What is living? Questions in Gujarati

(D) સજીવોને ખુલ્લા તંત્ર (open systems) તરીકે ગણવામાં આવે છે કારણ કે તેઓ સતત તેમના બાહ્ય પર્યાવરણ સાથે ઉર્જા અને દ્રવ્યની આપ-લે કરે છે.
તેમને તેમની ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓ અને બંધારણીય સંગઠનને જાળવી રાખવા માટે સતત ઉર્જાના ઇનપુટ (દા.ત.,સૂર્યપ્રકાશ અથવા ખોરાક) ની જરૂર હોય છે.
તેઓ પર્યાવરણ સાથે ઉર્જા અને દ્રવ્ય બંનેની આપ-લે કરતા હોવાથી,તેમને બંધ તંત્ર તરીકે વર્ગીકૃત કરી શકાય નહીં.
તેથી,વિધાન અને કારણ બંને ખોટા છે.

(D) વિધાન ખોટું છે કારણ કે બહુકોષીય સજીવમાં કોષોની સંખ્યા સામાન્ય રીતે શરીરના કદના સમપ્રમાણમાં હોય છે,વ્યસ્ત પ્રમાણમાં નહીં. મોટા સજીવોમાં સામાન્ય રીતે વધુ કોષો હોય છે.
કારણ ખોટું છે કારણ કે બધા કોષો જીવંત હોતા નથી; ઉદાહરણ તરીકે,વનસ્પતિઓમાં જલવાહિની અને જલવાહિનીકી,તેમજ બૂચ (cork) ના કોષો પરિપક્વતા સમયે મૃત હોય છે.

(N/A) પૃથ્વી પર વનસ્પતિઓ,પ્રાણીઓ અને સૂક્ષ્મજીવોની વિશાળ વિવિધતા જોવા મળે છે. આ તમામ સજીવો કદ,આકાર,રંગ,નિવાસસ્થાન અને અન્ય ઘણી લાક્ષણિકતાઓમાં ભિન્ન હોય છે. પૃથ્વી પર લાખો જાતિઓ હોવાથી,તે દરેકનો અભ્યાસ કરવો અશક્ય છે. તેથી,વૈજ્ઞાનિકોએ તમામ સજીવોને વર્ગીકૃત કરવા માટે પદ્ધતિઓ વિકસાવી છે. વર્ગીકરણની આ પદ્ધતિઓ એવા નિયમો અને સિદ્ધાંતો પર આધારિત છે જે સજીવની ઓળખવિધિ,નામકરણ અને અંતે વર્ગીકરણ કરવાની મંજૂરી આપે છે. સજીવોને તેમની સમાનતા અને તફાવતોના આધારે જૂથબદ્ધ કરીને,વર્ગીકરણ તેમની વચ્ચેના સંબંધોને ઉજાગર કરવામાં મદદ કરે છે. તે સજીવોના અભ્યાસને સરળ અને વ્યવસ્થિત બનાવવામાં પણ મદદ કરે છે.

(D) સજીવોની વિવિધતા ખરેખર અદ્ભુત છે.
સજીવો અસાધારણ નિવાસસ્થાનોમાં જોવા મળે છે,જેમાં નીચેનાનો સમાવેશ થાય છે:
$\Rightarrow$ ઠંડા પર્વતો
$\Rightarrow$ પાનખર જંગલો
$\Rightarrow$ મહાસાગરો
$\Rightarrow$ મીઠા પાણીના સરોવરો
$\Rightarrow$ રણ
$\Rightarrow$ ગરમ પાણીના ઝરા
નિષ્કર્ષમાં,સજીવો પૃથ્વી પર લગભગ દરેક જગ્યાએ જોવા મળે છે.

(N/A) આશ્ચર્યની લાગણી જન્માવતા સજીવોમાં નીચેનાનો સમાવેશ થાય છે:
$1$. હજારો કિલોમીટરનું સ્થળાંતર કરતા પક્ષીઓ.
$2$. શાર્કનું શિકારી વર્તન.
$3$. મધમાખીઓનું જટિલ સામાજિક વર્તન અથવા ફૂલોનું ખીલવું.
આ સજીવો આપણને નીચેની બાબતો શીખવે છે:
$1$. વસ્તીના સભ્યો વચ્ચે અને સમુદાયની વસ્તીઓ વચ્ચે થતો પારિસ્થિતિક સંઘર્ષ અને સહકાર.
$2$. કોષની અંદર થતી જટિલ આણ્વિય હેરફેર અને ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓ.
$3$. પૃથ્વી પરના જીવનની પરસ્પર નિર્ભરતા અને જટિલતા.

(B) સજીવોના અભ્યાસથી બે મૂળભૂત પ્રશ્નો ઉદભવે છે:
$1$. પ્રથમ એક તકનીકી પ્રશ્ન છે: 'નિર્જીવની સરખામણીમાં સજીવ શું છે?' આ પ્રશ્ન એવા લક્ષણોને વ્યાખ્યાયિત કરવાનો પ્રયાસ કરે છે જે સજીવોને નિર્જીવ પદાર્થોથી અલગ પાડે છે.
$2$. બીજો એક દાર્શનિક પ્રશ્ન છે: 'જીવનનો હેતુ શું છે?' આ પ્રશ્ન અસ્તિત્વનો અર્થ અથવા ધ્યેય સમજવાનો પ્રયાસ કરે છે.

(N/A) સજીવોના મહત્વના લક્ષણો નીચે મુજબ છે:
$1$. વૃદ્ધિ (દળ અને સંખ્યામાં વધારો).
$2$. પ્રજનન (સંતતિનું નિર્માણ).
$3$. ચયાપચય (શરીરની અંદર થતી જૈવ-રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓ).
$4$. પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિચાર (ચેતના).
$5$. સ્વ-આયોજનની ક્ષમતા.
વિગતવાર સમજૂતી:
- વૃદ્ધિ: તમામ સજીવો વૃદ્ધિ પામે છે. દળમાં વધારો અને વ્યક્તિઓની સંખ્યામાં વધારો એ વૃદ્ધિના બે લક્ષણો છે. વનસ્પતિઓમાં કોષ વિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ તેમના સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત થાય છે,જ્યારે પ્રાણીઓમાં તે માત્ર અમુક ઉંમર સુધી જ જોવા મળે છે. વૃદ્ધિ એ સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ નથી કારણ કે નિર્જીવ વસ્તુઓ (જેમ કે પર્વતો કે શીલાખંડો) પણ સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી દળમાં વધારો કરે છે,જ્યારે સજીવોમાં વૃદ્ધિ અંદરથી થાય છે.
- પ્રજનન: સજીવો પોતાના જેવી જ સંતતિ ઉત્પન્ન કરે છે. જોકે આ જીવનનું એક લક્ષણ છે,તે વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ નથી કારણ કે કામદાર મધમાખીઓ,ખચ્ચર અને વંધ્ય માનવ યુગલો પ્રજનન કરતા નથી.
- ચયાપચય: સજીવ શરીરમાં થતી તમામ રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓના સરવાળાને ચયાપચય કહે છે. તે અપવાદ વિના તમામ સજીવોનું વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ છે.
- ચેતના: પર્યાવરણને અનુભવવાની અને પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિચાર આપવાની ક્ષમતા એ સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ છે.

(N/A) $\Rightarrow$ સજીવો સ્વયં-જનિત,સ્વયં-વિકસિત અને બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા દાખવવાની ક્ષમતા ધરાવતા સ્વયં-નિયંત્રિત આંતરક્રિયાશીલ તંત્રો છે.
$\Rightarrow$ જીવનના વિલક્ષણ ગુણધર્મો સજીવના ઘટકો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓને કારણે ઉદ્ભવે છે.
$\Rightarrow$ પેશીના ગુણધર્મો તેના બંધારણીય કોષોમાં હોતા નથી,પરંતુ તે કોષો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓના પરિણામે ઉદ્ભવે છે.
$\Rightarrow$ તેવી જ રીતે,કોષીય અંગિકાઓના ગુણધર્મો તેના આણ્વિય ઘટકોમાં હોતા નથી,પરંતુ તે અંગિકાના આણ્વિય ઘટકો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓના પરિણામે ઉદ્ભવે છે.
$\Rightarrow$ આ આંતરક્રિયાઓ સંગઠનના ઉચ્ચ સ્તરે ઉદ્ભવતા ગુણધર્મો (Emergent properties) માં પરિણમે છે.
$\Rightarrow$ આ ઘટના સંગઠનાત્મક જટિલતાની શ્રેણીના તમામ સ્તરે સાચી છે.
$\Rightarrow$ તેથી,આપણે કહી શકીએ કે સજીવો સ્વયં-જનિત,સ્વયં-વિકસિત અને બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા દાખવવાની ક્ષમતા ધરાવતા સ્વયં-નિયંત્રિત તંત્રો છે.
$\Rightarrow$ જીવવિજ્ઞાન એ પૃથ્વી પરના જીવનની અને સજીવોના ઉત્ક્રાંતિની વાર્તા છે.
$\Rightarrow$ તમામ સજીવો—વર્તમાન,ભૂતકાળ અને ભવિષ્યના—એકબીજા સાથે સામાન્ય જનીન દ્રવ્યની વહેંચણી દ્વારા વિવિધ અંશે જોડાયેલા છે.

(A) $1$. સજીવ સજીવો આંતરિક વૃદ્ધિ દર્શાવે છે,જેનો અર્થ છે કે કોષ વિભાજન અને ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓને કારણે વૃદ્ધિ અંદરથી થાય છે.
$2$. નિર્જીવ વસ્તુઓ બાહ્ય વૃદ્ધિ દર્શાવે છે,જેનો અર્થ છે કે સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ થાય છે (દા.ત.,પર્વતો,ખડકો અને રેતીના ઢગલા).
$3$. તેથી,વૃદ્ધિને સજીવોના વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ તરીકે લઈ શકાય નહીં કારણ કે જો આપણે સપાટી પરના જમાવને ધ્યાનમાં લઈએ તો નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ વૃદ્ધિ પામે છે.

(N/A) $1$. આદિકોષકેન્દ્રીય (Prokaryotes) થી લઈને અત્યંત જટિલ સુકોષકેન્દ્રીય (Eukaryotes) સુધીના તમામ સજીવો પર્યાવરણીય પરિબળોને અનુભવી શકે છે અને તેના પ્રત્યે પ્રતિક્રિયા આપે છે.
$2$. આ પર્યાવરણીય સંકેતોમાં પ્રકાશ,પાણી,તાપમાન જેવા ભૌતિક પરિબળો,અન્ય સજીવો જેવા જૈવિક પરિબળો અને પ્રદૂષકો જેવા રાસાયણિક પરિબળોનો સમાવેશ થાય છે.
$3$. મનુષ્ય એકમાત્ર એવો સજીવ છે જે પોતાના વિશે જાગૃત છે,એટલે કે તે સ્વયં સભાનતા (Self-consciousness) ધરાવે છે.
$4$. આમ,સભાનતા (Consciousness) એ સજીવોનો એક લાક્ષણિક ગુણધર્મ છે.

(N/A) સ્વયં સભાનતા એ સજીવની પોતાની જાત વિશે જાગૃત રહેવાની ક્ષમતા છે.
$1$. તમામ સજીવો,સાદા આદિકોષકેન્દ્રીયથી લઈને જટિલ સુકોષકેન્દ્રીય સુધી,તેમના પર્યાવરણને અનુભવે છે અને પ્રકાશ,પાણી,તાપમાન અને અન્ય સજીવો જેવા બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા આપે છે.
$2$. જોકે,સ્વયં સભાનતા,જે પોતાના અસ્તિત્વ વિશેની જાગૃતિ છે,તે મનુષ્યોનું એક વિશિષ્ટ લક્ષણ છે.
$3$. મનુષ્યો એકમાત્ર એવા સજીવો છે જેઓ પોતાની જાત વિશે જાગૃત છે,વિચારો ધરાવે છે અને પોતાના કાર્યો પર ચિંતન કરી શકે છે.
$4$. તેથી,જ્યારે ચેતના (બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિભાવ) એ તમામ સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ છે,ત્યારે સ્વયં સભાનતા માત્ર મનુષ્યો પૂરતી મર્યાદિત છે.

(N/A) $\Rightarrow$ સજીવોમાં જીવનની વિલક્ષણ ઘટનાઓ તેમના દેહની આંતરક્રિયાઓને લીધે શક્ય બને છે.
$\Rightarrow$ પેશીના ગુણધર્મો તેના બંધારણમાં રહેલા કોષોમાં હોતા નથી,પરંતુ તે કોષો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓ (Interactions)નું પરિણામ છે.
$\Rightarrow$ તેવી જ રીતે,કોષીય અંગિકાઓના ગુણધર્મો તેના આણ્વીય ઘટકો (Molecular Constituents)માં હોતા નથી,પરંતુ તે અંગિકાના આણ્વીય ઘટકો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓનું પરિણામ છે.
$\Rightarrow$ આ આંતરક્રિયાઓ આયોજનના ઉચ્ચ સ્તરે ઉદ્ભવતા ગુણધર્મો (Emergent Properties)માં પરિણમે છે.
$\Rightarrow$ આ ઘટના સંગઠનાત્મક જટિલતાની શ્રેણી (Hierarchy)ના દરેક સ્તરે સાચી છે.
$\Rightarrow$ આમ,સજીવો સ્વયં-જનિત,ઉદ્વિકાસ પામતા અને એકબીજા પર અસર કરતાં સ્વયં-નિયંત્રિત તંત્રો છે,જે બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા દાખવવાની ક્ષમતા ધરાવે છે.
$\Rightarrow$ જીવવિજ્ઞાન એ પૃથ્વી પરના જીવનની અને સજીવોના ઉદ્વિકાસની વાર્તા છે.
$\Rightarrow$ દરેક સજીવો—વર્તમાન,ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય—એ સામાન્ય જનીન દ્રવ્યની વહેંચણી દ્વારા,વિવિધ દરજે એકબીજા સાથે સંકળાયેલ છે.

(N/A) $\rightarrow$ જ્યારે બરફના ગોળાને બરફ પર ગબડાવવામાં આવે છે ત્યારે તેના દળ,કદ અને આકારમાં વધારો થાય છે,પરંતુ આ વધારો બહારથી પદાર્થોના જમા થવાને કારણે (બાહ્ય વૃદ્ધિ) થાય છે.
$\rightarrow$ સજીવોમાં વૃદ્ધિ કોષ વિભાજનની પ્રક્રિયા દ્વારા કોષની અંદર પદાર્થોના સંચય અને નવા જીવરસ (protoplasm) ના નિર્માણને કારણે થાય છે.
$\rightarrow$ તેથી,બરફના ગોળાની વૃદ્ધિને સજીવોની વૃદ્ધિ સાથે સરખાવી શકાય નહીં,કારણ કે સજીવોમાં વૃદ્ધિ આંતરિક હોય છે,જ્યારે નિર્જીવ વસ્તુઓમાં તે બાહ્ય હોય છે.

(N/A) $\Rightarrow$ આ વિશ્વ સજીવ અને નિર્જીવ વસ્તુઓનું બનેલું છે.
$\Rightarrow$ સજીવ અને નિર્જીવ વચ્ચેનો મુખ્ય તફાવત એ છે કે તમામ સજીવોમાં જીવનનો પાયાનો એકમ 'કોષ' હાજર હોય છે.
$\Rightarrow$ કોષ એ સજીવોનો રચનાત્મક અને કાર્યાત્મક એકમ છે.
$\Rightarrow$ જે સજીવો એક જ કોષના બનેલા હોય છે તેમને એકકોષી સજીવો કહેવામાં આવે છે,જ્યારે એક કરતા વધુ કોષો ધરાવતા સજીવોને બહુકોષી સજીવો કહેવામાં આવે છે.
$\Rightarrow$ સજીવો ચયાપચય,વૃદ્ધિ,પ્રજનન,ઉત્તેજના સામે પ્રતિભાવ અને હોમિયોસ્ટેસિસ જેવી લાક્ષણિકતાઓ દર્શાવે છે,જે નિર્જીવ વસ્તુઓમાં જોવા મળતી નથી.

(N/A) વૈજ્ઞાનિક સંશોધનો સૂચવે છે કે મનુષ્યો સિવાય અન્ય ઘણા પ્રાણીઓમાં સ્વયં સભાનતા હોય છે. તેનું મુખ્ય ઉદાહરણ ડોલ્ફિન છે,જે અત્યંત બુદ્ધિશાળી છે અને સ્પષ્ટ રીતે આત્મ-જાગૃતિ દર્શાવે છે. ડોલ્ફિન અરીસામાં પોતાની જાતને ઓળખી શકે છે અને તેમના સામાજિક જૂથમાં અન્ય સભ્યોને પણ ઓળખી શકે છે. તેઓ સીટી વગાડવી,પૂંછડી પછાડવી અને શરીરના વિવિધ હલનચલન જેવી જટિલ પદ્ધતિઓ દ્વારા એકબીજા સાથે વાતચીત કરે છે. આ ઉપરાંત,ચિમ્પાન્ઝી,ગોરિલા,ઓરંગુટાન,પોપટ અને કાગડા જેવા પ્રાણીઓ પણ સ્વયં સભાનતાના લક્ષણો દર્શાવે છે.

(N/A) $\rightarrow$ સજીવ તેને કહેવાય છે જે અમુક લાક્ષણિકતાઓ દર્શાવે છે જે તેને નિર્જીવ વસ્તુઓથી અલગ પાડે છે.
$\rightarrow$ સજીવ સ્વરૂપોના વ્યાખ્યાયિત લક્ષણો નીચે મુજબ છે:
$(1)$ ચયાપચય (Metabolism): સજીવના શરીરમાં થતી તમામ રાસાયણિક પ્રક્રિયાઓના સરવાળાને ચયાપચય કહે છે. તે એક વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ છે કારણ કે કોઈ પણ નિર્જીવ વસ્તુ ચયાપચય દર્શાવતી નથી.
$(2)$ કોષીય આયોજન (Cellular organization): તમામ સજીવો એક અથવા વધુ કોષોના બનેલા હોય છે,જે જીવનના બંધારણીય અને કાર્યાત્મક એકમો છે.
$(3)$ સભાનતા (Consciousness): પર્યાવરણને અનુભવવાની અને પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ પ્રત્યે પ્રતિભાવ આપવાની ક્ષમતા એ તમામ સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ છે.
$(4)$ સ્વ-પ્રતિકૃતિ/સ્વ-આયોજન (Self-replication/Self-organization): સજીવોમાં સ્વ-પ્રતિકૃતિ અને સ્વ-આયોજન કરવાની ક્ષમતા હોય છે,જે જીવનની એક અજોડ લાક્ષણિકતા છે.

(N/A) $\rightarrow$ સજીવ કોષ અથવા સજીવમાં થતી તમામ રાસાયણિક પ્રક્રિયાઓના સરવાળાને ચયાપચય કહેવામાં આવે છે. તેમાં વિવિધ અણુઓનું નિર્માણ અને ઘણા અણુઓનું વિઘટન સામેલ છે. તમામ સજીવો,જેમ કે પ્રજીવો,લીલ,ફૂગ અને બેક્ટેરિયા,ચયાપચય દર્શાવે છે.
$\rightarrow$ ચયાપચયિક પ્રતિક્રિયાઓ શરીરની બહાર કોષમુક્ત તંત્રોમાં દર્શાવી શકાય છે,જે સજીવ કે નિર્જીવ નથી. તેથી,પાત્રમાં (in vitro) થતી અલગ કરેલી ચયાપચયિક પ્રતિક્રિયાઓ સજીવ નથી,પરંતુ તે ચોક્કસપણે જીવંત પ્રક્રિયાઓ છે. તમામ જૈવિક પ્રક્રિયાઓ અત્યંત વિશિષ્ટ,પસંદગીયુક્ત અને ઉત્સેચક દ્વારા ઉદ્દીપિત હોય છે.

(N/A) $\rightarrow$ મનુષ્યોમાં,જીવંત અવસ્થાને વ્યાખ્યાયિત કરવી મુશ્કેલ છે. ઉદાહરણ તરીકે,કોમામાં રહેલા દર્દીઓ,જેમને હૃદય અને ફેફસાંનું કાર્ય કરતી મશીનો દ્વારા ટેકો આપવામાં આવે છે,તેઓ મગજથી મૃત (brain-dead) હોય છે અને તેમની પાસે કોઈ સ્વયં સભાનતા હોતી નથી.
$\rightarrow$ આમાંથી કેટલાક દર્દીઓ ક્યારેય સામાન્ય જીવનમાં પાછા આવતા નથી.
$\rightarrow$ તેમને ન તો સંપૂર્ણપણે જીવંત કહી શકાય,ન તો નિર્જીવ કે મૃત,કારણ કે તેમની પાસે સજીવના મુખ્ય લક્ષણો જેવા કે સ્વયં સભાનતાનો અભાવ હોય છે,તેમ છતાં તેમની ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓ કૃત્રિમ રીતે જાળવી રાખવામાં આવે છે.

(N/A)

આખા મગ	દાળ (તૂટેલા મગ)
$1$. આખું બીજ અખંડ હોય છે.	$1$. બીજ ટુકડાઓમાં વહેંચાયેલું હોય છે.
$2$. બીજ શ્વસન કરવાની ક્ષમતા ધરાવે છે.	$2$. શ્વસન થતું નથી.
$3$. તમામ અનુકૂળ પરિસ્થિતિઓ આપવામાં આવે ત્યારે તે અંકુરિત થાય છે.	$3$. અંકુરિત થવામાં અસમર્થ છે.
$4$. અંકુરણ દરમિયાન તે ચયાપચયની પ્રક્રિયા ફરી શરૂ કરે છે.	$4$. ચયાપચયની પ્રક્રિયા ફરી શરૂ કરવામાં અસમર્થ છે.

આપણે નિષ્કર્ષ કાઢી શકીએ છીએ કે 'આખા મગ' એક સજીવ છે કારણ કે તેમાં સક્ષમ ભ્રૂણ હોય છે જે અનુકૂળ પરિસ્થિતિઓમાં શ્વસન,ચયાપચય અને વૃદ્ધિ કરી શકે છે. તેનાથી વિપરીત,'દાળ' નિર્જીવ છે કારણ કે તેનો ભ્રૂણ ક્ષતિગ્રસ્ત થઈ ગયો છે,જેના કારણે તે શ્વસન,અંકુરણ કે વૃદ્ધિ કરવામાં અસમર્થ છે,જોકે તે પોષક મૂલ્ય જાળવી રાખે છે.

(D) તે સાચું છે કે પેશીઓના કેટલાક ગુણધર્મો ઉદ્ભવતા (emergent) હોય છે, જેનો અર્થ છે કે તે વ્યક્તિગત કોષોમાં હોવાને બદલે કોષોની આંતરક્રિયાથી ઉદ્ભવે છે. આ માટેના ત્રણ ઉદાહરણો નીચે મુજબ છે:
$1$. $\text{સ્નાયુ}$ $\text{પેશી}$: સમગ્ર પેશી સંકોચન કરવા માટે સક્ષમ છે, પરંતુ વ્યક્તિગત સ્નાયુ કોષો (myocytes) માત્ર પેશીની રચનામાં રહેલા એક્ટિન અને માયોસિન તંતુઓની આંતરક્રિયા દ્વારા જ સંકોચન કરી શકે છે.
$2$. $\text{કંકાલ}$ $\text{તંત્ર}$: આ તંત્ર હાડકાં અને કાસ્થિનું બનેલું છે. હાડકું સખત હોય છે અને માળખાકીય આધાર પૂરો પાડે છે, પરંતુ વ્યક્તિગત અસ્થિકોષો (osteocytes) તે રીતે સખત હોતા નથી; સખતપણું એ આ કોષો દ્વારા સ્ત્રવિત બાહ્યકોષીય આધારક (extracellular matrix) નો ગુણધર્મ છે.
$3$. $\text{રુધિર}$: રુધિર એક પ્રવાહી સંયોજક પેશી છે જે સમગ્ર શરીરમાં ઓક્સિજન અને પોષક તત્વોનું વહન કરવા માટે સક્ષમ છે. વ્યક્તિગત રુધિર કોષો (જેમ કે રક્તકણો અથવા શ્વેતકણો) સ્વતંત્ર રીતે સમગ્ર શરીરમાં પરિભ્રમણનું કાર્ય કરી શકતા નથી; આ સમગ્ર પેશીનો ગુણધર્મ છે.

(N/A) $\rightarrow$ મનુષ્યોમાં,જીવંત અવસ્થાને વ્યાખ્યાયિત કરવી મુશ્કેલ છે. ઉદાહરણ તરીકે,કોમામાં રહેલા દર્દીઓ,જેમને હૃદય અને ફેફસાના કાર્યને બદલતા મશીનો દ્વારા ટેકો આપવામાં આવે છે,તેઓ બ્રેઈન-ડેડ (મગજથી મૃત) હોય છે અને તેમની પાસે કોઈ આત્મ-ચેતના હોતી નથી.
$\rightarrow$ આમાંથી કેટલાક દર્દીઓ ક્યારેય સામાન્ય જીવનમાં પાછા આવતા નથી.
$\rightarrow$ તેમને ન તો જીવંત કહી શકાય,ન તો નિર્જીવ કે મૃત,કારણ કે તેમની પાસે આત્મ-ચેતનાનો અભાવ છે પરંતુ તેઓ કૃત્રિમ ટેકા દ્વારા કેટલીક જૈવિક ક્રિયાઓ જાળવી રાખે છે.

(B) મનુષ્યોમાં,'સજીવ' અવસ્થાને વ્યાખ્યાયિત કરવી ઘણીવાર મુશ્કેલ હોય છે.
ઉદાહરણ તરીકે,કોમામાં રહેલા દર્દીઓ કે જેઓ હૃદય અને ફેફસાના કાર્યોને બદલતા મશીનો પર આધારિત છે,તેઓને 'બ્રેઈન-ડેડ' ગણવામાં આવે છે અને તેમની પાસે કોઈ સ્વયં સભાનતા હોતી નથી.
આવા કેટલાક દર્દીઓ ક્યારેય સામાન્ય જીવનમાં પાછા આવતા નથી.
તેમની પાસે સ્વયં સભાનતાનો અભાવ હોવાથી અને તેઓ લાઈફ-સપોર્ટ સિસ્ટમ પર નિર્ભર હોવાથી,તેમને સખત રીતે સજીવ કે નિર્જીવ કે મૃત કહી શકાતા નથી.

(N/A) $\rightarrow$ સજીવ શરીરના આયોજનમાં ભૌતિક (નિર્જીવ) શ્રેણીક્રમ અને જૈવિક શ્રેણીક્રમ હોય છે.
$\rightarrow$ ભૌતિક શ્રેણીક્રમમાં વિવિધ નિર્જીવ ઘટકો જોડાઈને સંયોજનો બનાવે છે,જે અંતે કોષોના સ્વરૂપમાં સજીવ વિશ્વમાં પ્રવેશ કરે છે.
$\rightarrow$ આ કોષો સંગઠિત થઈને પેશીઓ બનાવે છે,જે અંગો બનાવે છે અને અનેક અંગો જોડાઈને અંગતંત્ર બનાવે છે.
$\rightarrow$ અંતે,ઘણા અંગતંત્રો સંગઠિત થઈને એક સજીવ બનાવે છે.
$\rightarrow$ પેશીઓના ગુણધર્મો તેના ઘટક કોષોમાં હોતા નથી,પરંતુ તે ઘટક કોષો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓના પરિણામે ઉદભવે છે.
$\rightarrow$ ઉદાહરણ તરીકે,અસ્થિ એક સખત પેશી છે જે શરીરને માળખું પૂરું પાડે છે,પરંતુ તેની અંદર રહેલા વ્યક્તિગત કોષોમાં આ ગુણધર્મ હોતો નથી.
$\rightarrow$ શરીરના વિવિધ ઘટકો વચ્ચેની આંતરક્રિયાની આ ઘટના આયોજનના શ્રેણીક્રમમાં પરિણમે છે.
$\rightarrow$ વિવિધ જીવન પ્રક્રિયાઓ આ આંતરક્રિયા અને સંકલનનું પરિણામ છે.

(N/A) $\rightarrow$ જૈવિક સંગઠનની જટિલતા સજીવોને સ્વયં-પ્રજનનક્ષમ,ઉત્ક્રાંતિ પામતા,સ્વયં-નિયંત્રિત અને બાહ્ય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિભાવ આપવા માટે સક્ષમ બનાવે છે.
$\rightarrow$ તમામ સજીવો,તેમના પૂર્વજો અને વંશજો સાથે,$DNA$ સ્વરૂપે સામાન્ય આનુવંશિક દ્રવ્યની વહેંચણી દ્વારા એકબીજા સાથે જોડાયેલા છે,જે સજીવોમાં ચોક્કસ લક્ષણોની અભિવ્યક્તિ માટે જવાબદાર છે.
$\rightarrow$ આમ,જીવવિજ્ઞાન એ પૃથ્વી પરના જીવનની વાર્તા છે.
$\rightarrow$ તે પૃથ્વી પરના સજીવોના ઉત્ક્રાંતિની વાર્તા છે.

(N/A) $\Rightarrow$ આપણી દુનિયામાં લાખો વનસ્પતિઓ અને પ્રાણીઓ છે.
$\Rightarrow$ આપણે આપણા વિસ્તારની વનસ્પતિઓ અને પ્રાણીઓને તેમના સ્થાનિક નામોથી ઓળખીએ છીએ.
$\Rightarrow$ આ સ્થાનિક નામો એક દેશની અંદર પણ સ્થળે-સ્થળે બદલાતા રહે છે.
$\Rightarrow$ તેથી,સજીવોના નામકરણને પ્રમાણિત કરવાની જરૂર છે જેથી કોઈ ચોક્કસ સજીવને સમગ્ર વિશ્વમાં એક જ નામથી ઓળખવામાં આવે.
$\Rightarrow$ નામકરણ એ સજીવોને નામ આપવાની એવી પદ્ધતિ છે કે જેના દ્વારા કોઈ ચોક્કસ સજીવને સમગ્ર વિશ્વમાં એક જ નામથી ઓળખવામાં આવે છે.
$\Rightarrow$ નામકરણ ત્યારે જ શક્ય છે જ્યારે સજીવનું યોગ્ય રીતે વર્ણન કરવામાં આવે અને આપણે જાણીએ કે તે નામ કયા સજીવ સાથે જોડાયેલું છે. આને ઓળખવિધિ (Identification) કહેવામાં આવે છે.
$\Rightarrow$ ઓળખવિધિનો ઉદ્દેશ્ય સજીવનું સાચું નામ અને વર્ગીકરણમાં તેનું યોગ્ય સ્થાન શોધવાનો છે.
$\Rightarrow$ વૈજ્ઞાનિક નામ આપતા પહેલા યોગ્ય ઓળખ માટે બાહ્યાકાર અને અંતઃસ્થ રચનાના લક્ષણોની તપાસ કરવામાં આવે છે.

(N/A) $\rightarrow$ જો આપણે શરીરના દળમાં વધારાને વૃદ્ધિના માપદંડ તરીકે લઈએ,તો નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ વૃદ્ધિ પામે છે.
$\rightarrow$ પર્વતો,ખડકો અને રેતીના ઢગલા તેમની સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ પામે છે.
$\rightarrow$ સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અંદરથી થાય છે.
$\rightarrow$ તેથી,વૃદ્ધિને સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ ગણી શકાય નહીં કારણ કે તે માત્ર સજીવો પૂરતી મર્યાદિત નથી.
$\rightarrow$ મૃત સજીવ વૃદ્ધિ પામતું નથી,જે તેને નિર્જીવ વસ્તુઓથી અલગ પાડે છે જે સમય જતાં દળ એકત્રિત કરી શકે છે.

(N/A) ઓળખવિધિ એ સજીવનું યોગ્ય રીતે વર્ણન કરવાની પ્રક્રિયા છે જેથી તેને નામકરણની પ્રમાણિત પદ્ધતિ અનુસાર નામ આપી શકાય.
ઓળખવિધિનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય સજીવનું સાચું નામ અને વર્ગીકરણ પદ્ધતિમાં તેનું યોગ્ય સ્થાન નક્કી કરવાનો છે.

(N/A) $(i)$ જે સજીવો માત્ર એક જ કોષના બનેલા હોય છે તેમને એકકોષી સજીવ કહેવામાં આવે છે. ચયાપચય,ઉત્સર્જન અને પ્રજનન જેવી તમામ જીવન પ્રક્રિયાઓ આ એક જ કોષમાં થાય છે. ઉદાહરણ તરીકે $Amoeba$,$Chlamydomonas$ અને બેક્ટેરિયા.
$(ii)$ જે સજીવો એક કરતાં વધુ કોષોના બનેલા હોય છે તેમને બહુકોષી સજીવ કહેવામાં આવે છે. આ કોષો ઘણીવાર ચોક્કસ કાર્યો કરવા માટે વિશિષ્ટ હોય છે અને પેશીઓ,અંગો અને અંગતંત્રોમાં વ્યવસ્થિત હોય છે. ઉદાહરણ તરીકે મનુષ્યો,વનસ્પતિઓ અને પ્રાણીઓ.

(C) એકકોષી સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ સમાવિષ્ટ ઘટનાઓ છે કારણ કે તેઓ કોષ વિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ પામે છે,જે કોષોની સંખ્યામાં પણ વધારો કરે છે (પ્રજનન).
તેથી,વિધાન $(1)$ સાચું છે.
એકકોષી સજીવો કોષ વિભાજન દ્વારા તેમની કોષ સંખ્યામાં વધારો કરતા હોવાથી,વિધાન $(2)$ પણ સાચું છે.
વિધાન $(3)$ ખોટું છે કારણ કે એકકોષી સજીવોમાં આ પ્રક્રિયાઓ અલગ નથી; તે માત્ર બહુકોષી સજીવોમાં જ અલગ (વિશિષ્ટ) હોય છે.

(A) નિર્જીવ વસ્તુઓ બાહ્ય વૃદ્ધિ (extrinsic growth) તરીકે ઓળખાતી લાક્ષણિક વૃદ્ધિ દર્શાવે છે,જેમાં વસ્તુ તેની સપાટી પર પદાર્થો જમા થવાને કારણે કદમાં વધારો કરે છે.
તેનાથી વિપરીત,સજીવો આંતરિક વૃદ્ધિ (intrinsic growth) દર્શાવે છે,જેનો અર્થ છે કે તેઓ કોષ વિભાજન અને ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓને કારણે અંદરથી વૃદ્ધિ પામે છે.
તેથી,નિર્જીવ વસ્તુઓ માટે માત્ર વિધાન $(1)$ સાચું વર્ણન છે.

(D) દળમાં વધારો અને સજીવોની સંખ્યામાં વધારો એ વૃદ્ધિના જોડિયા લક્ષણો છે.
વૃદ્ધિને સમય જતાં સજીવના વિકાસ દરમિયાન કદ અને દળમાં થતા વધારા તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
તેને જૈવભારમાં વધારા તરીકે માપવામાં આવે છે અને તે સમભાજન દ્વારા કોષ વિભાજન,ત્યારબાદ કોષના કદમાં વધારો અને ચોક્કસ કાર્યો કરવા માટે કોષોના વિભેદન સાથે સંકળાયેલ છે.

(C) વૃદ્ધિને દળમાં વધારો અને સજીવોની સંખ્યામાં વધારો તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
વનસ્પતિઓમાં,કોષવિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ તેમના સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત થાય છે.
પ્રાણીઓમાં,આ વૃદ્ધિ માત્ર અમુક ઉંમર સુધી જ જોવા મળે છે.
જોકે,ખોવાયેલા કોષોને બદલવા માટે અમુક પેશીઓમાં કોષવિભાજન થાય છે.
તેથી,વિધાન $C$ ખોટું છે કારણ કે કોષવિભાજન દ્વારા સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત વૃદ્ધિ એ વનસ્પતિઓનું લક્ષણ છે,પ્રાણીઓનું નહીં.

(B) જૈવિક જાતિના ખ્યાલ મુજબ,બે સજીવો એક જ જાતિના ત્યારે ગણાય જ્યારે તેઓ કુદરતી પરિસ્થિતિઓમાં એકબીજા સાથે મુક્તપણે પ્રજનન કરીને ફળદ્રુપ સંતતિ ઉત્પન્ન કરી શકે. વનસ્પતિના કિસ્સામાં,આનો અર્થ એ છે કે તેઓ પર-પરાગનયન કરી શકે અને સક્ષમ બીજ ઉત્પન્ન કરી શકે જેમાંથી નવી,ફળદ્રુપ વનસ્પતિઓ ઉગી શકે. માત્ર દેખાવ,રંગસૂત્રોની સંખ્યા અથવા જનીનિક સમાનતા એ વાતની ખાતરી આપતી નથી કે બે સજીવો એક જ જાતિના છે.

(B) જનીનિક માહિતીનું પ્રતિકૃતિ (replication) બનાવવું એ તમામ જીવંત પ્રણાલીઓનું સૌથી પાયાનું લક્ષણ છે.
તે એક પેઢીમાંથી બીજી પેઢીમાં જનીનિક માહિતીના સ્થાનાંતરણને સુનિશ્ચિત કરે છે.
આ પ્રક્રિયા જીવનના સાતત્ય માટે આવશ્યક છે અને સજીવોને પોતાની નકલો બનાવવાની ક્ષમતા આપે છે,જે તેમની જાતિના અસ્તિત્વને ટકાવી રાખવા માટે જરૂરી છે.

(C) લાક્ષણિક ગુણધર્મો (defining features) એવા લક્ષણો છે જે તમામ સજીવોમાં કોઈપણ અપવાદ વગર જોવા મળે છે.
$1$. કોષીય આયોજન એ એક લાક્ષણિક ગુણધર્મ છે કારણ કે તમામ સજીવો એક અથવા વધુ કોષોના બનેલા હોય છે.
$2$. સભાનતા (પર્યાવરણને અનુભવવાની અને ઉત્તેજના સામે પ્રતિક્રિયા આપવાની ક્ષમતા) પણ તમામ સજીવોનો લાક્ષણિક ગુણધર્મ છે,કારણ કે સૌથી સાદા આદિકોષકેન્દ્રી સજીવો પણ પર્યાવરણીય સંકેતોને અનુભવી શકે છે અને પ્રતિભાવ આપી શકે છે.
$3$. વૃદ્ધિ અને પ્રજનનને લાક્ષણિક ગુણધર્મો ગણવામાં આવતા નથી કારણ કે નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ વૃદ્ધિ પામી શકે છે (પદાર્થોના જમા થવાથી) અને કેટલાક સજીવો (જેમ કે વંધ્ય કામદાર મધમાખીઓ અથવા વંધ્ય માનવ યુગલો) પ્રજનન કરી શકતા નથી.

(B) એકકોષી સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ સમાવિષ્ટ ઘટનાઓ છે કારણ કે તેઓ કોષ વિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ પામે છે,જે એકસાથે તેમની વસ્તીનું કદ પણ વધારે છે.
વિધાન $(i)$ સાચું છે કારણ કે એકકોષી સજીવોમાં કોષોની સંખ્યામાં વધારો એ વૃદ્ધિ અને પ્રજનન બંને ગણાય છે.
વિધાન $(ii)$ સાચું છે કારણ કે એકકોષી સજીવો કોષ વિભાજન દ્વારા તેમનું દળ અને કદ વધારે છે.
વિધાન $(iii)$ ખોટું છે કારણ કે વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ માત્ર ઉચ્ચ બહુકોષીય સજીવોમાં જ પરસ્પર નિવારક ઘટનાઓ છે,એકકોષી સજીવોમાં નહીં.
તેથી,વિધાન $(i)$ અને $(ii)$ સાચા છે.

(C) મોટાભાગના ઉચ્ચ કક્ષાના પ્રાણીઓ અને વનસ્પતિઓમાં વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ પરસ્પર નિવારક ઘટનાઓ છે.
વૃદ્ધિને દળમાં વધારો અને સજીવોની સંખ્યામાં વધારો તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
પ્રજનન એ જૈવિક પ્રક્રિયા છે જેના દ્વારા સજીવ પોતાના જેવા જ સંતતિ ઉત્પન્ન કરે છે.
ઉચ્ચ કક્ષાના સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ અલગ અને પરસ્પર નિવારક પ્રક્રિયાઓ છે,જેનો અર્થ છે કે તે ઘણા એકકોષીય સજીવોની જેમ એકસાથે થતી નથી.

(A) નિર્જીવ વસ્તુઓ બાહ્ય વૃદ્ધિ (extrinsic growth) તરીકે ઓળખાતી વૃદ્ધિની લાક્ષણિકતા દર્શાવે છે,જેમાં વસ્તુ તેની બાહ્ય સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાને કારણે કદમાં વધારો કરે છે.
તેનાથી વિપરીત,સજીવો આંતરિક વૃદ્ધિ (intrinsic growth) દર્શાવે છે,જેનો અર્થ છે કે તેઓ કોષ વિભાજન અને ચયાપચયની પ્રક્રિયાઓને કારણે અંદરથી વૃદ્ધિ પામે છે.
તેથી,વિધાન $(i)$ એ નિર્જીવ વસ્તુઓમાં વૃદ્ધિનું એકમાત્ર સાચું વર્ણન છે.

(B) પ્રજનન એ એક જૈવિક પ્રક્રિયા છે જેના દ્વારા સજીવ પોતાના જેવા જ સંતતિ (બાળકો) ઉત્પન્ન કરે છે.
તે પેઢી દર પેઢી જાતિની સાતત્યતા જાળવી રાખે છે.
પ્રજનન દરમિયાન આનુવંશિક ભિન્નતાઓ સર્જાય છે અને વારસામાં મળે છે.
"$Like\; begets\; like$" (જેવા પિતૃ તેવી સંતતિ) એ પિતૃ અને સંતતિ વચ્ચેની સમાનતા સમજાવવા માટે વપરાતી કહેવત છે.

(D) સજીવોના મૂળભૂત લક્ષણોમાં કોષીય આયોજન,ચયાપચય,વૃદ્ધિ,પ્રજનન,સભાનતા (પર્યાવરણ પ્રત્યે પ્રતિભાવ) અને હોમિયોસ્ટેસિસનો સમાવેશ થાય છે.
$A$,$B$,અને $C$ એ સજીવ તંત્રમાં જોવા મળતી આવશ્યક લાક્ષણિકતાઓ અથવા પ્રક્રિયાઓ છે.
$D$ (કોષોમાંથી પેશીઓમાં વિભેદન) એ બહુકોષીય સજીવોમાં થતી એક વિકાસાત્મક પ્રક્રિયા છે,પરંતુ તેને ચયાપચય કે પ્રજનનની જેમ જીવનના મૂળભૂત લક્ષણ તરીકે ગણવામાં આવતું નથી,કારણ કે ઘણા સજીવો (દા.ત. એકકોષીય સજીવો) માં પેશીઓનું વિભેદન જોવા મળતું નથી.

(C) વૃદ્ધિ એટલે દળમાં વધારો અને વ્યક્તિઓની સંખ્યામાં વધારો.
સજીવોમાં વૃદ્ધિ અંદરની તરફથી થાય છે.
જો કે,નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ વૃદ્ધિ પામે છે જો આપણે શરીરના દળમાં વધારાને વૃદ્ધિના માપદંડ તરીકે લઈએ (દા.ત.,પર્વતો,ખડકો અને રેતીના ઢગલા સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ પામે છે).
તેથી,વૃદ્ધિને સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ ગણી શકાય નહીં.
આપેલા વિકલ્પોના સંદર્ભમાં:
$1$. વૃદ્ધિ માત્ર સજીવો પૂરતી મર્યાદિત નથી (નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ બાહ્ય રીતે વૃદ્ધિ પામે છે).
$2$. વનસ્પતિઓ તેમના સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત વૃદ્ધિ પામે છે,જ્યારે પ્રાણીઓમાં વૃદ્ધિ માત્ર અમુક ઉંમર સુધી જ જોવા મળે છે.
$3$. સજીવોમાં વૃદ્ધિ અંદરની તરફથી થાય છે.
આમ,વિધાન $C$ એ વૈજ્ઞાનિક રીતે સાચું વિધાન છે.

(D) સજીવોમાં વૃદ્ધિ આંતરિક હોય છે,જેનો અર્થ છે કે તે અંદરથી થાય છે. આ મુખ્યત્વે કોષોના વિભાજન દ્વારા પ્રાપ્ત થાય છે,જે કોષોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે અને પરિણામે જૈવભારમાં વધારો થાય છે. બાહ્ય પરિબળો દ્વારા પદાર્થોનો સંચય (જેમ કે પર્વત અથવા સ્ફટિકની વૃદ્ધિ) એ બાહ્ય વૃદ્ધિ છે અને તે સજીવોનું લાક્ષણિક લક્ષણ નથી.

(D) વૃદ્ધિને દળમાં અપરિવર્તનીય વધારો અને સજીવોની સંખ્યામાં વધારો તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
આ બે લક્ષણોને સામૂહિક રીતે સજીવોમાં વૃદ્ધિના જોડિયા લક્ષણો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તેથી,$(i)$ અને $(iii)$ એ સાચા જોડિયા લક્ષણો દર્શાવે છે.

(B) ચયાપચયની વ્યાખ્યા સજીવ શરીરમાં થતી તમામ રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓના સરવાળા તરીકે કરવામાં આવે છે.
વિધાન $(i)$ ખોટું છે કારણ કે ચયાપચયમાં રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓનો સમાવેશ થાય છે,માત્ર ભૌતિક પ્રતિક્રિયાઓનો નહીં.
વિધાન $(ii)$ સાચું છે કારણ કે વનસ્પતિઓ,પ્રાણીઓ,ફૂગ અને સૂક્ષ્મજીવો સહિતના તમામ સજીવો ચયાપચય દર્શાવે છે.
વિધાન $(iii)$ ખોટું છે કારણ કે પાત્રમાં (in-vitro) અલગ કરેલી ચયાપચયિક પ્રતિક્રિયાઓ સજીવ નથી,જોકે તેને જીવંત પ્રતિક્રિયાઓ ગણવામાં આવે છે.

(D) આપેલા તમામ વિધાનો સાચા છે.
$(i)$ તમામ સજીવોમાં તેમની આસપાસના વાતાવરણને અનુભવવાની અને પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ પ્રત્યે પ્રતિભાવ આપવાની ક્ષમતા હોય છે,જે ભૌતિક,રાસાયણિક અથવા જૈવિક હોઈ શકે છે.
$(ii)$ વનસ્પતિઓ પ્રકાશ,પાણી,તાપમાન,અન્ય સજીવો અને પ્રદૂષકો જેવા વિવિધ બાહ્ય પરિબળો પ્રત્યે પ્રતિભાવ દર્શાવે છે.
$(iii)$ પ્રકાશાવધિ (Photoperiodism) એ દિવસ અને રાત્રિની લંબાઈ પ્રત્યે સજીવોની દેહધાર્મિક પ્રતિક્રિયા છે. તે વનસ્પતિઓ અને પ્રાણીઓ બંનેમાં ઋતુસંવર્ધિતોમાં પ્રજનનની પ્રક્રિયાને નોંધપાત્ર રીતે અસર કરે છે.
$(iv)$ સ્વયં સભાનતા એટલે પોતાની જાત વિશે જાગૃત હોવાની ક્ષમતા. તમામ સજીવોમાં,માત્ર મનુષ્યો જ આ વિશિષ્ટ લાક્ષણિકતા ધરાવે છે.

(C) વૃદ્ધિ એટલે સજીવના દળ કે કદમાં થતો અપરિવર્તનીય વધારો.
પ્રાણીઓમાં વૃદ્ધિ માત્ર અમુક ઉંમર સુધી જ જોવા મળે છે.
જોકે,વનસ્પતિઓમાં કોષ વિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ તેમના સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત થાય છે.
તેથી,પ્રાણીઓમાં કોષ વિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત થાય છે તે વિધાન ખોટું છે.

(B) પ્રજનન એ સજીવોનું વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ નથી કારણ કે તે ખચ્ચર,હિન્ની,વંધ્ય માનવ યુગલો અને કામદાર મધમાખીઓ જેવા વંધ્ય સજીવોમાં જોવા મળતું નથી. તેથી,'પ્રજનન એ તમામ જીવંત સજીવોનું લક્ષણ છે' તે વિધાન ખોટું છે.

(D) ચયાપચય એ સજીવમાં થતી તમામ રાસાયણિક પ્રતિક્રિયાઓનો સરવાળો છે.
તે તમામ સજીવોનું એક વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ છે કારણ કે કોઈ પણ નિર્જીવ વસ્તુ ચયાપચય દર્શાવતી નથી.
જોકે ચયાપચયિક પ્રતિક્રિયાઓ $in-vitro$ (શરીરની બહાર કોષમુક્ત તંત્રોમાં) દર્શાવી શકાય છે, પરંતુ આ પ્રતિક્રિયાઓ પોતે 'સજીવ' નથી, પરંતુ તે 'જીવંત પ્રતિક્રિયાઓ' છે.
તેથી, 'તે જીવંત સ્વરૂપોનું વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ નથી' તે વિધાન ખોટું છે.

(D) સજીવો સ્વયં-પ્રજનન,ઉદવિકાસ અને સ્વયં-નિયંત્રિત આંતરક્રિયાત્મક તંત્રો દ્વારા લાક્ષણિકતા ધરાવે છે.
નિર્જીવ વસ્તુઓમાં આ જૈવિક ગુણધર્મો હોતા નથી.
જો કે,પર્વતો,ખડકો અને રેતીના ઢગલા જેવી નિર્જીવ વસ્તુઓ તેમની સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ દર્શાવી શકે છે.
આ પ્રકારની વૃદ્ધિ બાહ્ય અને પ્રતિવર્તી હોય છે,જે સજીવોમાં જોવા મળતી આંતરિક અને અપરિવર્તનીય વૃદ્ધિથી અલગ છે.

(D) નિર્જીવ વસ્તુઓમાં જોવા મળતી વૃદ્ધિ બાહ્ય (extrinsic) હોય છે,જેનો અર્થ છે કે તે સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી થાય છે. આ પ્રક્રિયા પ્રતિવર્તી છે અને તે કોઈ આંતરિક જૈવિક પ્રક્રિયા નથી. તેથી,નિર્જીવ વસ્તુઓમાં વૃદ્ધિ આંતરિક છે તેવું વિધાન ખોટું છે,કારણ કે આંતરિક વૃદ્ધિ એ સજીવોનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે.