Leaf Questions in Gujarati

(N/A) એક લાક્ષણિક પર્ણ ત્રણ મુખ્ય ભાગોનું બનેલું હોય છે: પર્ણતલ,પર્ણદંડ અને પર્ણફલક.
$1$. પર્ણતલ: પર્ણનો જે ભાગ પ્રકાંડ સાથે જોડાયેલો હોય છે તેને પર્ણતલ કહે છે. તે ઘણીવાર બે નાની પાર્શ્વવર્તી પર્ણ જેવી રચનાઓ ધરાવે છે જેને ઉપપર્ણ કહે છે.
$2$. પર્ણદંડ: પર્ણફલકને પ્રકાશમાં રાખતી પર્ણની દાંડીને પર્ણદંડ કહે છે.
$3$. પર્ણફલક: પર્ણનો લીલો,વિસ્તૃત ભાગ જેમાં શિરાઓ અને શિરાિકાઓ હોય છે. મધ્યમાં આવેલી સ્પષ્ટ શિરાને મધ્યશિરા કહે છે. શિરાઓ પર્ણફલકને મજબૂતી આપે છે અને પાણી,ખનિજો તથા ખોરાકના વહન માટે નલિકાઓ તરીકે કાર્ય કરે છે.
વધારામાં,પર્ણના કક્ષમાં ઘણીવાર કક્ષકલિકા હાજર હોય છે,જે પાછળથી શાખામાં વિકસે છે.

(N/A) એક સામાન્ય પર્ણ મુખ્યત્વે ત્રણ ભાગોનું બનેલું હોય છે:
$1$. પર્ણતલ (Leaf base): જે ભાગ દ્વારા પર્ણ પ્રકાંડ સાથે જોડાયેલું હોય છે તેને પર્ણતલ કહે છે. તે ઘણીવાર બે નાની પાર્શ્વય પર્ણ જેવી રચનાઓ ધરાવે છે જેને ઉપપર્ણો (stipules) કહે છે.
$2$. પર્ણદંડ (Petiole): પર્ણનો તે ભાગ જે પર્ણપત્રને પ્રકાશમાં રાખવામાં મદદ કરે છે. લાંબા,પાતળા અને લવચીક પર્ણદંડ પર્ણપત્રને પવનમાં હલનચલન કરવા દે છે,જેનાથી પર્ણ ઠંડું રહે છે અને પર્ણની સપાટી પર તાજી હવા મળે છે.
$3$. પર્ણફલક (Lamina): પર્ણનો લીલો,વિસ્તૃત ભાગ જેમાં શિરાઓ અને શિરિકાઓ હોય છે. મધ્યમાં આવેલી મુખ્ય શિરાને મધ્યશિરા (midrib) કહે છે. શિરાઓ પર્ણફલકને મજબૂતી આપે છે અને પાણી,ખનિજો તથા ખોરાકના વહન માટે માર્ગ તરીકે કાર્ય કરે છે.

(N/A) કેટલીક વનસ્પતિઓમાં પર્ણો ખોરાકસંગ્રહ માટે રૂપાંતરિત થાય છે. આ પર્ણો પોષકતત્વો અને પાણીનો સંગ્રહ કરવા માટે માંસલ અને રસાળ બને છે.
ઉદાહરણ: ડુંગળી (Allium cepa) અને લસણ (Allium sativum).
પર્ણના અન્ય રૂપાંતરણો નીચે મુજબ છે:
$1$. પર્ણપ્રરોહ (Tendrils): આરોહણ માટે,દા.ત.,વટાણા.
$2$. કંટક (Spines): રક્ષણ માટે,દા.ત.,થોર (Cacti).
$3$. પર્ણદંડ (Phyllode): ઑસ્ટ્રેલિયન બાવળમાં પર્ણો નાના અને અલ્પજીવી હોય છે. પર્ણદંડ વિસ્તૃત થઈને લીલો બને છે અને ખોરાક બનાવે છે.
$4$. કીટકભક્ષી (Insectivorous): પર્ણો કીટકોને પકડવા માટે રૂપાંતરિત થાય છે,દા.ત.,કળશપર્ણ (Pitcher plant) અને વીનસ ફ્લાયટ્રેપ.

(N/A)

સાદુપર્ણ	સંયુક્ત પર્ણ
$(1)$ તેમાં માત્ર એક જ પર્ણફલક હોય છે.	$(1)$ જ્યારે પર્ણફલકના છેદ મધ્યશિરા સુધી પહોંચે છે અને તેને ઘણા પર્ણિકાઓમાં વિભાજિત કરે છે,ત્યારે તેને સંયુક્ત પર્ણ કહેવાય છે.
$(2)$ પર્ણદંડના કક્ષમાં કક્ષીય કલિકા હોય છે.	$(2)$ પર્ણિકાઓના કક્ષમાં કક્ષીય કલિકા હોતી નથી.
$(3)$ પર્ણફલકના છેદ મધ્યશિરા સુધી પહોંચતા નથી.	$(3)$ પર્ણફલકના છેદ મધ્યશિરા સુધી પહોંચે છે,જેનાથી પર્ણ પર્ણિકાઓમાં વહેંચાઈ જાય છે.
$(4)$ પર્ણ અખંડ અથવા સાદુપર્ણ ગણાય છે.	$(4)$ તે પીંછાકાર અથવા પંજાકાર સંયુક્ત પર્ણ હોઈ શકે છે.

(N/A) શિરાવિન્યાસ એટલે પર્ણફલકમાં શિરાઓ અને શિરિકાઓની ગોઠવણી. તેના બે મુખ્ય પ્રકારો છે:
$1$. જાલાકાર શિરાવિન્યાસ: જ્યારે શિરિકાઓ એક જાળી જેવી રચના બનાવે છે,જે દ્વિદળી પર્ણોમાં જોવા મળે છે (દા.ત.,જાસૂદ,વટાણા,પીપળો).
$2$. સમાંતર શિરાવિન્યાસ: જ્યારે શિરાઓ પર્ણફલકમાં એકબીજાને સમાંતર ગોઠવાયેલી હોય છે,જે એકદળી પર્ણોમાં જોવા મળે છે (દા.ત.,ઘાસ,ઘઉં,મકાઈ).
| એકદળી પર્ણ | દ્વિદળી પર્ણ |
| :--- | :--- |
| શિરાઓ એકબીજાને સમાંતર હોય છે. તેને સમાંતર શિરાવિન્યાસ કહે છે. | શિરાઓ અને શિરિકાઓ પર્ણફલકમાં જાળી જેવી રચના બનાવે છે. તેને જાલાકાર શિરાવિન્યાસ કહે છે. |
| સામાન્ય રીતે એકદળી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે. | સામાન્ય રીતે દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે. |
| ઉદાહરણો: ઘાસ,ઘઉં,મકાઈ. | ઉદાહરણો: જાસૂદ,વટાણા,પીપળો. |

(D) $\rightarrow$ જાલાકાર શિરાવિન્યાસ એ દ્વિદળી વનસ્પતિનું લક્ષણ છે અને સમાંતર શિરાવિન્યાસ એ એકદળી વનસ્પતિનું લક્ષણ છે.
જોકે,આ સામાન્યીકરણમાં કેટલાક અપવાદો જોવા મળે છે.
કેટલીક દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં સમાંતર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,ઉદાહરણ તરીકે $Calophyllum$ અને $Corymbium$.
કેટલીક એકદળી વનસ્પતિઓમાં જાલાકાર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,ઉદાહરણ તરીકે $Alocasia$ અને $Smilax$.
તેથી,આપેલા તમામ વિકલ્પો આવૃત બીજધારી વનસ્પતિઓમાં શિરાવિન્યાસના સામાન્ય નિયમના અપવાદો છે.

કળશપર્ણ $(Nepenthes)$ જેવી કીટકભક્ષી વનસ્પતિઓમાં,પર્ણ કળશ જેવી રચનામાં રૂપાંતરિત થાય છે. પર્ણનો અગ્ર ભાગ ઢાંકણ બનાવે છે,જે કળશના મુખને ખોલી અને બંધ કરી શકે છે.
આ વનસ્પતિઓ લીલી હોય છે અને કાર્બોદિતોના સંશ્લેષણ માટે પ્રકાશસંશ્લેષણ કરી શકે છે. જો કે,તેઓ નાઈટ્રોજનની ઉણપવાળી,દલદલવાળી જમીનમાં ઉગે છે. આ નાઈટ્રોજનની ઉણપને દૂર કરવા માટે,તેઓ કળશની અંદર સ્ત્રવતા પાચક ઉત્સેચકોનો ઉપયોગ કરીને કીટકોને ફસાવે છે અને તેનું પાચન કરે છે. કીટકોના પાચનથી તેમને વૃદ્ધિ અને વિકાસ માટે જરૂરી નાઈટ્રોજનયુક્ત સંયોજનો પ્રાપ્ત થાય છે.

(A) $(i)$ પીનાધાર (Pulvinus)
$(ii)$ પંજાકાર સંયુક્ત પર્ણ (Palmately compound leaf)
સમજૂતી:
$(i)$ કેટલીક શિંબીકુળની વનસ્પતિઓમાં પર્ણતલ ફૂલીને મોટો બને છે,જેને પીનાધાર કહેવામાં આવે છે.
$(ii)$ પીંછાંકાર સંયુક્ત પર્ણમાં,પર્ણિકાઓ એક સામાન્ય અક્ષ (પત્રાક્ષ) પર ગોઠવાયેલી હોય છે,જે પર્ણની મધ્યશિરાનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે (દા.ત.,લીમડો). પંજાકાર સંયુક્ત પર્ણમાં,પર્ણિકાઓ એક સામાન્ય બિંદુએ,એટલે કે પર્ણદંડની ટોચ પર જોડાયેલી હોય છે (દા.ત.,શીમળો).

(D) પર્ણ સૂત્રો એ વિશિષ્ટ, દોરી જેવા, સંવેદનશીલ બંધારણો છે જે ઘણીવાર પર્ણના રૂપાંતરિત ભાગો હોય છે। $Pisum \text{ } sativum$ (વટાણા) ના છોડમાં, અગ્રસ્થ પર્ણિકાઓ સૂત્રોમાં રૂપાંતરિત થાય છે જે છોડને ઉપર ચઢવામાં મદદ કરે છે। જ્યારે દ્રાક્ષ, તરબૂચ અને કાકડીમાં, સૂત્રો એ પ્રકાંડના રૂપાંતરણો છે।

(B) જ્યારે પર્ણફલક અખંડિત હોય અથવા જ્યારે તેમાં પડેલા કાપા મધ્યશિરા સુધી પહોંચતા ન હોય,ત્યારે તેને સાદું પર્ણ કહેવામાં આવે છે. આપેલી આકૃતિઓમાં,$A$ અને $D$ સાદા પર્ણ દર્શાવે છે કારણ કે તેમાં એક જ અખંડિત પર્ણપત્ર હોય છે.
જ્યારે પર્ણફલકમાં પડેલા કાપા મધ્યશિરા સુધી પહોંચે છે અને પર્ણફલકને અનેક પર્ણિકાઓમાં વિભાજિત કરે છે,ત્યારે તેને સંયુક્ત પર્ણ કહેવામાં આવે છે. આપેલી આકૃતિઓમાં,$B$ (પિચ્છાકાર સંયુક્ત) અને $C$ (પંજાકાર સંયુક્ત) સંયુક્ત પર્ણ દર્શાવે છે કારણ કે તેમાં અલગ પર્ણિકાઓ જોવા મળે છે.

(B) પર્ણદંડ (Phyllode) એ પર્ણનું રૂપાંતરણ છે.
આમાં, પર્ણનો પર્ણદંડ ફૂલીને લીલો બને છે અને પ્રકાશસંશ્લેષણનું કાર્ય કરે છે।
તે પર્ણ જેવું દેખાય છે અને સામાન્ય રીતે $Parkinsonia$ અને $Australian \text{ } Acacia$ જેવી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળે છે.

(C) સાચો જવાબ $C$ છે.
પર્ણફલકમાં શિરાઓ અને શિરિકાઓની ગોઠવણીને શિરાવિન્યાસ કહેવામાં આવે છે.
જ્યારે શિરિકાઓ એક જાળી જેવી રચના બનાવે છે,ત્યારે તેને જાલાકાર શિરાવિન્યાસ કહેવામાં આવે છે.
જ્યારે શિરાઓ પર્ણફલકમાં એકબીજાને સમાંતર ગોઠવાયેલી હોય,ત્યારે તેને સમાંતર શિરાવિન્યાસ કહેવામાં આવે છે.
દ્વિદળી વનસ્પતિઓના પર્ણો સામાન્ય રીતે જાલાકાર શિરાવિન્યાસ ધરાવે છે,જ્યારે સમાંતર શિરાવિન્યાસ એ મોટાભાગની એકદળી વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતા છે.

(D) પર્ણફલક કે પર્ણપત્ર એ પર્ણનો લીલો અને વિસ્તૃત ભાગ છે જેમાં શિરાઓ અને શિરિકાઓ આવેલી હોય છે.
સામાન્ય રીતે પર્ણની મધ્યમાં એક મુખ્ય શિરા હોય છે,જેને મધ્યશિરા કહેવામાં આવે છે.
શિરાઓ પર્ણપત્રને મજબૂતી આપે છે અને પાણી,ખનિજો તથા ખોરાકના વહન માટે માર્ગ તરીકે કાર્ય કરે છે.
પર્ણફલકનો આકાર,કિનારી,અગ્રભાગ,સપાટી અને છેદનનું પ્રમાણ વિવિધ પર્ણોમાં અલગ-અલગ હોય છે.

(C) શિરાવિન્યાસ એટલે પર્ણના પર્ણફલકમાં શિરાઓ અને શિરિકાઓની ગોઠવણી.
જ્યારે શિરિકાઓ જાળી જેવી રચના બનાવે છે,ત્યારે તેને જાલાકાર શિરાવિન્યાસ કહેવામાં આવે છે.
જ્યારે શિરાઓ પર્ણફલકમાં એકબીજાને સમાંતર ચાલે છે,ત્યારે તેને સમાંતર શિરાવિન્યાસ કહેવામાં આવે છે.
દ્વિદળી વનસ્પતિના પર્ણોમાં સામાન્ય રીતે જાલાકાર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,જ્યારે સમાંતર શિરાવિન્યાસ એ મોટાભાગની એકદળી વનસ્પતિઓનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે.

(C) કેટલીક વનસ્પતિઓમાં,જેમ કે $Acacia$ (બાવળ) ની જાતિઓમાં,પર્ણફલક નાનું હોય છે અથવા વહેલું ખરી પડે છે.
આની ભરપાઈ કરવા માટે,પર્ણદંડ લીલો,ચપટો અને પર્ણ જેવો બની જાય છે જેથી તે પ્રકાશસંશ્લેષણ કરી શકે.
આવા રૂપાંતરિત પર્ણદંડને $Phyllode$ (પર્ણદંડ) કહેવામાં આવે છે.

(B) જાલાકાર શિરાવિન્યાસમાં,શિરાઓ જાળી જેવી રચનામાં ગોઠવાયેલી હોય છે. આ પ્રકારનો શિરાવિન્યાસ મોટાભાગની દ્વિદળી વનસ્પતિઓનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે. તેની વિરુદ્ધ,એકદળી વનસ્પતિઓમાં સામાન્ય રીતે સમાંતર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,જેમાં શિરાઓ પર્ણફલકમાં એકબીજાને સમાંતર ગોઠવાયેલી હોય છે.

(D) સંયુક્ત પર્ણમાં પર્ણપત્ર નાની,પર્ણ જેવી રચનાઓમાં વિભાજિત થયેલું હોય છે જેને પર્ણિકાઓ કહેવાય છે.
$Citrus$ (લીંબુ વર્ગ) ની વનસ્પતિમાં સંયુક્ત પર્ણ જોવા મળે છે,જે તેની એક કે બે પર્ણિકાઓના દમન અથવા વિકાસ ન થવાને કારણે સાદા પર્ણ જેવું દેખાય છે. તેમાં માત્ર અગ્રસ્થ પર્ણિકા જ રહે છે અને તે પર્ણદંડ સાથે એક સ્પષ્ટ સાંધા દ્વારા જોડાયેલી હોય છે.

(C) વિષમપર્ણીતા (Heterophylly) એ એવી ઘટના છે જેમાં એક જ વનસ્પતિના દેહ પર બાહ્યાકાર રીતે ભિન્ન પર્ણો ઉત્પન્ન થાય છે.
ઘણી જલીય વનસ્પતિઓ,ઉદાહરણ તરીકે,$Ranunculus$ $sceleratus$,એક જ વનસ્પતિના દેહ પર એક જ સમયે ખૂબ જ વિભાજિત નિમગ્ન પર્ણો અને સાદા તથા અખંડ તરતા પર્ણો ઉત્પન્ન કરે છે.

(B) કીટકભક્ષી વનસ્પતિ $Nepenthes$ માં,પર્ણફલક (lamina) કળશ બનાવે છે,ઢાંકણ (lid) એ પર્ણાગ્રહ દર્શાવે છે,અને પર્ણદંડ (petiole) સૂત્ર જેવો હોય છે,જ્યારે પર્ણતલ (leaf base) ચપટું હોય છે.
$Utricularia$ માં,જે નિમગ્ન તરતી જલોદભિદ વનસ્પતિ છે,તેમાં પર્ણો વિભાજિત હોય છે અને પર્ણના કેટલાક ખંડો નાના મૂત્રાશય (bladders) માં રૂપાંતરિત થાય છે.

(C) $Argemone$ $mexicana$ (મેક્સિકન પોપી) માં,પર્ણની કિનારીઓ તીક્ષ્ણ કાંટામાં રૂપાંતરિત થાય છે જેથી વનસ્પતિનું તૃણાહારીઓથી રક્ષણ થાય અને પાણીનો વ્યય ઘટાડી શકાય. તેથી,પર્ણપત્ર કંટકીય બને છે.

(A) $Euphorbiaceae$ કુળની $Euphorbia$ અને $Rhamnaceae$ કુળની $Ziziphus$ વનસ્પતિમાં,ઉપપર્ણો (stipules) કંટકમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
આ કંટકો વનસ્પતિને તૃણાહારી પ્રાણીઓ સામે રક્ષણ પૂરું પાડે છે.
તેનાથી વિપરીત,$Bougainvillea$ અને $Citrus$ જેવી વનસ્પતિઓમાં,કંટકો એ પ્રકાંડ (કક્ષીય કલિકા) ના રૂપાંતરણો છે,ઉપપર્ણોના નહીં.

(D) પર્ણ એ પ્રકાંડનો લીલો,ચપટો,પાતળો અને પાર્શ્વિય ઉપાંગ છે જે હરિતદ્રવ્ય ધરાવે છે. પર્ણો પ્રકાંડની ગાંઠો (nodes) પરથી ઉદ્ભવે છે અને પ્રકાશસંશ્લેષણની પ્રક્રિયા દ્વારા વનસ્પતિ માટે કાર્બનિક ખોરાક તૈયાર કરે છે.

(A) પર્ણવિન્યાસ એટલે પ્રકાંડ કે તેની શાખાઓ પર પર્ણોની ગોઠવણીની ભાત.
$1$. એકાંતરિત પર્ણવિન્યાસ: દરેક ગાંઠ પર એક પર્ણ એકાંતરિત રીતે ઉદ્ભવે છે,જે જાસૂદમાં જોવા મળે છે.
$2$. સન્મુખ પર્ણવિન્યાસ: દરેક ગાંઠ પર પર્ણોની એક જોડ સામસામે ઉદ્ભવે છે,જે આકડામાં જોવા મળે છે.
$3$. ચક્રાકાર પર્ણવિન્યાસ: જો એક ગાંઠ પર બે કરતાં વધુ પર્ણો ઉદ્ભવીને ચક્ર બનાવે,તો તેને ચક્રાકાર પર્ણવિન્યાસ કહેવાય છે,જે કરેણમાં જોવા મળે છે.
તેથી,સાચો ક્રમ જાસૂદ,આકડો અને કરેણ છે.

(B) ઉપપર્ણ એ પર્ણદંડના તળિયે જોવા મળતી નાની,પર્ણ જેવી રચનાઓ છે.
$Smilax$ માં,ઉપપર્ણો સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે જે આરોહણ માટે આધાર પૂરો પાડે છે.
$Ziziphus$ માં,ઉપપર્ણો તીક્ષ્ણ કંટકમાં રૂપાંતરિત થાય છે જે વનસ્પતિને તૃણાહારીઓથી બચાવે છે.
તેથી,$I$ અને $II$ એ ઉપપર્ણના રૂપાંતરણોના ઉદાહરણો છે.

(D) ઘણી વનસ્પતિઓમાં,ખાસ કરીને શુષ્ક (સૂકા) વાતાવરણમાં રહેતી વનસ્પતિઓમાં,પર્ણો કંટકમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
$1$. કંટકમાં રૂપાંતરણ પર્ણની સપાટીનું ક્ષેત્રફળ ઘટાડે છે,જે બાષ્પોત્સર્જનનો દર ઘટાડવામાં મદદ કરે છે,જેનાથી પાણીનો સંગ્રહ થાય છે.
$2$. કંટક વનસ્પતિને ચરતા પ્રાણીઓથી બચાવવા માટે રક્ષણાત્મક સાધન તરીકે પણ કાર્ય કરે છે.
તેથી,આપેલા તમામ વિકલ્પો આ રૂપાંતરણના સાચા કાર્યો છે.

(C) પર્ણો પાર્શ્વીય,સામાન્ય રીતે ચપટી રચનાઓ છે જે પ્રકાંડની ગાંઠ પર વિકસે છે.
તેઓ પ્રરોહનો અગ્રીય વર્ધનશીલ પ્રદેશ (shoot apical meristem) માંથી ઉદ્ભવે છે અને અગ્રાભિવર્ધી (acropetal) ક્રમમાં ગોઠવાયેલા હોય છે,જેનો અર્થ છે કે નાની ઉંમરના પર્ણો ટોચ પર અને જૂના પર્ણો આધાર તરફ હોય છે.

(A) સામાન્ય પર્ણ ત્રણ મુખ્ય ભાગોનું બનેલું હોય છે: પર્ણતલ,પર્ણદંડ અને પર્ણપત્ર.
$A$ પુષ્પદંડ એ પુષ્પને પુષ્પવિન્યાસની ધરી સાથે જોડતી દાંડી છે,તેથી તે પુષ્પનો ભાગ છે,પર્ણનો નહીં.

(C) પર્ણતલ બે પાર્શ્વિય નાના પર્ણ જેવા બંધારણો ધરાવે છે,જેને ઉપપર્ણ (Stipules) કહે છે. આ બંધારણો કલિકા અવસ્થામાં કુમળા પર્ણને રક્ષણ આપે છે.

(D) ઘણી દ્રીદળી (leguminous) વનસ્પતિઓમાં પર્ણનો આધાર ફૂલેલો હોય છે,જેને પર્ણતલ ગાદી અથવા પલ્વિનસ (pulvinus) કહેવામાં આવે છે. આ રચના પર્ણની હલનચલનમાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે,જેમ કે લજામણી (Mimosa pudica) ના છોડમાં જોવા મળે છે.

(A) પર્ણવિન્યાસ એટલે પ્રકાંડ કે શાખા પર પર્ણોની ગોઠવણીની ભાત.
એકાંતરિત પર્ણવિન્યાસમાં, દરેક ગાંઠ પર એકાંતરિત રીતે એક પર્ણ ઉદભવે છે.
સૂર્યમુખી $(Helianthus \text{ } annuus)$, રાઈ અને જાસૂદ એ વનસ્પતિઓના ઉદાહરણો છે જે એકાંતરિત પર્ણવિન્યાસ દર્શાવે છે.
જામફળ અને આંકડો (Calotropis) સન્મુખ પર્ણવિન્યાસ દર્શાવે છે, જેમાં દરેક ગાંઠ પર પર્ણોની એક જોડ એકબીજાની સામે ઉદભવે છે.
નેરિયમ ભ્રમિરૂપ પર્ણવિન્યાસ દર્શાવે છે, જેમાં એક ગાંઠ પર બેથી વધુ પર્ણો ઉદભવીને ચક્ર બનાવે છે.

(D) કેટલીક વનસ્પતિઓમાં, પર્ણદંડ વિસ્તૃત થાય છે, લીલો બને છે અને પ્રકાશસંશ્લેષણનું કાર્ય કરે છે. આ રૂપાંતરિત રચનાને $phyllode$ (પર્ણદંડ પર્ણ) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ અનુકૂલનનું ઉત્તમ ઉદાહરણ ઓસ્ટ્રેલિયન $Acacia$ છે.

(B) જાલાકાર શિરાવિન્યાસ એ સામાન્ય રીતે દ્વિદળી વનસ્પતિઓનું લાક્ષણિક લક્ષણ છે.
જોકે,એકદળી વનસ્પતિઓમાં પણ કેટલાક અપવાદો છે જે જાલાકાર શિરાવિન્યાસ દર્શાવે છે.
$Smilax$ એ એકદળી વનસ્પતિનું જાણીતું ઉદાહરણ છે જે તેના પર્ણોમાં જાલાકાર શિરાવિન્યાસ દર્શાવે છે.

(B) $Pisum \text{ } sativum$ (વટાણા) માં, સંયુક્ત પર્ણની અગ્રસ્થ પર્ણિકાઓ સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે જે વનસ્પતિને આધાર પર ચઢવામાં મદદ કરે છે; આને પર્ણિકા સૂત્ર કહેવાય છે.
$Lathyrus \text{ } sativus$ (લથાયરસ) માં, આખું પર્ણ સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે, જેને સંપૂર્ણ પર્ણ સૂત્ર કહેવાય છે.
તેથી, સાચો ક્રમ $Pisum$ અને $Lathyrus \text{ } sativus$ છે.

(A) $Antigonon$ માં,સૂત્ર એ પુષ્પવિન્યાસ ધરીનું રૂપાંતરણ છે,પર્ણનું નહીં.
$Clematis$ માં,પર્ણદંડ (પર્ણનો ભાગ) સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
$Gloriosa$ માં,પર્ણની ટોચ સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
$Nepenthes$ (કળશપર્ણ) માં,પર્ણપત્ર કળશમાં રૂપાંતરિત થાય છે (જે પર્ણનું જ એક રૂપાંતરણ છે).
તેથી,સાચો જવાબ $A$ છે.

(C) $Smilax$ એ એકદળી વનસ્પતિ છે,પરંતુ તે એક અપવાદ છે કારણ કે તેના પર્ણોમાં જાલાકાર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,સમાંતર શિરાવિન્યાસ નહીં.
તેથી,વિધાન $(A)$ સાચું છે કારણ કે $Smilax$ માં ઉપપર્ણો આરોહણ માટે સૂત્રમાં રૂપાંતરિત થાય છે.
કારણ $(R)$ ખોટું છે કારણ કે $Smilax$ માં જાલાકાર શિરાવિન્યાસ જોવા મળે છે,જે દ્વિદળી વનસ્પતિનું લક્ષણ છે,તેમ છતાં તે એકદળી છે.

(A) પર્ણોમાં,જે પેશીઓ વહન તંત્ર બનાવે છે (એટલે કે,વાહક પુલ) તે શિરાઓમાં સ્થિત હોય છે.
આ વાહક પુલ પાણી,ખનિજો અને ખોરાકના ઘટકોના વહન માટે જવાબદાર છે.
મધ્યશિરા અને મોટી શિરાઓમાં,જલવાહક પેશી સામાન્ય રીતે ઉપરની સપાટી (અધિદલ) તરફ હોય છે,જ્યારે અન્નવાહક પેશી નીચેની સપાટી (અપદલ) તરફ હોય છે.
નાની શિરાઓમાં વહન કરતી કોષોની સંખ્યા ઓછી હોય છે પરંતુ તે સમાન મૂળભૂત ગોઠવણી જાળવી રાખે છે.

(B) પૃષ્ઠવક્ષી (dorsiventral) પર્ણમાં (જે દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં સામાન્ય છે),અભ્યાક્ષ (નીચેની) સપાટી પર સામાન્ય રીતે અધ્યાક્ષ (ઉપરની) સપાટી કરતા વધારે વાયુરંધ્રો જોવા મળે છે.
ઘણા કિસ્સાઓમાં,અધ્યાક્ષ અધિસ્તરમાં વાયુરંધ્રોનો અભાવ પણ હોઈ શકે છે.
ઉપરના અને નીચેના અધિસ્તર વચ્ચે આવેલા પેશીને મધ્યપર્ણ (mesophyll) કહેવામાં આવે છે.

(A) $Potato$ પ્રકારના પર્ણોમાં,ઉપરની સપાટીની તુલનામાં નીચેની સપાટી પર વાયુરંધ્રોની સંખ્યા ઘણી વધારે હોય છે. આ બટાટા,વટાણા અને ટામેટા જેવી વનસ્પતિઓમાં જોવા મળતા પૃષ્ઠવક્ષીય (dorsiventral) પર્ણોનું સામાન્ય લક્ષણ છે.

(A) મોટાભાગની વનસ્પતિઓમાં,વાયુરંધ્રમાં રક્ષક કોષો મૂત્રપિંડ આકારના અથવા વટાણા (બીન) આકારના હોય છે.
જોકે,$Poaceae$ (ઘાસ) કુળની વનસ્પતિઓમાં,જેમ કે શેરડી ($Saccharum$ $officinarum$),રક્ષક કોષો ડમ્બબેલ આકારના હોય છે.
આ કોષોમાં,મધ્યનો ભાગ જાડી દીવાલ ધરાવે છે,જ્યારે ફૂલેલા છેડા પાતળી દીવાલ ધરાવે છે,જે વાયુરંધ્રના ખુલવા અને બંધ થવાની પ્રક્રિયામાં મદદ કરે છે.

(A) વાયુરંધ્રો મુખ્યત્વે બાષ્પોત્સર્જન માટે જવાબદાર છે, જે વનસ્પતિના હવાઈ ભાગોમાંથી પાણીનો વ્યય છે.
શુષ્ક (સૂકા) નિવાસસ્થાનમાં ઉગતી વનસ્પતિઓ, જેને $Xerophytes$ (મરુનિવાસી) કહેવામાં આવે છે, તેમના પર્ણોની અધઃસ્તર (lower epidermis) માં ખાડાવાળા વાયુરંધ્રો આવેલા હોય છે.
આ રચનાત્મક અનુકૂલન વાયુરંધ્રના છિદ્રની આસપાસ ભેજવાળું વાતાવરણ બનાવીને પાણીના વ્યયને ઘટાડવામાં મદદ કરે છે, ઉદાહરણ તરીકે, $Nerium$.

(C) $Utricularia$ (બ્લેડરવર્ટ) એ કીટકભક્ષી નિમગ્ન જલીય વનસ્પતિ છે. તે મૂળવિહીન વનસ્પતિ છે જેમાં પ્રકાંડ પર અત્યંત વિભાજિત પર્ણો જોવા મળે છે. પર્ણનો એક ભાગ નાની કોથળી જેવી રચનામાં રૂપાંતરિત થાય છે,જેને બ્લેડર (કોથળી) કહેવાય છે,જેનો વ્યાસ આશરે $1.3 \; mm$ હોય છે. દરેક બ્લેડર એક નાના વાલ્વ દ્વારા સુરક્ષિત હોય છે જે અંદરની તરફ ખુલે છે. નાના જલીય કીટકો પાણી સાથે બ્લેડરમાં પ્રવેશ કરે છે,પરંતુ વાલ્વની રચનાને કારણે તેઓ બહાર નીકળી શકતા નથી.

(B) યુટ્રિક્યુલેરિયા,જેને સામાન્ય રીતે બ્લેડરવર્ટ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે,તે પાણીમાં ડૂબેલી એક કીટકભક્ષી વનસ્પતિ છે.
તેના મૂળવિહીન,તરતા પ્રકાંડ પર અત્યંત વિભાજિત પર્ણો જોવા મળે છે.
પર્ણનો એક ભાગ લગભગ $1.3 \text{ mm}$ વ્યાસની કોથળી જેવી રચનામાં રૂપાંતરિત થાય છે.
દરેક કોથળી એક નાના વાલ્વ દ્વારા સુરક્ષિત હોય છે,જે અંદરની તરફ ખુલે છે.
નાના કીટકો પાણીની સાથે કોથળીમાં ખેંચાઈ આવે છે,પરંતુ વાલ્વના દબાણને કારણે તેઓ બહાર નીકળી શકતા નથી.

(D) વિષમપર્ણતા (Heterophylly) એટલે એક જ વનસ્પતિ પર વિવિધ પ્રકારના પર્ણોની હાજરી.
પર્યાવરણીય વિષમપર્ણતા એ એક અનુકૂલન છે જેમાં વનસ્પતિ નિવાસસ્થાન જેવી વિવિધ પર્યાવરણીય પરિસ્થિતિઓના પ્રતિભાવમાં તેના પર્ણની બાહ્યકારવિદ્યામાં ફેરફાર કરે છે.
બટરકપ $(Ranunculus \ aquatilis)$ માં,જ્યારે પ્રરોહાગ્ર પાણીમાં ડૂબેલું હોય ત્યારે જે પર્ણો વિકસે છે તે પાતળા અને ઊંડા ખંડિત હોય છે,જ્યારે હવામાં વિકસતા પર્ણો પહોળા અને ઓછા ખંડિત હોય છે. આ પર્યાવરણીય વિષમપર્ણતાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે.
કપાસ,કોથમીર અને લાર્કસપર જેવી વનસ્પતિઓ વિકાસશીલ અથવા આંતરિક વિષમપર્ણતા દર્શાવે છે,જ્યાં પર્ણના આકારમાં તફાવત વનસ્પતિના વિવિધ વિકાસના તબક્કાઓ (બાલ્યાવસ્થા વિરુદ્ધ પુખ્તાવસ્થા) ને કારણે હોય છે,પર્યાવરણને કારણે નહીં.

(A) વિષમપર્ણીતા એ એક એવી ઘટના છે જેમાં એક જ વનસ્પતિ જાતિ તેના જીવનચક્રના વિવિધ તબક્કે અથવા વિવિધ પર્યાવરણીય પરિસ્થિતિઓના પ્રતિભાવમાં પાંદડાઓના વિવિધ આકારો અથવા સ્વરૂપો દર્શાવે છે.
ઉદાહરણ તરીકે,$Buttercup$ ($Ranunculus$ $sceleratus$) જેવી વનસ્પતિઓમાં,હવામાં ઉગતા પાંદડાઓનો આકાર પાણીમાં ઉગતા પાંદડાઓ કરતા અલગ હોય છે.

(A) $\rightarrow$ જાલાકાર શિરાવિન્યાસ એ દ્વિદળી વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતા છે,જેમાં શિરાઓ જાળી જેવી રચના બનાવે છે.
$\rightarrow$ સમાંતર શિરાવિન્યાસ એ એકદળી વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતા છે,જેમાં શિરાઓ પર્ણફલકમાં એકબીજાને સમાંતર ગોઠવાયેલી હોય છે.
$\rightarrow$ તેથી,જાલાકાર અને સમાંતર શિરાવિન્યાસ અનુક્રમે દ્વિદળી અને એકદળી વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતા છે.

(N/A) $\rightarrow$ પર્ણ પર્ણતલ દ્વારા પ્રકાંડ સાથે જોડાયેલું હોય છે. કેટલીક વનસ્પતિઓમાં,પર્ણતલની બંને બાજુએ બે નાના,પર્ણ જેવી રચનાઓ જોવા મળે છે,જેને ઉપપર્ણ (Stipules) કહેવામાં આવે છે.

(D) પર્ણ એ પર્ણતલ દ્વારા પ્રકાંડ સાથે જોડાયેલું હોય છે અને તેમાં બે નાની પાર્શ્વય પર્ણ જેવી રચનાઓ હોઈ શકે છે જેને ઉપપર્ણો કહેવાય છે. કેટલીક દ્વિદળી વનસ્પતિઓમાં,પર્ણતલ ફૂલેલું હોઈ શકે છે,જેને પીનાધાર (Pulvinus) કહેવામાં આવે છે. આમ,પર્ણતલ એ પર્ણતલનું જ એક રૂપાંતરિત સ્વરૂપ છે,જે ઘણીવાર પીનાધાર જેવી વિશિષ્ટ રચનાઓ દર્શાવે છે.

(A) એકદળી વનસ્પતિઓમાં, પર્ણતલ ફૂલીને એક આવરણ જેવી રચના બનાવે છે જે પ્રકાંડને આંશિક કે સંપૂર્ણ રીતે ઘેરે છે। આને પર્ણતલ-આવરણ (sheathing leaf base) કહેવામાં આવે છે। આપેલા વિકલ્પોમાંથી, $Maize$ (મકાઈ - $Zea \, mays$) એ એકદળી વનસ્પતિ છે, તેથી તેમાં પર્ણતલ-આવરણ જોવા મળે છે। રાઈ, આસોપાલવ અને આંબો એ દ્વિદળી વનસ્પતિઓ છે, જેમાં સામાન્ય રીતે પર્ણતલ ફૂલેલું હોય છે જેને પીનાધાર (pulvinus) કહેવામાં આવે છે।

(B) પર્ણ એ પ્રકાંડ પર ઉદભવતી પાર્શ્વિય,સામાન્ય રીતે ચપટી રચના છે. તે ગાંઠ પર વિકાસ પામે છે અને તેના કક્ષમાં કલિકા ધરાવે છે. કક્ષકલિકા પાછળથી શાખામાં વિકસે છે. પર્ણો પ્રરોહ અગ્રસ્થ વર્ધનશીલ પેશીમાંથી ઉદભવે છે અને તલાભિસારી ક્રમમાં ગોઠવાયેલા હોય છે. જોકે,વનસ્પતિશાસ્ત્રના સંદર્ભમાં પર્ણોની ગોઠવણી માટે 'તલાભિસારી' (acropetal) શબ્દનો ઉપયોગ ઘણીવાર વિવાદાસ્પદ હોય છે કારણ કે પર્ણોની ગોઠવણીમાં નવા પર્ણો અગ્રભાગે અને જૂના પર્ણો તળિયે હોય છે,તેથી વિકલ્પ $B$ એ આપેલા વિધાનોમાં સૌથી અસંગત ગણાય છે.

(C) $\text{પર્ણદંડ}$ એ દાંડી છે જે પર્ણપત્ર (પર્ણફલક) ને પ્રકાંડ સાથે જોડે છે। તેની લાંબી, પાતળી અને નરમ રચના પર્ણપત્રને પવનમાં ફરકવા દે છે। આ હલનચલન પર્ણની સપાટીને ઠંડક આપવામાં મદદ કરે છે અને પર્ણની સપાટી પર તાજી હવા લાવીને વાયુઓના વિનિમયને સરળ બનાવે છે।