What is living? Questions in Gujarati

(C) વૃદ્ધિ એટલે દળ અને સંખ્યામાં થતો વધારો. સજીવોમાં વૃદ્ધિ અંદરથી થાય છે,જેને આંતરિક વૃદ્ધિ કહેવાય છે. નિર્જીવ પદાર્થો પણ તેમની સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ દર્શાવી શકે છે (દા.ત. પર્વતો,ખડકો,રેતીના ઢગલા),જેને બાહ્ય વૃદ્ધિ કહેવાય છે. તેથી,આંતરિક વૃદ્ધિ એ તમામ સજીવોનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે.

(B) એકકોષી સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ પરસ્પર સંકળાયેલી ઘટનાઓ છે.
જ્યારે આ સજીવો કોષોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે,ત્યારે તેઓ એકસાથે પ્રજનન પણ કરે છે.
આવા સજીવોના ઉદાહરણોમાં ડેસ્મિડ્સ,ડાયેટમ્સ અને પ્રજીવોનો સમાવેશ થાય છે.

(D) સજીવોનો વ્યાખ્યાયિત ગુણધર્મ જે તેમને કોઈપણ અપવાદ વિના નિર્જીવ વસ્તુઓથી અલગ પાડે છે તે તેમના પર્યાવરણ પ્રત્યે પ્રતિભાવ આપવાની ક્ષમતા (ચેતના અથવા સંવેદનશીલતા) છે.
- $A$: પર્યાવરણ સાથેની આંતરક્રિયા એ એક વ્યાપક લક્ષણ છે,પરંતુ સંવેદનશીલતા એ ચોક્કસ વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ છે.
- $B$: પ્રજનન એ અપવાદ વિનાનું લક્ષણ નથી કારણ કે કેટલાક સજીવો જેવા કે વંધ્ય કામદાર મધમાખીઓ અથવા વંધ્ય માનવ યુગલો પ્રજનન કરી શકતા નથી.
- $C$: વૃદ્ધિ નિર્જીવ વસ્તુઓમાં પણ જોવા મળે છે (દા.ત.,સ્ફટિકની વૃદ્ધિ,પર્વતની વૃદ્ધિ),તેથી તે વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ નથી.
- $D$: ઉત્તેજના (સ્પર્શ,પ્રકાશ,તાપમાન,વગેરે) પ્રત્યે પ્રતિભાવ આપવો એ તમામ સજીવો દ્વારા દર્શાવવામાં આવતો ગુણધર્મ છે,જે તેને આપેલા વિકલ્પોમાં સૌથી સચોટ બનાવે છે.

(A) બહારની બદલાતી પર્યાવરણીય પરિસ્થિતિઓ હોવા છતાં આંતરિક શરીરના વાતાવરણની સ્થિરતા જાળવી રાખવાની પ્રક્રિયાને $Homeostasis$ (સમસ્થિતિ) કહેવામાં આવે છે.
$Epistasis$ એ જનીનિક આંતરક્રિયાઓ છે જેમાં એક જનીન બીજા જનીનની અભિવ્યક્તિને દબાવે છે.
$Heterosis$ (સંકર ઓજસ) એ એવી ઘટના છે જેમાં બે આનુવંશિક રીતે અલગ પિતૃઓના સંકરણથી ઉત્પન્ન થયેલી સંતતિ પિતૃઓ કરતા શ્રેષ્ઠ લક્ષણો ધરાવે છે.
$Antibiosis$ એ $Amensalism$ (પરસ્પર આંતરક્રિયાઓનો પ્રકાર $-; 0$) નો એક પ્રકાર છે જેમાં એક સજીવ એવા પદાર્થો ઉત્પન્ન કરે છે જે બીજા સજીવ માટે હાનિકારક હોય છે.

(N/A) નિર્જીવ વસ્તુઓ વૃદ્ધિ દર્શાવી શકે છે,પરંતુ આ વૃદ્ધિ સજીવોમાં જોવા મળતી વૃદ્ધિ કરતા મૂળભૂત રીતે અલગ છે.
નિર્જીવ વસ્તુઓમાં,જેમ કે પર્વતો,ખડકો અથવા રેતીના ઢગલામાં,તેમની સપાટી પર બહારથી પદાર્થો જમા થવાને કારણે વૃદ્ધિ થાય છે. આને બાહ્ય વૃદ્ધિ (external growth) કહેવામાં આવે છે.
તેની સામે,સજીવોમાં આંતરિક વૃદ્ધિ જોવા મળે છે,જેમાં કોષોનું વિભાજન થાય છે અને અંદરથી દ્રવ્યમાનમાં વધારો થાય છે. તેથી,વૃદ્ધિને સજીવોનો વિશિષ્ટ ગુણધર્મ ગણી શકાય નહીં કારણ કે તે માત્ર સજીવો પૂરતી મર્યાદિત નથી.

(N/A) અમીબા જેવા એકકોષી સજીવોમાં,ભાજન (mitotic cell division) એ પ્રજનન (સંખ્યામાં વધારો) કરવાનું એક માધ્યમ છે,કારણ કે તે સજીવોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે.
બહુકોષી સજીવોમાં,ભાજન એ વૃદ્ધિનું એક માધ્યમ છે,કારણ કે તે સજીવના શરીરમાં કોષોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે.

(D) સજીવોને ઓળખવા માટે,આપણે પરંપરાગત રીતે સજીવો દ્વારા પ્રદર્શિત વિશિષ્ટ લાક્ષણિકતાઓને જોઈએ છીએ.
વૃદ્ધિ,પ્રજનન,પર્યાવરણને અનુભવવાની ક્ષમતા અને ઉત્તેજના સામે પ્રતિભાવ એ સજીવોના અનન્ય લક્ષણો છે.
આ ઉપરાંત,ચયાપચય (metabolism),સ્વ-પ્રતિકૃતિ (self-replication),સ્વ-આયોજન (self-organisation),આંતરક્રિયા અને ઉદભવ જેવી લાક્ષણિકતાઓ પણ સજીવ તંત્રમાં જોવા મળે છે.

(B) વૃદ્ધિ એ તમામ સજીવોનું એક લક્ષણ છે, પરંતુ તે એક વ્યાખ્યાયિત લક્ષણ નથી કારણ કે નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ પામી શકે છે.
એકકોષી સજીવોમાં, વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એકબીજાના પર્યાય છે.
આ સજીવો કોષ વિભાજન (ભાજન) દ્વારા વૃદ્ધિ પામે છે, જે વસ્તીમાં સજીવોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે.
તેથી, એકકોષી સજીવો માટે, વૃદ્ધિનો માપદંડ કોષોની સંખ્યામાં વધારો છે.

(B) વૃદ્ધિ એટલે સજીવ અથવા તેના ભાગોના કદ કે દળમાં થતો કાયમી વધારો.
સજીવોમાં વૃદ્ધિ મુખ્યત્વે બે બાબતો દ્વારા દર્શાવવામાં આવે છે:
$1$. દળમાં થતો વધારો $(V)$
$2$. સંખ્યામાં થતો વધારો $(I)$
આ બંનેને વૃદ્ધિનાં બે પૂરક લક્ષણો (twin characteristics) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
તેથી,સાચો વિકલ્પ $B$ છે.

(A) બહુકોષીય સજીવોમાં,વૃદ્ધિ કોષવિભાજન દ્વારા થાય છે,જે શરીરમાં કોષોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે.
એકકોષીય સજીવોમાં,કોષવિભાજન એ એવી પ્રક્રિયા છે જેના દ્વારા તેઓ તેમની વસ્તીનું કદ વધારે છે,અને તેને વૃદ્ધિનો એક પ્રકાર પણ માનવામાં આવે છે કારણ કે તે સજીવના કુલ જૈવભાર (biomass) માં વધારો કરે છે.
તેથી,બહુકોષીય અને એકકોષીય બંને સજીવો કોષવિભાજન દ્વારા વૃદ્ધિ દર્શાવે છે.

(C) વૃદ્ધિ એ સજીવોનું એક લાક્ષણિક લક્ષણ છે,જેમાં તે અંદરથી થાય છે. જોકે,પર્વતો,ખડકો અને રેતીના ઢગલા જેવી નિર્જીવ વસ્તુઓમાં પણ તેમની સપાટી પર પદાર્થોના જમા થવાથી વૃદ્ધિ જોવા મળે છે. તેથી,વૃદ્ધિ સજીવ અને નિર્જીવ બંનેમાં જોવા મળે છે,જોકે વૃદ્ધિની પ્રક્રિયા અલગ હોય છે (સજીવોમાં આંતરિક અને નિર્જીવમાં બાહ્ય).

(D) પ્રજનન એ સજીવોનું એક લાક્ષણિક લક્ષણ છે,પરંતુ તે સજીવ હોવાની વ્યાખ્યા આપતું સર્વગ્રાહી લક્ષણ નથી.
$1$. કામદાર મધમાખીઓ વંધ્ય માદા છે જે પ્રજનન કરી શકતી નથી.
$2$. ઘણા માનવ યુગલો વંધ્ય હોય છે અને તેઓ સંતતિ ઉત્પન્ન કરી શકતા નથી.
$3$. ખચ્ચર એ નર ગધેડા અને માદા ઘોડાના સંકરણથી ઉત્પન્ન થતી વંધ્ય સંતતિ છે,અને તેઓ પ્રજનન કરી શકતા નથી.
આ તમામ ઉદાહરણો એવા સજીવોના છે જે પ્રજનન કરવામાં અસમર્થ છે,તેથી સાચો જવાબ $D$ છે.

(A) બહુકોષીય સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ અલગ અને પરસ્પર નિવારક ઘટનાઓ છે. વૃદ્ધિ એટલે કોષોના જથ્થા અથવા સંખ્યામાં વધારો,જ્યારે પ્રજનન એ સંતતિ ઉત્પન્ન કરવાની પ્રક્રિયા છે. આનાથી વિપરીત,એકકોષીય સજીવોમાં,કોષ વિભાજન (વૃદ્ધિ) એ પ્રજનન સાથે સમાન ગણાય છે.

(D) સજીવો તેમના આસપાસના વાતાવરણ કે પર્યાવરણને અનુભવવાની અને તે પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા આપવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. આ ઉત્તેજનાઓ $Physical$ (ભૌતિક),$Chemical$ (રાસાયણિક) અથવા $Biological$ (જૈવિક) હોઈ શકે છે. ઉદાહરણ તરીકે,વનસ્પતિઓ પ્રકાશ (ભૌતિક),પાણી (રાસાયણિક) અને અન્ય સજીવો (જૈવિક) પ્રત્યે પ્રતિભાવ આપે છે. તેથી,આ તમામ પરિબળો સજીવોની સંવેદનાત્મક પ્રતિક્રિયામાં ફાળો આપે છે.

(B) જૈવિક તંત્રોમાં,ઉચ્ચ સ્તરના સંગઠનના ગુણધર્મો (જેમ કે પેશી) તેના ઘટક નીચલા સ્તરોમાં (જેમ કે વ્યક્તિગત કોષો) હાજર હોતા નથી. તેના બદલે,આ ગુણધર્મો ઘટક ભાગો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓને કારણે ઉદભવે છે. તેથી,પેશીના ગુણધર્મો તેના બંધારણીય કોષો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓના પરિણામ સ્વરૂપે ઉદભવે છે.

(D) સજીવો તેમના પર્યાવરણને અનુભવવાની અને પર્યાવરણીય ઉત્તેજનાઓ સામે પ્રતિક્રિયા આપવાની ક્ષમતા ધરાવે છે,જે ભૌતિક,રાસાયણિક અથવા જૈવિક હોઈ શકે છે.
$1$. ભૌતિક પરિબળોમાં પ્રકાશ,તાપમાન અને પાણીનો સમાવેશ થાય છે.
$2$. જૈવિક પરિબળોમાં અન્ય સજીવોનો સમાવેશ થાય છે.
$3$. રાસાયણિક પરિબળોમાં પ્રદૂષકોનો સમાવેશ થાય છે.
આ તમામ પરિબળો સજીવને અસર કરે છે અને સજીવ તેની સામે પ્રતિક્રિયા આપે છે,તેથી સાચો જવાબ $D$ છે.

(B) જૈવિક સંગઠન સૌથી સરળ સ્તરથી લઈને સૌથી જટિલ સ્તર સુધીના શ્રેણીબદ્ધ માળખાને અનુસરે છે.
$1$. પાયાના ઘટકો પરમાણુઓ છે,જે જોડાઈને અણુઓ બનાવે છે.
$2$. અણુઓ ઉપકોષીય રચનાઓ (કોષીય અંગિકાઓ) બનાવે છે,જે કોષનું નિર્માણ કરે છે.
$3$. કોષો ભેગા મળીને પેશી બનાવે છે અને પેશીઓ અંગોમાં સંગઠિત થાય છે.
$4$. અંગો સાથે મળીને સજીવ બનાવે છે.
તેથી,સાચો ક્રમ છે: પરમાણુ $\rightarrow$ અણુ $\rightarrow$ ઉપકોષીય $\rightarrow$ કોષીય $\rightarrow$ પેશી $\rightarrow$ અંગ $\rightarrow$ સજીવ.

(A) નામકરણ એ સજીવોને પ્રમાણિત નામ આપવાની પ્રક્રિયા છે જેથી કરીને કોઈ ચોક્કસ સજીવ સમગ્ર વિશ્વમાં એક જ નામથી ઓળખાય. આ પ્રક્રિયા ચોક્કસ નિયમો અને સિદ્ધાંતોના આધારે કરવામાં આવે છે,જેમ કે ઇન્ટરનેશનલ કોડ ફોર બોટનિકલ નોમેન્ક્લેચર $(ICBN)$ અથવા ઇન્ટરનેશનલ કોડ ફોર ઝૂલોજિકલ નોમેન્ક્લેચર $(ICZN)$.

(B) ઓળખવિધિ એ સજીવને યોગ્ય રીતે ઓળખવાની અને તેને નામકરણ દ્વારા અગાઉથી સ્થાપિત થયેલા ચોક્કસ નામ સાથે જોડવાની પ્રક્રિયા છે. તેમાં સજીવની ઓળખ નક્કી કરવા માટે તેને જાણીતા નમૂનાઓ સાથે સરખાવવામાં આવે છે.

(C) $Systematics$ શબ્દ $Latin$ ભાષાના શબ્દ $Systema$ પરથી ઉતરી આવ્યો છે,જેનો અર્થ સજીવોની પદ્ધતિસરની ગોઠવણી થાય છે. $Linnaeus$ એ તેમના પ્રકાશનનું શીર્ષક $Systema$ $Naturae$ રાખ્યું હતું.

(A) વનસ્પતિઓ,પ્રાણીઓ અને ફૂગ જેવા સજીવો તેમની અલગ ઉત્ક્રાંતિ અને પર્યાવરણીય અનુકૂલનોને કારણે તેમની બાહ્ય બાહ્યાકારવિદ્યા,આંતરિક અંત:સ્થરચના અને દેહધર્મવિદ્યાની પ્રક્રિયાઓમાં ખૂબ જ વિવિધતા દર્શાવે છે. જોકે,આ તફાવતો હોવા છતાં,તેઓ બધા લિંગી પ્રજનનની સામાન્ય પદ્ધતિ ધરાવે છે,જેમાં એકકીય જન્યુઓનું નિર્માણ,દ્વિકીય યુગ્મનજ બનાવવા માટે તેમનું સંયુગ્મન અને ત્યારબાદનો વિકાસ સામેલ છે. આમ,તેઓ $P$ (બાહ્યાકારવિદ્યા,દેહધર્મવિદ્યા અને અંત:સ્થરચના) માં જુદા પડે છે અને $Q$ (લિંગી પ્રજનન) માં સમાનતા દર્શાવે છે.

(B) વિકલ્પ $B$ માં આપેલું વિધાન અસંગત છે. જ્યારે આપણે આપણી આસપાસની વસ્તુઓ જોઈએ છીએ,ત્યારે પ્રકાશ તેમનાથી આપણી આંખો સુધી લગભગ ત્વરિત પહોંચે છે,તેથી આપણે તેમને વર્તમાનમાં જે રીતે અસ્તિત્વ ધરાવે છે તે રીતે જોઈએ છીએ. તેનાથી વિપરીત,તારાઓ એટલા વિશાળ અંતરે (અબજો કિલોમીટર) આવેલા છે કે પ્રકાશને આપણા સુધી પહોંચવામાં વર્ષો લાગે છે,જેનો અર્થ છે કે જ્યારે આપણે તેમને જોઈએ છીએ ત્યારે આપણે ખરેખર ભૂતકાળને જોઈ રહ્યા છીએ. તેથી,નજીકની વસ્તુઓ ભૂતકાળની છે તેવો દાવો માનવીય દ્રષ્ટિકોણથી વૈજ્ઞાનિક રીતે ખોટો છે.

(D) તારાઓ વચ્ચેનું અંતર ખૂબ જ વિશાળ હોય છે,તેથી મીટર કે કિલોમીટર જેવા સામાન્ય એકમો વ્યવહારુ નથી.
ખગોળશાસ્ત્રીઓ અંતરના એકમ તરીકે 'પ્રકાશવર્ષ' $(Light-year)$ નો ઉપયોગ કરે છે.
પ્રકાશવર્ષ એટલે શૂન્યાવકાશમાં પ્રકાશ દ્વારા એક જુલિયન વર્ષમાં કાપવામાં આવેલું અંતર.
$1 \text{ પ્રકાશવર્ષ} \approx 9.46 \times 10^{12} \text{ કિમી}$.

(A) રિડક્શનિસ્ટ બાયોલોજી એ એક એવો અભિગમ છે જે સજીવોની જટિલતાને તેમના ઘટક ભાગોમાં વિભાજિત કરીને અને તેમના ભૌતિક-રાસાયણિક ગુણધર્મોનો અભ્યાસ કરીને સમજવાનો પ્રયાસ કરે છે. આ પદ્ધતિ જૈવિક ઘટનાઓને સમજાવવા માટે આણ્વિક અને કોષીય સ્તરો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે,જે મૂળભૂત રીતે જીવનને ભૌતિક-રાસાયણિક આંતરક્રિયાઓના પરિણામ તરીકે જુએ છે.

(A) અર્ન્સ્ટ મેયર $(1904-2005)$,જેઓ હાર્વર્ડ યુનિવર્સિટીના ઉત્ક્રાંતિ જીવવિજ્ઞાની હતા,તેમને $1999$ માં ક્રાફોર્ડ પુરસ્કાર એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો. ઉત્ક્રાંતિ જીવવિજ્ઞાનના ક્ષેત્રમાં તેમના મહત્વપૂર્ણ યોગદાન અને જૈવિક જાતિની વિભાવના પરના તેમના કાર્ય માટે તેમને '$20^{th}$ સદીના ડાર્વિન' તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

(A) એકકોષીય સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ પર્યાય છે કારણ કે તેઓ પ્રજનન કરવા માટે કોષોની સંખ્યામાં વધારો કરે છે. જોકે,બહુકોષીય સજીવોમાં,વૃદ્ધિ અને પ્રજનન એ પરસ્પર નિવારક ઘટનાઓ છે. વૃદ્ધિ એટલે દળ અને વ્યક્તિઓની સંખ્યામાં વધારો,જ્યારે પ્રજનન એ સંતતિ ઉત્પન્ન કરવાની પ્રક્રિયા છે. તેથી,વિધાન '$A$' ખોટું છે.

(A) કોષીય અંગિકાઓના ગુણધર્મો અંગિકાઓના આણ્વિય ઘટકોમાં સીધા હાજર હોતા નથી,પરંતુ તે અંગિકા બનાવતા આણ્વિય ઘટકો વચ્ચેની આંતરક્રિયાઓના પરિણામે ઉદ્ભવે છે. આ જૈવિક પ્રણાલીઓમાં ઉભરતા ગુણધર્મોનો મૂળભૂત સિદ્ધાંત છે. તેથી,વિધાન $A$ ખોટું છે. વિધાન $B$,$C$,અને $D$ જૈવિક ખ્યાલોના સચોટ વર્ણન છે.