પ્રકાંડની નીચેની ગાંઠોમાંથી બહાર આવે છે જેથી યાંત્રિક આધાર મળી શકે.
$(b)$ સ્તંભમૂળ (Prop roots): આ લટકતી રચનાઓ છે જે વડ જેવા વૃક્ષને આધાર આપે છે.

(N/A) મૂળતંત્રના મુખ્ય કાર્યો નીચે મુજબ છે:
$(i)$ જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોનું શોષણ કરવું.
$(ii)$ વનસ્પતિના ભાગોને યોગ્ય આધાર (anchorage) પૂરો પાડવો.
$(iii)$ સંગ્રહિત ખોરાકનો સંગ્રહ કરવો.
$(iv)$ વનસ્પતિ વૃદ્ધિ નિયામકોનું સંશ્લેષણ કરવું.

(N/A) કોષોની સક્રિયતાના આધારે મૂળના અગ્રભાગને ત્રણ મુખ્ય પ્રદેશોમાં વહેંચવામાં આવે છે:
$1$. વર્ધનશીલ સક્રિયતાનો પ્રદેશ: આ પ્રદેશ મૂળ ટોપની થોડા મિલીમીટર ઉપર આવેલો હોય છે. આ પ્રદેશના કોષો ખૂબ જ નાના,પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા અને ઘટ્ટ જીવરસ ધરાવતા હોય છે. તેઓ વારંવાર વિભાજન પામે છે.
$2$. લંબાઈમાં વૃદ્ધિનો પ્રદેશ: આ પ્રદેશ વર્ધનશીલ પ્રદેશની બરાબર ઉપર આવેલો હોય છે. અહીંના કોષો ઝડપથી લંબાઈમાં વધારો અને કદમાં વૃદ્ધિ પામે છે,જે મૂળની લંબાઈમાં વધારા માટે જવાબદાર છે.
$3$. પરિપક્વન પ્રદેશ: આ પ્રદેશ લંબાઈમાં વૃદ્ધિના પ્રદેશની નજીક આવેલો હોય છે. આ વિસ્તારના કોષો ક્રમશઃ વિભેદન પામીને પરિપક્વ બને છે. આ પ્રદેશના કેટલાક અધિસ્તરીય કોષો ખૂબ જ ઝીણી,નાજુક,દોરા જેવી રચનાઓ બનાવે છે જેને મૂળરોમ કહે છે,જે જમીનમાંથી પાણી અને ખનીજોનું શોષણ કરે છે.

(N/A) $\Rightarrow$ ખોરાકસંગ્રહ માટે મૂળનાં રૂપાંતરો:
$(a)$ સોટીમૂળમાં ખોરાકસંગ્રહ: ગાજરના સોટીમૂળમાં ખોરાકનો સંગ્રહ થવાથી તે શંકુ આકાર (Conical) બને છે. મૂળામાં ખોરાકસંગ્રહ થવાથી તે ત્રાક આકાર (Fusiform) બને છે. બીટ અને સલગમમાં ખોરાકનો સંગ્રહ થવાથી તે ભ્રમરાકાર (Napiform) બને છે.
$(b)$ અસ્થાનિક મૂળમાં ખોરાકસંગ્રહ: શક્કરિયાના અસ્થાનિક મૂળમાં ખોરાકનો સંગ્રહ થવાથી તે કદમાં મોટા અને ફૂલેલા બને છે. તેને સાદા કંદમૂળ (Simple Tuberous Root) કહે છે.
$\Rightarrow$ શતાવરી અને ડહાલિયામાં ખોરાક સંગ્રહિત મૂળ ગુચ્છામાં જોવા મળે છે. તેમને ગુચ્છાદાર કંદમૂળ (Fasciculated Tuberous Root) કહે છે.

(N/A) આધાર માટે મૂળનાં રૂપાંતરોમાં સ્તંભમૂળ અને અવલંબન મૂળનો સમાવેશ થાય છે.
$(a)$ સ્તંભમૂળ (Prop roots): વડ (Ficus benghalensis) જેવા વૃક્ષોમાં,તેની શાખાઓમાંથી મૂળ ઉદ્ભવે છે અને નીચેની તરફ જમીનમાં વૃદ્ધિ પામે છે,જે વૃક્ષને યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે. આવા મૂળને સ્તંભમૂળ કહે છે.
$(b)$ અવલંબન મૂળ (Stilt roots): મકાઈ અને શેરડી જેવી વનસ્પતિઓમાં,પ્રકાંડની નીચેની ગાંઠોમાંથી અસ્થાનિક મૂળ ઉદ્ભવે છે,જે ત્રાંસા નીચેની તરફ વૃદ્ધિ પામી જમીનમાં પ્રવેશે છે અને વનસ્પતિને યાંત્રિક આધાર આપે છે. આવા મૂળને અવલંબન મૂળ કહે છે.
નોંધ: શ્વસનમૂળ (Pneumatophores) એ શ્વસન માટેના રૂપાંતરો છે,આધાર માટે નહીં. આ મૂળ દલદલવાળા વિસ્તારોમાં ઉગતી વનસ્પતિઓમાં (દા.ત.,રાઈઝોફોરા) જોવા મળે છે,જ્યાં મૂળ ઓક્સિજન મેળવવા માટે જમીનમાંથી બહારની તરફ ઊર્ધ્વ દિશામાં વૃદ્ધિ પામે છે.

(N/A)

સોટીમય મૂળતંત્ર (Tap root system)	તંતુમય મૂળતંત્ર (Fibrous root system)
$(1)$ સામાન્ય રીતે દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.	$(1)$ સામાન્ય રીતે એકદળી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.
$(2)$ ભ્રૂણના મૂલાંકુર (radicle) માંથી વિકાસ પામે છે.	$(2)$ પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેના સ્થાને પ્રકાંડના તલસ્થ ભાગમાંથી નીકળતા અસંખ્ય મૂળ જોવા મળે છે.
$(3)$ તેમાં એક મુખ્ય પ્રાથમિક મૂળ અને તેની શાખાઓ (દ્વિતીયક,તૃતીયક વગેરે) હોય છે.	$(3)$ તેમાં પ્રકાંડના તલસ્થ ભાગમાંથી નીકળતા મૂળનો સમૂહ હોય છે; કોઈ સ્પષ્ટ પ્રાથમિક મૂળ જોવા મળતું નથી.
$(4)$ મુખ્ય મૂળ (સોટીમય મૂળ) સ્પષ્ટ રીતે ઓળખી શકાય છે.	$(4)$ કોઈ એક મુખ્ય મૂળ ઓળખી શકાતું નથી કારણ કે બધા મૂળ સમાન કદના હોય છે.
$(5)$ તે જમીનમાં ઊંડે સુધી જાય છે.	$(5)$ આ મૂળ છીછરા હોય છે અને જમીનમાં ઊંડે સુધી જતા નથી.

(N/A) $\rightarrow$ દરિયાકિનારે કાદવવાળી અને ક્ષારયુક્ત જમીનમાં ઉગતી વનસ્પતિઓને મેન્ગ્રોવ્સ (Mangroves) કહેવામાં આવે છે. $Rhizophora$ એ મેન્ગ્રોવ વનસ્પતિનું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.
આવા પર્યાવરણમાં જમીન પાણીથી ભરેલી અને ક્ષારયુક્ત હોય છે,જેના કારણે મૂળતંત્ર માટે ઓક્સિજનની પ્રાપ્યતા ખૂબ જ ઘટી જાય છે.
આ ઓક્સિજનની ઉણપને દૂર કરવા માટે,$Rhizophora$ માં વિશિષ્ટ પ્રકારના મૂળ વિકસે છે જે ગુરુત્વાકર્ષણની વિરુદ્ધ દિશામાં (ઋણ ભૂઆનુવર્તી) જમીનની સપાટીની ઉપરની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે.
આ મૂળને શ્વસનમૂળ (pneumatophores) કહેવામાં આવે છે,જેમાં નાના છિદ્રો આવેલા હોય છે જેને વાયુરંધ્ર (lenticels) કહે છે.
આ છિદ્રો વાતાવરણમાંથી $O_2$ નું શોષણ કરવામાં મદદ કરે છે,જેથી મૂળતંત્રને જરૂરી ઓક્સિજન મળી રહે છે.

(N/A) $(i)$ પર્ણ એ પ્રકાંડ પર ઉદ્ભવતી પાર્શ્વિય,સામાન્ય રીતે ચપટી રચના છે. તે ગાંઠ પર વિકસે છે અને તેના કક્ષમાં કલિકા ધરાવે છે.
$(ii)$ મૂળ એ વનસ્પતિનો ભૂગર્ભ ભાગ છે જે સામાન્ય રીતે ગુરુત્વાકર્ષણ,જમીન અને પાણીની દિશામાં વૃદ્ધિ પામે છે અને સૂર્યપ્રકાશ તથા હવાના વિરુદ્ધ દિશામાં વિકાસ પામે છે.

(N/A) $(i)$ વડના વૃક્ષમાં,સ્તંભમૂળ (prop roots) શાખાઓમાંથી ઉદ્ભવે છે અને જમીન તરફ નીચેની દિશામાં વૃદ્ધિ પામે છે. આ મૂળ વૃક્ષને આધાર પૂરો પાડે છે.
$(ii)$ શેરડી અને મકાઈમાં,આધારમૂળ (stilt roots) પ્રકાંડના નીચેના ગાંઠોમાંથી ઉદ્ભવે છે. આ મૂળ જમીનમાં પ્રવેશે છે અને વનસ્પતિને આધાર પૂરો પાડે છે,જે તેને તેજ પવન સામે રક્ષણ આપે છે.

(N/A) $\rightarrow$ સામાન્ય રીતે સ્થળજ વનસ્પતિઓના મૂળ શાખાઓનું જાળું ધરાવે છે જે જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોનું શોષણ કરવાનું અને વનસ્પતિને જમીનમાં જકડી રાખવાનું કાર્ય કરે છે.
$\rightarrow$ જલીય વનસ્પતિઓમાં તેમના સામાન્ય કાર્યોમાં ફેરફાર અને વિચલનો જોવા મળે છે. ઉદાહરણ તરીકે, $Trapa$ (સિંગોડા) અને $Tinospora$ જેવી વનસ્પતિઓમાં મૂળ લીલા અને ખૂબ જ શાખિત હોય છે, જે પ્રકાશસંશ્લેષણ માટે સપાટીનો વિસ્તાર વધારે છે. જ્યારે $Jussiaea$ જેવી વનસ્પતિઓમાં, મૂળ ફુગ્ગા જેવા બની જાય છે કારણ કે તેમાં હવા ભરાય છે, જેથી વનસ્પતિ પાણી પર તરી શકે અને વાયુઓનું વિનિમય કરી શકે.
$\rightarrow$ જલીય મૂળ અને સ્થળજ મૂળ વચ્ચેનો તફાવત:

$1$. જલીય મૂળ	$1$. સ્થળજ મૂળ
$1$. મૂળ ગેરહાજર હોઈ શકે છે (દા.ત., $Wolffia$). જો હાજર હોય, તો તે અલ્પવિકસિત, પાતળા અને અસ્થાનિક હોય છે.	$1$. મૂળ સુવિકસિત હોય છે, જેમાં મૂળટોપ, મૂળરોમ અને શાખાઓ જોવા મળે છે.
$2$. વાહક પેશીઓ ઓછી વિકસિત હોય છે.	$2$. વાહક પુલ સુવિકસિત હોય છે.
$3$. પ્રકાશસંશ્લેષણ, તારકતા અને વાયુ વિનિમય માટે રૂપાંતરિત થયેલા હોય છે.	$3$. મુખ્યત્વે જમીનમાં જકડી રાખવા અને પાણી તથા ખનિજોના શોષણ માટે હોય છે.

(N/A) મૂળનું નિર્માણ અથવા મૂળનો વિકાસ બીજની અંદરના ભ્રૂણથી શરૂ કરીને કેટલાક સ્પષ્ટ તબક્કાઓમાં થાય છે:
$1$. અંકુરણ અને આદિમૂળ (Radicle) નું બહાર આવવું: પાણીના શોષણ પછી,ભ્રૂણ સક્રિય થાય છે. આદિમૂળ એ બીજમાંથી બહાર આવતો પ્રથમ ભાગ છે,જે પ્રાથમિક મૂળ તંત્રની સ્થાપના કરે છે.
$2$. કોષ વિભાજન (વર્ધનશીલ પ્રદેશ): મૂળની ટોચ પર,મૂળનું અગ્રસ્થ વર્ધનશીલ પેશી (Root apical meristem) ઝડપી સમભાજન (Mitosis) કરે છે,જે નવા કોષો ઉત્પન્ન કરે છે જે મૂળની વૃદ્ધિમાં ફાળો આપે છે.
$3$. કોષ લંબાઈ (લંબાઈનો પ્રદેશ): વર્ધનશીલ પેશી દ્વારા ઉત્પન્ન થયેલા કોષો લંબાઈમાં ઝડપથી વિસ્તરણ પામે છે,જે જમીનમાં મૂળના પ્રવેશ માટેનું મુખ્ય પરિબળ છે.
$4$. કોષ વિભેદન (પરિપક્વતાનો પ્રદેશ): કોષો વિશિષ્ટ પેશીઓમાં વિભેદિત થાય છે જેમ કે અધિસ્તર (શોષણ માટે મૂળરોમ સાથે),બાહ્યક,અંતઃસ્તર અને વાહક પેશીઓ (જલવાહક અને અન્નવાહક) જે વહન માટે જવાબદાર છે.

(B) $(i)$ ઘઉંમાં,પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેના સ્થાને પ્રકાંડના તલભાગમાંથી ઉદ્ભવતા અસંખ્ય મૂળ જોવા મળે છે,જેને તંતુમૂળ કહે છે. વડમાં,મૂળ શાખાઓમાંથી ઉદ્ભવે છે,જે અસ્થાનિક મૂળ (ખાસ કરીને સ્તંભમૂળ) છે.
(ii) રાઇઝોફોરામાં,મૂળ શ્વસન માટે ઓક્સિજન મેળવવા જમીનની બહાર શિરોલંબ ઉપરની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે,જેને શ્વસનમૂળ (વાયુત્યાગમૂળ) કહે છે. સલગમમાં,મૂળ ખોરાક સંગ્રહ કરવા માટે રૂપાંતરિત થયેલા હોય છે,જેને સંગ્રહમૂળ કહે છે.

(B) દલદલ અથવા કાદવવાળા વિસ્તારોમાં ઉગતી વનસ્પતિઓ જમીનમાં પાણી ભરાઈ રહેવાને કારણે ઓક્સિજનની અછતનો સામનો કરે છે.
આ સમસ્યાને દૂર કરવા માટે,આવી વનસ્પતિઓ શ્વસનમૂળ (pneumatophores) તરીકે ઓળખાતા વિશિષ્ટ મૂળ વિકસાવે છે.
આ મૂળ જમીન અને પાણીની બહાર ઉપરની તરફ (ઋણ ભૂઆવર્તી) વૃદ્ધિ પામે છે,જેથી વાતાવરણમાંથી વાયુરંધ્રો (lenticels) દ્વારા ઓક્સિજન મેળવી શકાય.
આવી વનસ્પતિનું ઉદાહરણ $Rhizophora$ છે.

(C) $\rightarrow$ શ્વસનમૂળ (Pneumatophores): દરિયાકિનારાના દલદલીય,ક્ષારયુક્ત અને ભેજવાળા વિસ્તારોમાં ઉગતી વનસ્પતિઓને મેન્ગ્રોવ્સ કહેવામાં આવે છે.
$\rightarrow$ આ વનસ્પતિઓના ઘણા મૂળ ગુરુત્વાકર્ષણની વિરુદ્ધ દિશામાં જમીનમાંથી સીધા ઉપરની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે.
$\rightarrow$ આવા મૂળ છિદ્રાળુ અને અશાખિત હોય છે. તે શ્વસન માટે ઓક્સિજન મેળવવામાં મદદ કરે છે. તેમને શ્વસનમૂળ (Pneumatophores) કહેવામાં આવે છે.

(B) એકદળી વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેના સ્થાને મોટી સંખ્યામાં મૂળ ઉદ્ભવે છે. આ મૂળ પ્રકાંડના આધારમાંથી ઉદ્ભવે છે અને તંતુમય મૂળતંત્ર બનાવે છે,જે ઘઉં અને ઘાસ જેવી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.

(C) ન્યુમેટોફોર્સ (શ્વસનમૂળ) એ વિશિષ્ટ પ્રકારના ઋણ ભૂઆવર્તી (negatively geotropic) મૂળ છે,જે કાદવવાળી કે ક્ષારયુક્ત જમીનમાં (મેન્ગ્રોવ્સ) ઉગતી વનસ્પતિઓમાં વાયુ વિનિમય માટે જમીન કે પાણીની સપાટીથી ઉપરની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે.
આવી વનસ્પતિઓના ઉદાહરણોમાં એવિસેનિયા (Avicennia),રાઈઝોફોરા (Rhizophora) અને સોનેરેશિયા (Sonneratia) નો સમાવેશ થાય છે.

(D) શ્વસનમૂળ,જેને ન્યુમેટોફોર્સ (pneumatophores) તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે,તે વિશિષ્ટ પ્રકારના મૂળ છે જે જમીનની બહાર ઊર્ધ્વગામી (ઋણ ભૂઆવર્તી) દિશામાં વૃદ્ધિ પામે છે,જેથી ઓક્સિજનની ઉણપવાળી અને પાણીથી ભરાયેલી જમીનમાં વાયુવિનિમય થઈ શકે.
આ પ્રકારના મૂળ મેન્ગ્રોવ વનસ્પતિ (જેમ કે $Rhizophora$) જેવી ક્ષારોદભિદ (halophytic) વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે જે ભરતીવાળા દલદલીય વિસ્તારોમાં ઉગે છે.

(A) સ્તંભમૂળ (Prop roots), જેને પિલર રૂટ્સ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, તે વિશિષ્ટ પ્રકારના અસ્થાનિક મૂળ છે જે વડ $(Ficus \text{ } benghalensis)$ જેવા વૃક્ષોની આડી ડાળીઓમાંથી નીચેની તરફ ઉગે છે.
આ મૂળ શરૂઆતમાં હવામાં ઉગે છે અને સ્વભાવે ભેજગ્રાહી (hygroscopic) હોય છે.
એકવાર તે જમીન સુધી પહોંચી જાય, પછી તે જમીનમાં પ્રવેશે છે, જાડા થાય છે અને થાંભલા જેવી રચના ધારણ કરે છે.
તેમનું મુખ્ય કાર્ય વૃક્ષની ભારે અને ફેલાયેલી ડાળીઓને યાંત્રિક આધાર આપવાનું છે.

(B) શક્કરિયું $(Ipomoea \text{ } batatas)$ એ તંતુમય મૂળનું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ છે।
શક્કરિયામાં, ખોરાકનો સંગ્રહ કરવા માટે તંતુમય મૂળ ફૂલીને માંસલ બને છે।
બટાકાથી વિપરીત, જે પ્રકાંડનું રૂપાંતરણ (કંદ) છે, શક્કરિયું એ મૂળનું રૂપાંતરણ છે।

(B) સાચો જવાબ $B$ (વર્ધનશીલ સક્રિયતા) છે.
એક લાક્ષણિક મૂળ ચાર ભાગો અથવા પ્રદેશો ધરાવે છે:
$(i)$ મૂળ ટોપ: મૂળના અગ્ર ભાગે એક આંગળી જેવી રચના હોય છે જેને મૂળ ટોપ કહેવાય છે. તે જમીનમાં આગળ વધતી વખતે મૂળના નાજુક અગ્ર ભાગનું રક્ષણ કરે છે.
$(ii)$ વર્ધનશીલ સક્રિયતાનો પ્રદેશ: આ પ્રદેશ મૂળ ટોપની થોડા મિલીમીટર ઉપર આવેલો હોય છે. આ પ્રદેશના કોષો ખૂબ જ નાના,પાતળી દીવાલવાળા અને ઘટ્ટ જીવરસ ધરાવતા હોય છે. તેઓ વારંવાર વિભાજન પામે છે.
$(iii)$ લંબાઈમાં વધારાનો પ્રદેશ: વર્ધનશીલ પ્રદેશની નજીકના કોષો ઝડપથી લંબાઈ અને કદમાં વધારો કરે છે,જે મૂળની લંબાઈમાં વધારા માટે જવાબદાર છે.
$(iv)$ પરિપક્વન પ્રદેશ: લંબાઈમાં વધારાના પ્રદેશના કોષો ધીમે ધીમે વિભેદિત અને પરિપક્વ થાય છે. આ પ્રદેશ લંબાઈમાં વધારાના પ્રદેશની બરાબર ઉપર આવેલો હોય છે.

(A) જે મૂળ વનસ્પતિના ભ્રૂણમૂળ સિવાયના અન્ય ભાગોમાંથી ઉદ્ભવે છે,તેને સ્થાનિક મૂળ (adventitious roots) કહેવામાં આવે છે.
ઉદાહરણ તરીકે ઘાસ,$Monstera$ અને વડના વૃક્ષમાં આવા મૂળ જોવા મળે છે.

(C) જ્યારે પ્રાથમિક મૂળ,જે ભ્રૂણના મૂલાંકુર (radicle) માંથી વિકસે છે,તે વનસ્પતિના સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન મુખ્ય મૂળ તરીકે રહે છે અને જમીનમાં સીધું નીચેની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે,ત્યારે તેને સોટીમય મૂળ (tap root) કહેવામાં આવે છે. આ પ્રકારનું મૂળતંત્ર દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.

(D) મૂળતંત્રને વિવિધ પ્રદેશોમાં વહેંચવામાં આવે છે: મૂળ ટોપ,વર્ધનશીલ પ્રદેશ,લંબાઈ વધવાનો પ્રદેશ અને પરિપક્વન પ્રદેશ.
મૂળરોમ એ અધિસ્તરીય કોષો (એપિબ્લેમા) ના એકકોષીય,નલિકાકાર વિસ્તરણ છે જે ખાસ કરીને પરિપક્વન પ્રદેશમાં જોવા મળે છે.
આ રોમ જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોના શોષણ માટે જવાબદાર છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $D$ છે.

(A) મૂલરોમ એ મૂળના અધિસ્તરીય કોષોના નલિકાકાર પ્રવર્ધો છે.
તેઓ જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોના શોષણ માટે ઉપલબ્ધ સપાટીના ક્ષેત્રફળમાં નોંધપાત્ર વધારો કરે છે.
મૂલરોમ એકકોષીય હોય છે અને તે મૂળના પરિપક્વન વિસ્તારમાં જોવા મળે છે.

(D) વિધાન $I$ ખોટું છે કારણ કે મૂળરોમ પરિપક્વનના વિસ્તારમાંથી ઉદ્ભવે છે,લંબાઈના વિસ્તારમાંથી નહીં.
વિધાન $II$ સાચું છે; કળણયુક્ત વિસ્તારોમાં ઉગતા $Rhizophora$ વનસ્પતિઓમાં શ્વસનમૂળ (Pneumatophores) હોય છે જે ઓક્સિજન મેળવવા માટે જમીનની બહાર ઊર્ધ્વ દિશામાં વૃદ્ધિ પામે છે.
વિધાન $III$ સાચું છે; વડના વૃક્ષમાં શાખાઓમાંથી ઉદ્ભવતા અસ્થાનિક મૂળ જોવા મળે છે.
વિધાન $IV$ ખોટું છે; મકાઈ અને શેરડીમાં આધારમૂળ (Stilt roots) હોય છે,સ્તંભમૂળ (Prop roots) નહીં. સ્તંભમૂળ ખાસ કરીને વડના વૃક્ષમાં જોવા મળે છે. તેથી,વિધાન $II$ અને $III$ સાચા છે.

(D) તંતુમય મૂળતંત્ર એ મૂળનું એક એવું તંત્ર છે જેમાં પ્રકાંડના તલભાગમાંથી ઘણા બધા તંતુ જેવા મૂળ ઉદ્ભવે છે. સોટીમય મૂળતંત્રથી વિપરીત,જે જમીનમાં ઊંડે સુધી જાય છે,તંતુમય મૂળતંત્ર જમીનની સપાટીની નજીક આડા ફેલાયેલા હોય છે. મૂળનું આ વિસ્તૃત જાળું જમીનના કણોને અસરકારક રીતે જકડી રાખે છે,જેનાથી તે વનસ્પતિને જમીનમાં મજબૂત આધાર પૂરો પાડે છે.

(B) $Trapa$ $\text{natans}$ (સિંગોડા) એક જલોદભિદ વનસ્પતિ છે. તેના પાતળા મૂળ અને વાદળી જેવા પોલા પર્ણદંડમાં $monarch$ (એક જ જલવાહક પેશીનો સમૂહ) સ્થિતિ જોવા મળે છે.

(B) એકદળી વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તેનું સ્થાન મોટી સંખ્યામાં ઉદ્ભવતા મૂળ લે છે. આ મૂળ પ્રકાંડના આધારમાંથી ઉદ્ભવે છે અને તંતુમય મૂળતંત્ર બનાવે છે,જે ઘઉં અથવા ડાંગરના છોડમાં જોવા મળે છે.

(C) મૂળનો સૌથી નાનો પ્રદેશ વર્ધનશીલ સક્રિયતાનો પ્રદેશ છે,જેને વૃદ્ધિબિંદુ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
આ પ્રદેશમાં કોષો ખૂબ જ નાના,પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા અને ઘટ્ટ કોષરસયુક્ત હોય છે.
આ કોષો મૂળની વૃદ્ધિ માટે નવા કોષો ઉત્પન્ન કરવા માટે સતત વિભાજન પામે છે.

(C) આકૃતિ $A$ ખોરાક સંગ્રહ માટે રૂપાંતરિત મૂળ દર્શાવે છે (ગાજર,સલગમ,શક્કરિયા). આકૃતિ $B$ શ્વસનમૂળ દર્શાવે છે,જે દલદલ કે કાદવવાળી જમીનમાં ઉગતી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે (દા.ત.,$Rhizophora$). આ મૂળ શ્વસન માટે ઓક્સિજન મેળવવા જમીનની બહાર શિરોલંબ ઉપરની તરફ વૃદ્ધિ પામે છે. તેથી,તે રેતાળ જમીનમાં જોવા મળે છે તે વિધાન ખોટું છે.

(D) ઓર્કિડમાં અધિપાદપીય (epiphytic) મૂળ હોય છે,જે વાતાવરણમાંથી ભેજ શોષવા માટે હાઈગ્રોસ્કોપિક વેલેમેન પેશી દ્વારા આવરી લેવાયેલા હોય છે.
શક્કરિયાના મૂળ અનિયમિત રીતે ફૂલેલા હોય છે જેને મૂળ કંદ (root tubers) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
આધાર મૂળ (stilt roots) એ અસ્થાનિક મૂળ છે જે મુખ્ય પ્રકાંડના નીચેના ગાંઠોમાંથી ઉદ્ભવે છે અને છોડને વધારાનો ટેકો પૂરો પાડે છે,જેમ કે $Pandanus$ અને $Rhizophora$ માં જોવા મળે છે.
આમ,વિધાન $B$ અને $C$ બંને સાચા છે.

(A) મૂળના અગ્રભાગની આપેલી આકૃતિમાં:
$A$ એ પરિપક્વન વિસ્તાર દર્શાવે છે,જે મૂળરોમની હાજરી દ્વારા ઓળખાય છે.
$B$ એ લંબાઈમાં વધારો કરતો વિસ્તાર (Region of elongation) દર્શાવે છે,જ્યાં કોષો ઝડપથી લંબાય છે અને કદમાં વધે છે,જે મૂળની લંબાઈમાં વધારા માટે જવાબદાર છે.
$C$ એ વર્ધનશીલ સક્રિયતાનો વિસ્તાર (Region of meristematic activity) દર્શાવે છે,જે મૂળટોપની બરાબર ઉપર આવેલો હોય છે,જ્યાં કોષો નાના,પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા અને ઘટ્ટ જીવરસયુક્ત હોય છે,જે સતત વિભાજન પામે છે.
તેથી,સાચો ક્રમ $A$-પરિપક્વન વિસ્તાર,$B$-લંબાઈમાં વધારો કરતો વિસ્તાર,$C$-વર્ધનશીલ સક્રિયતાનો વિસ્તાર છે.

(D) એકદળી વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક મૂળ વહેલું નાશ પામે છે.
બીજમૂળ (Seminal roots) એ મૂળ છે જે ભ્રૂણમૂળના આધારમાંથી ઉદ્ભવે છે.
આ કામચલાઉ મૂળ છે જે અંકુરણના પ્રારંભિક તબક્કે વિકસે છે.
તંતુમય મૂળતંત્ર,જે પ્રાથમિક મૂળનું સ્થાન લે છે,તે પણ સામાન્ય રીતે ભ્રૂણમૂળના આધાર અને પ્રકાંડના નીચેના ગાંઠોમાંથી ઉદ્ભવે છે.

(B) પ્રાથમિક મૂળ એ બીજના અંકુરણ દરમિયાન ભ્રૂણમૂળ (Radicle) નું સીધું લંબાણ છે. ભ્રૂણમૂળ એ વનસ્પતિનું ભ્રૂણીય મૂળ છે.

(C) રાઈનો છોડ $(Brassica \text{ } campestris)$ એ દ્વિદળી વનસ્પતિ છે.
દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં, ભ્રૂણમૂળના સીધા લંબાણથી પ્રાથમિક મૂળનું નિર્માણ થાય છે, જે જમીનની અંદર વૃદ્ધિ પામે છે.
આ પ્રાથમિક મૂળ અને તેની શાખાઓ મળીને સોટીમય મૂળતંત્ર બનાવે છે.
તેથી, રાઈના છોડમાં જોવા મળતા મૂળનો પ્રકાર સોટીમય મૂળ છે.

(C) સોટીમૂળ તંત્રમાં,પ્રાથમિક મૂળ એ ભ્રૂણમૂળનો સીધો વિકાસ છે.
દ્વિતીયક અને તૃતીયક મૂળ એ પ્રાથમિક મૂળમાંથી પાર્શ્વીય શાખાઓ તરીકે ઉદભવે છે.
તેથી,પ્રાથમિક મૂળ એ પાર્શ્વીય શાખા નથી,પરંતુ તે મુખ્ય ધરી છે જેમાંથી પાર્શ્વીય શાખાઓ ઉદભવે છે.

(C) ઘઉંના છોડમાં પ્રાથમિક મૂળ અલ્પજીવી હોય છે અને તે મોટી સંખ્યામાં મૂળ દ્વારા બદલાઈ જાય છે. આ મૂળ પ્રકાંડના તલસ્થ ભાગમાંથી ઉદ્ભવે છે અને તંતુમૂળ (fibrous root system) બનાવે છે. ઘઉં એકદળી વનસ્પતિ હોવાથી,તેમાં લાક્ષણિક રીતે આ પ્રકારનું મૂળતંત્ર જોવા મળે છે.

(D) મૂળતંત્રના પ્રાથમિક કાર્યોમાં જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોનું શોષણ,વનસ્પતિના ભાગોને યોગ્ય રીતે જકડી રાખવા,ખોરાકનો સંગ્રહ કરવો અને વનસ્પતિ વૃદ્ધિ નિયામકો $(PGRs)$ નું સંશ્લેષણ કરવાનો સમાવેશ થાય છે.
પ્રકાશસંશ્લેષણ એ એવી પ્રક્રિયા છે જેના દ્વારા લીલી વનસ્પતિ સૂર્યપ્રકાશનો ઉપયોગ કરીને પોતાનો ખોરાક બનાવે છે,જે મુખ્યત્વે પર્ણોમાં થાય છે,મૂળમાં નહીં.

(C) મૂળની લંબાઈમાં વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે લંબાઈમાન પ્રદેશની પ્રવૃત્તિને કારણે થાય છે. આ પ્રદેશમાં કોષો ઝડપથી કદમાં વધારો અને વિસ્તરણ પામે છે,જે મૂળની ટોચને જમીનમાં આગળ ધકેલે છે.

(B) મૂળતંત્રને કોષીય પ્રવૃત્તિના આધારે વિવિધ વિસ્તારોમાં વહેંચવામાં આવે છે.
$1$. વર્ધનશીલ સક્રિયતાના વિસ્તારમાં નાના,પાતળી કોષદીવાલ ધરાવતા અને ઘટ્ટ કોષરસયુક્ત કોષો હોય છે જે સતત વિભાજન પામે છે.
$2$. લંબાઈમાં વધારો કરતા વિસ્તારમાં કોષો ઝડપથી કદમાં વધે છે અને લંબાય છે,જે મૂળની લંબાઈમાં વધારા માટે જવાબદાર છે.
$3$. પરિપક્વન વિસ્તારમાં કોષો વિભેદિત અને પરિપક્વ થાય છે. આ વિસ્તારમાં,કેટલાક અધિસ્તરીય કોષો ખૂબ જ ઝીણી,નાજુક અને દોરા જેવી રચનાઓ બનાવે છે જેને મૂળરોમ કહેવાય છે. આ મૂળરોમ જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોના શોષણ માટે જવાબદાર છે.

(D) મૂળરોમ વિસ્તાર એ મૂળનો પરિપક્વન પ્રદેશ છે.
મૂળરોમ એ મૂળના અધિસ્તરીય કોષો (એપિબ્લેમા) ના એકકોષીય,નલિકાકાર વિસ્તરણ છે.
આ રચનાઓ મૂળની સપાટીનું ક્ષેત્રફળ નોંધપાત્ર રીતે વધારે છે,જે જમીનમાંથી પાણી અને ખનિજોના મહત્તમ શોષણને સરળ બનાવે છે.

(A) ગાજરના સોટીમૂળ ખોરાકનો સંગ્રહ કરવા માટે રૂપાંતરિત થાય છે. કેટલીક વનસ્પતિઓમાં,પ્રાથમિક મૂળ (સોટીમૂળ) ખોરાક સંગ્રહવાને કારણે માંસલ અને ફૂલેલા બની જાય છે,જે પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિઓમાં વનસ્પતિને જીવંત રાખવામાં મદદ કરે છે. ગાજર એ ખોરાક સંગ્રહ માટે સોટીમૂળના રૂપાંતરણનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.

(D) અસ્થાનિક મૂળ એવા મૂળ છે જે વનસ્પતિના ભ્રૂણમૂળ સિવાયના ભાગોમાંથી ઉદ્ભવે છે। $\text{શક્કરિયા}$ $(Ipomoea \text{ } batatas)$ માં, અસ્થાનિક મૂળ ફૂલી જાય છે અને ખોરાકનો સંગ્રહ કરે છે, જે વનસ્પતિ માટે સંગ્રહ અંગ તરીકે કાર્ય કરે છે। તેની સરખામણીમાં, $\text{ગાજર}$, $\text{સલગમ}$ અને $\text{મૂળો}$ માં સોટીમૂળ હોય છે જે ખોરાક સંગ્રહ માટે રૂપાંતરિત થાય છે।

(B) શેરડી અને મકાઈ જેવા છોડમાં થડની નીચેની ગાંઠોમાંથી નીકળતા આધાર આપતા મૂળને આધારમૂળ (Stilt roots) કહેવામાં આવે છે. આ મૂળ છોડને વધારાનો યાંત્રિક આધાર પૂરો પાડે છે,જેથી છોડ તેની ઊંચાઈ અથવા બાહ્ય બળોને કારણે પડી ન જાય.